Novel & Cerita The Silenced

sabay yukod nito dahilan na nagpantay ang kanilang mga mukha. Declan wants to avoid the gaze of a woman dahil hindi niya alam sa sarili kung bakit todo na ang kaba niya sa dibdib. Shit! Ito ang kauna-unahang pagkataon niya sa Muchàs Gràcias na ganito ang nararamdaman at kung bakit pakiwari ni Declan ay parang nagbibinata pa siya. Then the woman spoke again. Defeaning his silence.

Nanlalambot ang tuhod, walang magawa. Clinton slowly looked down at Cathy—isang basura sa kanyang paningin, at sa bawat salitang hindi niya masabi, mas lalo lamang siya nitong kinamumuhian. “You don’t deserve to speak. So I silenced you. And if I hear one more disgusting word from your mouth, I’ll have it sewn shut permanently. I’m not even kidding.”

The heck? Maglalakad na sana ako ulit nang magring na naman ang selpon ko. Sa pagkakataong na 'to ay hindi ko na 'yon sinagot. Instead I put my phone to silent mode. Pero ang ungas, hindi ako tinantanan. Ilang ulit na nagvibrate ang phone ko. I was about to turn it off nang tumigil ang caller followed by a text message. From Unknown Number: Liar

Bam! Sa mismong sandaling ito, biglang sinipa ang pintuan sa harapan. Umalingawngaw ang malakas na tunog sa buong silid. "Gusto mo bang mamatay o ano, Silas?" Isang mahinahon ngunit hindi masabi sa malayong boses ang narinig. Si Silas John, na ganap na nainom ng mga tabletas, ay natigilan bago likas na tumingin sa pintuan.

"Yes, Debbie. I was never angry at you or Hana. Not even Steven or Orion. Wala kayong ginawang masama sa akin." "Kasi," she said, voice softening, "We didn't know what happened to you.. pero iniisip ko rin lately, maybe not knowing was already part of the problem." I paused. She was right. But I didn't come here to hold grudges that weren't mine to carry. "I think sometimes," I said slowly, "silence isn't the crime... but choosing to stay silent when it matters? That's where the cracks start." She nodded, biting her lip. "Thorne... he's been quiet. Since the shoot. Hindi namin alam kung anong iniisip niya. Pero... we noticed it."

“I’m talking about ending everything she values. One by one. Until wala na siyang matirhan, wala nang tatanggap sa kanya, at wala na rin siyang mukhang maipapakita kahit kanino, kahit sayo.” Natahimik ako. Hindi dahil natakot ako pero dahil ang mga ganitong tao na kailangan ay hindi pinapansin ang banta. Binigyan ko siya ng katahimikan na magpapaisip kung may gagawin ba ako, o kung wala. Silence is a weapon, and I wield it well. “Alam mo namang hindi ako nagbibiro,” dagdag niya pa. “I warned you once before… and I always follow through.”

tahimik siya, hindi niya kailanman sinasabi ang buong bagay, ngunit ramdam ko ang warning. Hindi ko masabi kung bakit, ngunit ang init ng presensya niya ay nagpapalakas sa akin. Sa mga corporate manipulations, sa mga subtle na intriga, sa mga alaala ng nakaraan—ang kanyang silent support ay parang pader na nagpoprotekta sa akin.

Umawang ang mga labi ko at may sinabi pero walang lumabas na salita. Dito ko lang pala siya matatagpuan. Pero hindi ko aakalain na babarilin ako. I didn't see that coming. May silencer ang ginamit niya. Wala akong naramdaman pero may narinig akong tumumba sa hulihan ko. Hindi ko na nagawang lingunin iyon dahil nagsalita siya.