The Smile Has Left Your Eyes Mga Nobela at Kwento

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Nanlaki ang mata ko sa sinabi nito. Paano niya nakita ang itsura ko? Hindi naman siya tumitingin sa akin ah? "Wag kang sumimangot miss, hindi bagay sayo." "Ha?" "Want some trivia? Since 'di ako makakapagbigay ng advice kasi hindi ako magaling don." Tumango ako nakinig lang ako sa kaniya, nagulat kasi ako sa bigla niyang pagsasalita. "Smiling triggers 17 muscles of the face while crying activates 43 so you should smile always."

Taas kamay niya at lumabas na. I lost my smile when he left the room. I feel so hollow with frustration. I can't explain it, but one thing is for sure. . . I am not happy. I know that I am not happy at all. . c.m. louden

All smile, I know what it takes To fool this town I'll do it till the sun Goes down And all through the night time Oh yeah. Oh yeah I'll tell you what you wanna hear I leave my sunglasses on While I shed a tear Marahil sa paningin ng mga nakakasaksi ay walang kirot. Walang hapdi. Walang luha. Walang ano mang pakiramdam si Andromeda. Pero katulad ng kanta ay tahimik siyang nasasaktan. Nakasuot ang kaniyang maskara. Maskara ng isang nakangiti.

There are tears in my eyes. I think it is a sin to be happy this much. “Mahal na mahal kita.” She smiled. Her eyes are sparkling. She may not say it now, but soon. I know.

Napa-ngiwi si Art nang biglang atakihin ng kakaibang sakit ang kaniyang ulo, padarag na bumagsak ang kaniyang katawan sa may itim na couch na pagmamay-ari ng club sa loob lamang din ng building nila. Iminulat ni Art ang kaniyang pagod na mga mata para lang makitang muli ang magagandang mga mata ni Rain, her expressive eyes that used to enchant him every freaking chance. It's really hard to resist them, especially when they are turning slits like a lovely crescent moon when she's smiling... But in the way she looked at him last time as if Art just caused him something really really bad, the way she gives no expression in them, just the tears she had been restraining and the emptiness hurt him

“The camera loves your edge. May kakaibang tapang ang mga mata mo. Even when you smile, there’s still this lingering resentment in your eyes.” Ngumiti ako nang tipid at nagpasalamat bago naglakad patungo sa dressing room. At habang tinatanggal ko ang mabigat na makeup sa aking mukha, pumasok si Kaito dala ang isang serye ng mga lokal na magazine na bagong labas pa lamang.

Si Liam wearing a smile that paint a picture of peace and happiness. Damn ang laki ng ipinagbago niya, sabi ng kanyang isip. Lalo siyang gumwapo. Yung jaw line niya parang lalong naging stiff. Ang saya ng ngiti niya habang binabati si Jake. Bigla siyang umupo at kinokondisyon ang sarili sa panginginig na nararamdaman. Nagkakaroon na yata siya ng panic attack. Hinawakan ni Billy ang kanyang kamay na naginginig.

Pagpapaliwanag niya Ngumiti ako sa kaniya "No you don't need to apologize, Thank you" Ngumiti siya..it was a genuine smile na ngayon ko lang nakita sa kaniya Bumilis ang tibok ng puso ko lalo na ng hawakan niya ang kamay kong nasa braso niya. Maya maya ay nagsimula na ang party, nakita ko si Joshua na kumakaway sa mga guest at nagbigay lang ng konting speech Sobrang proud ako sa bestfriend ko.. this was his dream at ngayon unti unti niya ng nakakamit,

Nakatayo kami sa harap ng videoke machine, but, her eyes were on the surroundings. "Kailan ka naman nagkaroon ng good mood?" pabirong wika ni Harry. Bumaling sa kaniya si Yuna na blangko ang expresyon. Hindi galit, hindi rin masaya. Ngunit ilang segundo ang lumipas nang bigla siyang... ...ngumiti. But not the usual smiles that we've seen anywhere. Hers is different. It's an unexplained smile that we unusually see to her. Nagulat pa saglit si Harry.