Teacher Is My Hero Novels & Stories

Terror ka kapag naging teacher panigurado. "Hindi, 'no!" Pagtanggi ko. "Bata ang hilig ko, hindi ako magtuturo sa highschool. Gusto ko sa grade school lang at kahit sa primary pa." "So after Miss President, there will be Ma'am Rox." Mas lumaki ang ngiti n'ya at sumulyap saakin. Maging ako ay napangiti rin sa itinawag n'ya saakin. "Aabangan kong maging teacher ka. I know you will be successful someday." Aniya. "Naniniwala ako sa pangarap mo at gusto kong nasa tabi mo ako habang tinutupad mo iyon isa-isa."

“Wala po Ma’am.” Saka napa-peace sign ako sa kanya. Bati na tayo Ma’am, sadyang ikaw lang talaga ang may nararamdamang inis sa akin. Sensya na kung wala talaga akong naibibigay na chocolate kapag teacher’s day. Mahirap lang ako. Napabuntong hininga ito. “Magsi-upo na kayo.” Sabay-sabay naming upo. Ang sungit talaga nitong si Mrs. Fabricio. Yung tipong laging dinaratnan ng kabuwanan niya. Sa dami ng studyante ako pa talaga ang na-special mention kaagad.

Sagot ko sa kaniya at bumalik ako sa pagkain ko. " Panong hahayaan? Kaya paulit ulit nila ginagawa sayo dahil hindi ka lumalaban. Ako ng bahala ihahatid kita bukas sa School If they try to hurt you again, I will make sure that they will not be able to enter that school again." Seryoso at galit na sabi ni Hero, hindi na ako naka imik pa sa kaniya dahil alam ko na hindi siya mag papa pigil sa gusto niyang gawin.

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.

Sana hindi magagalit si mama. Umakyat ako sa stage para magbigay na ng aking speech, nanghihina ang mga tuhod ko. Ganito rin ba kaya ang nararamdaman ni Cloud nung nagbigay din siya ng kanyang speech? Ganito rin ba ang naramdaman niya na may kulang? Nauna sa pagpapakilala, pagbibigay ng pagpupugay sa mga teacher, students at sa school. Nahihirapan mang ibigkas ang mga salita, mabuti na lang naituwid ko pero, "A..and of course sa nag-iisang superhuman ko, sa aking super mama, my super hero. M..mama kung nasaan po kayo ngayon, look ma oh hindi lang po diploma ang natanggap ko sa special na araw na ito mama ko, isa rin po akong Valedictorian, gusto ko sana na ikaw magkabit kanina pero hindi kit

Pinag-assign kami ng instructor ng essay tungkol sa “The Person Who Changed Me.” Napatigil ako. Sa dami ng puwedeng isulat, isa lang ang lumabas sa isip ko. Pero hindi ko naisulat ang pangalan niya. Sinulat ko lang: > He taught me that love isn’t about winning. It’s about surviving what remains when everything else breaks. At pagkatapos kong tapusin ‘yon, parang nakahinga ako ng mas malalim kaysa dati. Pag-uwi ko, naglakad ako sa may forest trail sa likod ng bahay ni Tita.

Muli, nagtawanan na naman ang mga estudyante niya. For the record ay si Leon lang ang nakakagawa ng ganoon sa kanya. Kilala siya bilang terror teacher. Napakahigpit niya pagdating sa mga estudyante niya pero pagdating kay Leon, mukhang palaging masasagad ang kahigpitan niya. Gustuhin man niya kasing pahirapan ang kumag dahil sa pagiging mean at pasaway nito ay hindi niya magawa. Ang

Sa lahat ng teachers ay siya lang ang kinakatakutan ng lahat, bukod sa napakasungit niya ay nangbabato siya ng eraser board at chalk kapag nahuli ka niyang hindi nakikinig at nakikipagdaldalan lang. Minsan ay ang baon niyang mais ang lagi niyang ipinambabato. Ewan ko sa teacher namin na iyan? Palaging may baon na mais, siguro favorite food niya iyon? Palagi rin siyang nakabusangot at parang pasan niya ang lahat ng problema sa mundo.

teacher namin? “Si Sir Jared?” “Mukhang inilipat muna siya sa ibang section.” Huminto siya sandali bago naging seryoso ang mukha niya. “At ang pinakamalala… mas terror ang teacher natin ngayon. Kilala siya sa pinakakinatatakutan sa mundo ng sindikato.” Bigla akong natahimik. Hindi ko alam kung bakit pero may malamig na kaba agad na dumaan sa katawan ko.

“Bakit mo naman hinahayaan na gan’onin ka nila? Nasampal ko na ‘yan sila kung ako sa ‘yo.” Lumingon siya sa akin at ngumiti nang mapait. “Hindi rin naman kasi ako na-iinsulto, e. Kaya lang nila ako sinasabihan na sipsip kasi wala silang respeto sa mga teachers namin. Tamad din ‘yon sila. Naiingit lang ‘yon. ‘Tsaka hindi rin naman akong bakla, and there’s nothing wrong about being gay.” Hindi pa rin ako kuntento sa sagot niya. “E ‘di sana sinumbong mo na lang sa teacher niyo o kaya sa principal,” sagot ko nang nakakunot ang noo. “H’wag mo silang hayaang gawin ‘yon sa ‘yo. Parang pinapapikita mo lang na wala silang ginagawang mali.”