The Haunting Novels & Stories

Ani ko na nilapitan siya at hinampas ang braso niya. " Aray! No way— How?" " I'm sorry" i whispered. " No no no! Hindi ka totoo nag hallucinations lang 'to" Ani nito na sinampal ang sariling mukha. Napa-upo naman naman ako. " Alam ko naman na mahihirapan kayong maniwala" Ani ko. "Paanong— andon kami nung araw na nilibing ka" "Hindi ako 'yon! " Asik ko.

Is it possible that a character's soul can haunt you down after killing him? Oh god! Just the thought itself gives me goosebumps! "Iniisip mo parin ba yung panaginip mo?" Denny ask habang naka dapa at nakapangalumbaba sa malambot na unan. Hindi naman ako sumagot kaya nagsalita naman si sab. "You said your boyfriend cheated on you on that dream which is Florence, with your best fried right? Who's that best friend you were talking about, Rare?"Sab asked curiously. "And please! Don't tell me that it's me or I'll puke to death!"

Payapang sagot ni Brix habang hinawakan siya sa kamay. * SA LOOB NG HAUNTED HOUSE Sadyang nakakatakot ang haunted house. May malamig na hangin na paminsan minsan ay umiihip para dagdagan ang eerie na ambiance. Kasabay pa nito ang nakakatakot na tunog at mga duguang props. Kahit si Camila na hindi matatakutin, nakaramdam ng kaba. Palihim siyang sumulyap kay Brix, at nang makitang kalma lang ito, pakiramdam niya ay mas ligtas siya.

Isang pamilyar na mukha sa kanya. "Se-selina?" saad niya sa sarili. Muli ay umusbong ang takot ni Hailey dahil hindi niya alam kung nananaginip ba siya o bunga ito ng kalungkutan niya. Nasa harapan niya ngayon ang mukha ng babaeng matagal nang patay. Tumatawa ito sa kanya at malinaw niyang naririnig ang klase ng pagtawa nito na parang demonyo. Malakas at ume-echo sa kanyang tenga.

Malalalim na paghinga ang narinig ko mula sa driver ni Cassandra bago ito pabulong na nagsalita. "Sir, makinig po kayo nang mabuti. Nandito po ako sa kabilang bayan ng Hacienda Miraflor. Nasa tinatawag po nilang haunted mansyon. Napapaligiran po ito ng mga matataas na damo." Nauutal at tila kinakabahan nitong sabi.

Ngumiti naman ito sa akin at ibinigay na ang pera na tulad ng pinag-usapan. ‘’Mabuti’t hindi ka nagalaw ng mga multo sa mansion iha”, dugtong niya. Tanging ngiti lang ang isinagot ko sa kaniya at umalis na. Indeed. There’s no ghost in that haunted mansion but an evil soul reaper! Matapos ang pangyayari sa haunted mansion ay kaagad kong hinanap ang kwintas dahil una sa lahat, iyon naman talaga ang pakay ko.

“Hayys, torpe. Oh, sige na. . . Mamaya na ang harot, tumulong ka muna rito.“ natatawa kong wika. “Fine, whatever.“ he boredly said. Tumulong na kami sa pagtitinda. Medyo kaunti lang ang namimili ngayon dahil miyerkules pa kung kaya't mas marami pa ang pagtambay kaysa sa pagtitinda. Lagi ko ring nakikitang nakamasid ang kapatid ko kay Serine. Well, hindi ko naman siya masisisi. Serine is really pretty; she's a goddess. She has amber eyes and her skin is fair white. Mahaba rin ang kaniyang buhok at maganda ang hubog ng pangangatawan. Simple lang siyang manamit pero ang lakas ng dating niya. Lagi siyang naka-dress na bagay naman sa kaniya.

"TUMIGIL KAYO! HORROR ANG PELIKULA,HINDI COMEDY!!!!" . . . . . ~~~~~~~THE END

Napainom na lang ng tubig si Mama dahil sa sinabi ng bata. Hindi niya magawang pagsalitaan ito pabalik dahil alam niyang bata ito, e. "Seya, that's not true. Ghost can't harm us," paliwanag naman ni Mama. Umiling-iling si Seya. "Some ghost can harm us in different ways. It's either they possess someone's body, they make noises to make us scared or worst... they will throw some things to you."

I deliberately lowered my voice, giving it a grave sincerity that would make my story sound all the more convincing to her. Fear poured across her face like a shadow cast by something unseen. Her eyes widened at my words, the terror in them so raw that, for a fleeting moment, she looked as though she had glimpsed something lurking beyond the veil of the ordinary. She shrank closer to me, pressing herself against my side as her fingers tightened around my arm. Her grip was almost desperate as though I were the last fragile thread tethering her to safety, the only shelter between her and whatever nightmare had begun to take shape in her mind.