The Silenced Novels & Stories

I would like to know. Silence is the worse. I hate it. I believe that all truths that are kept in silence can be poisonous and destructive. On the other hand, Trevor is the epitome of silence. Bigla na lang akong natawa sa aking sarili. Hmm, Trevor and I are really different from each other. Hanggang ngayon ay wala pa rin nagsasalita sa aming dalawa. Tinaas ko ang aking paningin para tingnan kung nakatulog na ba si Trevor.

Mukhang effective naman dahil wala ng Kenzo na bigla nalang susulpot kung nasaan ako. Makaraan ang isang buwan na pag-iwas, bumalik na ako ulit sa apartment ko. Pinaramdam at pinakita ko talaga kay Kenzo na wala akong interes sa sasabihin niya. Na ayaw ko na siyang makita at makausap, na pinuputol ko na ang kung ano mang ugnayan naming dalawa kahit ang totoo, sa puso't isip ko ayaw ko siyang mawala.

Depende talaga sa mood ang names ko virtually. Ngunit kung minamalas nga naman, kung kailan ako mayroong kausap ay bigla na namang kumalabog sa kabila. Shocks. Hindi pa ba sila natatapos sa kanilang bakbakan, kung ano man iyon? "Sir...sorry for dropping this call but..." Thump. Thump. "Oohh God. F*ck! Deeper!" "Yeah. Faster!" "That's so good!"

Meron sila isang anak na lalaki. Ang sumunod naman ay si Christiana Michelle Cassano. Bookworm siya kagaya ko, shy type, and very demure type of girl. Isa siyang pianist, at sobrang sikat niya sa buong mundo. Nahulog ang loob niya sa isang Violinist at nagkaroon pa ito ng collaboration, na pinag-uusapan for years. They have 5 children after marrying each other.

Walang laman ang silid. Pagkapasok ni Anthony, isinara niya ang pinto. Saglit na pinakinggan ang tahimik na silid at ang tanging na maririnig ay ang tunog ng paghinga ng bawat isa. Tumingin si Khate sa paligid, at nakaramdam ng panganib nang walang dahilan, at nagpumiglas nang marahas. “Ano ba ang gusto mong gawin? Bitawan mo ako!”

“Again.” Hindi ko alam kung bakit, pero sa ikatlong ulit, may kakaibang bigat ang pangalan niya sa bibig ko. Parang isinisingit niya ang sarili niya sa pagitan ng mga hininga ko. “Good,” sabi niya. “You remember who owns the silence here.” May kumalabog sa loob ng dibdib ko ..hindi takot lang. Paghamon.

Ngunit walang malinaw na sagot ang kahit sino. SA ISANG sulok ng private terminal, nakatayo si Amelia. Tahimik. Nakatingin sa news update sa kanyang cellphone. Walang emosyon ang mukha niya ngunit ang daliri niya ay bahagyang kumapit sa screen nang makita ang salitang: “NO CONFIRMED SURVIVORS YET.”

Isang salita lang, pero sapat para mapatigil ang aide. “Walang makakaalam. Maliwanag?” “Opo, Gov.” Muling nagbalik ang katahimikan sa pagitan nila. Sa labas, maririnig ang mahinang hampas ng alon at huni ng mga ibon—tila ba tinatakpan ng kalikasan ang bigat ng mga salitang hindi nasasabi. Habang pinagmamasdan ni Silas ang mga dokumento ni Althea sa kaniyang mga kamay, bahagyang napangiti ito, ngunit hindi iyon ngiti ng saya—kundi ng lalaking may tinatagong plano.

Hidden Desire Author’s POV “Pasensya ka na, Cindy, pero tanging mga member ng mafia lamang ang maaaring makasama doon. Lihim lang din ang pagdala namin sa kanila roon. Wag kang mag-alala, hindi namin siya pababayaan ni Zandro.” Sandaling natahimik ang paligid matapos marinig iyon. Tanging tunog ng paggalaw ng stretcher at mahihinang yabag ng mga tao ang maririnig.

He whispered, “They’re drowning. Sophie doubts Jace. Jace doubts Sophie. Zion doubts everyone. Perfect.” But then his eyes flicked to a new feed—Elena Ramirez, hunched over her monitor, replaying the confession file. He smirked. “Ah, the analyst. Too clever for her own good.” He tapped a key, sending a silent alert to his network. “Watch her. If she digs too deep, bury her.” His laughter echoed against steel walls, cold and triumphant. He leaned back, eyes gleaming. “They will chase shadows while I remain untouchable.”