Teaching Profession Let Reviewer 소설 & 이야기

sagot ko, pero natawa rin. Si Paolo, tahimik lang, pero palaging may iniaabot na reviewer. Walang salita, pero lagi akong napapatingin sa simpleng tulong niya. Nagbalik ang halakhak. Pero iba na ngayon ang pakiramdam sa dibdib ko. Mas pantay. Mas kaya. “Reyes,” tawag ni Prof. Ramos matapos ang recitation tungkol sa soil pH at yield. “Clear. Better than your first year. Keep it.”

"Mamayang alas diyas ang klase ko sa Mandarin at alas dos ang cram school ko." Kumuha ako ng refresher course para ma-activate ulit ang lisensya ko at maging eligible akong bumalik sa pagtuturo. Isa rin iyon sa requirement ng school na papasukan ko sa Taiwan bilang teacher's aide, bago ako maging regular teacher doon. Balak kong mangibang-bansa muna kahit isa o dalawang taon lang.

“Bawal ka nang magturo, Amber, I’m sorry, this is for the school’s reputation.” Iyon ang sabi ng professor niyang nag-endorse sa kanya na pwede siyang mag-tutor and now they revoking it. Naiyak na lamang si Amber sa harap ng kanyang kaibigan. “Hayaan mo na iyon, sabi nga nila, ‘When God closes a door for you, he will always open a window for you.”

Itinuon ko ang aking pansin sa mga studyanteng sumasayaw sa malawak na covered court ng kanilang school nang biglang nagsalita ang aking katabi. "I'm a Prof in this school for a long time but this is My first time seeing you here. I'm sure, hindi ka Mommy Isa sa mga studyante rito dahil hindi halata sa iyong itsura at hubog ng katawan," panimula nito. "Nice to meet you Prof, and yes, I'm not a mother but one of the sponsors in this school." "Ohhhh, meaning your available?" "Yes and willing to mingle," kagat labing sagot ko sa kaniyang tanong.

"I went back as being a teacher here in UP School of Law. I miss terrorizing my students." Bahagya akong natawa, at syempre natuwa, sa sinabi nito. "I would love to see you teach again, Prof. Magnaye." I said and called her by her new title. Natuwa naman ito sa kaniyang narinig. "Anyway, I think Anthony wants to say something to you."

Nasira pa ang kotse ko. Bwisit talaga. Ang malas ko. Ilang buwan pa ang nakaraan. May trabaho na ako ulit. I applied as a college professor which is really my profession. Bumalik na ako ulit sa pagtuturo matapos kong mag-resign noon as a highschool teacher.

Tanong pa niya. "Technically... never ko siyang nasimulan. Kaya wala ring tinapos," Pagkukumbinsi ko. Lana snorted. "Eh anong tawag mo sa two years na ikaw ang gumagawa ng reviewers niya, taga-check ng quizzes, taga-paalala ng deadlines? Libreng serbisyo?" "Tsk. Kawang-gawa 'yon," pilit kong sabi na kahit ako mismo hindi kumbinsido.

Pati ba naman energy drink, jusko po! “Mrs. Montemayor..” pag-uulit niya. “What?!” “Is everything okay?” “yea, everything's doing fine” I said with a low voice. Hindi naman nakatakas sa tainga ko ang malakas niyang pagbuntong hininga. He returned to the front of the class and scanned the room again. I felt a wave of relief wash over me as his expression become calmer now, “Good morning, I'm Rainer Jaz Montemayor but you can call me prof jay or prof arjay. As a licensed attorney, I will be your advicer and I'll be your teacher for constitutional law”

" Malokong sinabi ni Liam habang hawak-hawak ang mga kwaderno. "Tumigil ka. Nagbabagong buhay na ako, I got my teaching license kaya bawal gumawa ng kalokohan." "Pwede naman diba? Liberated naman ang mga tao rito." "Batok gusto mo?" Tumawa nang tumawa si Liam habang nakasunod kay Victor. He became a Literature Professor in France. Habang si Liam na kanyang estudyante ay isang scholar. Inaya ni Victor si Liam na bumyahe rin kasama siya kasabay ng tuluyan nilang pagbabagong buhay.

Kailangan na 'to mamaya! “Iʼm sorry, Reign. I will leave now, call me if youʼre already done.” he sadly said. I didnʼt give him a simple gestures when he walked out, hectic ang schedule ko ngayon kaya ayaw ko ng may nanggugulo sa akin! “Hello?” I am here at Batangas, teaching students, and now i am a professional teacher and i loved my job. “Okay, give me a minutes.” i ended the call.