The World Is Not Enough Novels & Stories

aniko. "Ni hai zhen shuole, ao dai li ya, wo ye buxiang rang wo de haizi chengwei zhege shijie de yibufen, Bushi wo buxiang rang tamen yongyou zhege shijie, er shi buxiang rang tamen huozhe de shihou he women yiyang, lian zhengchang ren de shenghuo dou tiyan bu dao." mahabang wika naman niya sa akin hindi naman ako naka-imik iniisip ko ang sasabihin ko sa kanya. (You even said it, Odelia, I don't want my children to be part of this world either It's not that I don't want this world for them I don't want them to end up like us while they are alive, they won't even experience being normal.)

Sa gabing iyon, walang drama. Walang gulo. Isang tahimik na paalala lang na sa gitna ng ingay ng mundo… May mga sandaling sapat na ang simpleng yakap para sabihin ang lahat.

Ang isang tao na may ganitong mga kasanayan at katalinuhan ay hindi pwedeng maging isang ordinaryong tao. "Masyadong maraming hindi kapani-paniwalang tao sa mundo. Kung lalabas ka at titingnan, malalaman mo kung ano ang ibig sabihin ng mga tao na palaging may mas mahusay kaysa sa iyo. Gumagawa ka lang bilang isang tyrant sa maliit na lugar na ito tulad ng South City sa buong buhay mo, kaya palagi kang magiging makitid ang pag-iisip. Hindi mo talaga maiintindihan ang nakakatakot na bahagi ng mundo,” walang pakialam na sabi ni Thomas.

Sukatan ba talaga ang estado ng buhay para malaman kung karapat-dapat ka? "Heh. . ." Hindi talaga patas ang mundo, dahil kung patas ito wala sanang nabubuong estado sa mga tao.

pagputol ko sa muli niyang pagbanggit sa naisip niyang plano. Katulad ng sinabi ko noon kay Dan ay hindi pa ako handa sa mga bagay na ‘yan at hindi iyon mababago. Malapit man ako sa bata o kahit ang dadalhin ko naman ay mula sa lalaking itinadhana sa akin, alam at nararamdaman kong hindi pa ngayon ang panahon para roon. Masyado pang magulo ang mundo, marami pang mga gahaman ang kailangang supilin. Gusto kong kapag nangyari iyon ay isang maayos na mundo ang kaniyang makagisnan, hindi ang ganito.

rinig kong saad ni Kenya at saka nakaluhod na niyakap ako. Hindi ko maintindihan kung bakit nagkaganito pa? Kung kailan maayos na ang lahat sa pagitan namin ay may hahadlang uli. Hindi ba pwedeng masaya lang? Kailangan may sakit at lungkot? Sinabi nilang hindi balanse ang mundo kapag puro saya lang. I don't think so dahil paano mo pa ituturing na hindi patas ang mundo kung saya lang ang nangingibabaw sa iyong puso?

Tiniis ko, para makapagtapos. Doon ko napagtanto na, tama nga talaga sila- na bilog ang mundo. Minsan nasa taas, minsan nasa baba. Ang dating mayaman, ngayon ay naghihirap na. Wala talagang kasiguraduhan dito sa mundo.

I've been into so many things. Sa dami ng pagsubok na ibinigay Niya, hindi ko alam kung paano pa ako nakakapag patuloy at lumalaban, ang daming tanong sa isip ko na tulad ng kung bakit ako pa? Hindi naman kami mayaman. Hindi kami kumpleto, ngunit bakit sa dinami dami ng tao sa mundo, sa akin pa Niya ibinagsak lahat ng ito.

Sunod-sunod niyang tanong na mababakasan ng pag-aalala. Hindi ko rin namalayan na lumuluha na pala ako. Ni hindi ko nga naramdaman ang basa sa pisngi ko. Bilog nga talaga ang mundo, hindi mo malalaman kung kailan iikot 'to at mapupunta ka sa ilalim na mas nanaisin mo na lang na mawala sa mundo. I'm tired of being alone. Facing those problems alone. Kinakaya ko naman, pero minsan hindi ko maiwasang bumigay tulad ngayon.

"Kase siguro tao lang tayo? Hmm, ayokong mag malinis kase naranasan ko rin ang humusga agad gaya ng sabi mo. I mean, lahat naman siguro tayong tao sa mundo...baka di nga lang napapansin ng iba na nakakahusga na pala sila ng ibang tao. Anyway, lahat naman tayo nagkakamali, nahusgahan at nang husga. Ang kailangan lang natin ay mag dasal, humingi ng tawag sa nahusgahan natin at ipagdasal na sana ganon din ang magiging dasal nong iba." Bumuntong hininga ako. "I'm tired, Elyse," "I'm tired of this kind of society. I'm not going to say that I'm tired of this world because the world has nothing to do with it, we're just living in this world. The number one problem is the people around us." Ramdam k