Romans & histoires The Sweetest

Napakasweet nito sa kanya,bawat galaw niya ei may panakaw na halik palagi sa kanya. Syempre kilig na kilig naman siya sa kasweetan nito parang matagal na silang may telasyon kunt umasta ito di halatang kanina lang niya ito sinagot. Nang magising si Alexa masaya silang naghapunan na magkasalo. Nag-uumapaw ang kaligayahan niya dahil kahit sa anak ay naging sweet na din si Blade. Dati-rati hindi manlang nito pansinin ang anak sa pagkain pero ngayon pinagsandok pa nito iyon.

Tinutukoy ko sina Ares at Hades. "Yes, ate. Oh, kay kuya Orson ba galing ang lahat ng 'to? Omg ate! Ang sarap naman niya'n. La Madeline au Truffe?!" Napangiti ako sa reaksyon ng aking kapatid. "Do you want some, here, buksan mo at lantakan natin." "Alam mo bang isa ito sa pinakamahal na chocolate, ate? Heto ang pinaka-unique compared sa ibang chocolates."

“Gusto ko lang panoorin ka Honey." Bakit ba parang ang sweet nito magsalita? Hindi ito si impaktong unang nakilala ko. Mayabang at mukhang pakboy ito sa aking paningin. Bakit iba ang ipinapakita nito sa akin. Something's fishy.

Tinitigan ko ang kanyang mukha sabay masuyong sinabihan. "Dont! Wala kang dapat ikahiya Sweetie! They are perfect and I want to taste it now!" bulong ko at hindi ko na hinintay pa ang pagtutol nito. Agad kong sinunggaban ang kabilang bahagi at naramdaman ko ang agad na paninigas ng buo nitong katawan sa ginagawa ko. Narinig ko pa ang mahina nitong pagsinghap

Never ko siyang nakita an ganoon. Hindi ko alam kung ganoon lang talaga si Demetrius. ‘Yong hindi niya ipinapakita sa akin ang ganoong side niya, pero kung sakali man talaga na ganoon siya sa ibang tao, ayos lang basta hindi sa akin, o sa mga magulang ko. “Sweet siya sa ‘yo?” Doon ako natigilan. Sweet nga ba siya? Iba-iba naman kasi ang way ng mga tao kung paano malaman, o paano maging sweet ang isang tao. Pero kay Demetrius, sweet siya para sa akin.

"Sweet." Lihim akong napamura.

that bitterness will become the sweetest you won't be imagine. Our story might end here, but our love will remain sweet forever. THE SWEET BEAUTIFUL ROMANCE IS NOW SIGNING OFF. ---

Napangiti siya. "Sasabihin ko sa ‘yo tutal naman hindi naman kita kaibigan. Para na ring nagkikwento ako sa isang estranghero. Donut ang pinakapaborito ko sa lahat." "Complete stranger ba talaga ang turing mo sa akin?" "Hindi naman tayo magkaibigan in the first place, ‘di ba?" "But we could be."

At mas gusto nito ang matamis kaysa maanghang. Si Mr. Smith na nasa gilid ay nakita ang ekspresyon ng amo kung kaya't agad itong nagsalita, "Boss, mas maiging palitan ko na lang ng sweet candies ang platong iyon. Ayaw pa naman ni Miss Nynaeve ang maanghang o menthol na pagkain.” Tumango si Aemond bilang sagot, "Sige, kumuha ka rin ng white chocolate sa kotse ko at ipadala mo rin sa mesa nila."

Company. At okay ako doon. Pero may bonus siyang binibigay na hindi naman kasali sa usapan—yung mga salita niyang nakakabaliw pakinggan, yung soft “Sweetheart” niya, yung selos niya na hindi raw selos, yung pag-aalaga niya na hindi naman niya aminin, at yung pagbalik niya kagabi na parang… ako ang tinakasan niya.