Their Distance Novels & Stories

tanong ni Ahmed, bahagyang itinaas ang huling syllable ng kaniyang boses. Hindi pa ba malapit ang ganoon? "I think we're pretty familiar with each other already," seryosong sabi ng lalaki. After all, nagkasama na sila sa isang negative distance. Ang madalas na pagdidikit ng kanilang mga katawan noong gabing iyon, maging ang tindi at lalim niyon—kahit na pareho silang bago sa ganoong ugnayan, Ahmed gradually figured out her secrets sa pamamagitan ng matiyagang pag-aaral at praktis.

saad ko sa pabulong na boses habang bahagyang nakatingala dahil sa patuloy niyang paghalik sa aking leeg. Doon siya huminto. Bahagyang nagkaroon ng distansya ang aming mga mukha sa isa’t isa, ngunit ramdam ko pa rin ang init at tensiyon na namamagitan sa aming dalawa. Damang-dama ko pa rin ang init ng kanyang hininga at ang nakakapasong halik na nag-iwan ng marka sa aking balat. Nagkatitigan kaming dalawa.

Walang nagsasalita. Muling sumulyap si Darien sa tabi niya. Hindi siya nilalapitan ni Harmony, parang may distansyang halos isang metro ang layo mula sa kanya. Mula nang lumabas sila ng presinto, hindi pa siya nagsasalita. Mahigpit ang pagkakakuyom ng kanyang mga kamay sa ilalim ng manggas ng kanyang jacket. Napabuntong-hininga si Darien. Bigla siyang huminto.

Napahinto ako. "Po?" Tumayo rin siya. Sa pagkakataong iyon, ilang hakbang lang ang layo namin sa isa't isa. Hindi siya lumapit. Hindi rin ako. Pero sapat na ang distansiyang iyon para maramdaman kong may nagbago sa pagitan namin. "I don't usually tell people these things." Mahina ang boses niya. Diretso ang tingin niya sa akin.

He has already caught our attention and we seriously listening to him. "Keeping your distance doesn't mean your going to allow yourself not be with her. It's more like social distancing, para lang hindi ka maapektuhan kapag kasama niya si Jacob." he tapped me a little, I turned my gaze back to Clarence and Henry, now it seems like they understand what Jerry wants to say because they both nodding. "Bro let me remained you, nandiyan or wala si Jacob you still need to keep your distance." Clarence said and he pat me shoulder. Putik matalino akong tao, pero kailangan ko pa ng konting explanation to process everything he just said.

“Eh hindi ba magkasama naman tayo nitong mga nakaraang linggo?” “Tanga! Ang sinasabi kong distansya ay hindi ‘yung nakikita sa mata… Sige na, bye-bye na.” “Bye-bye…” Saglit napaisip si Mia sa sinabi ni Nicholas—na ang tunay na distansya ay hindi pisikal… at napangiti siya sa pangalawang pagkakataon.

Astria said as if she's throwing tantrums. Bigla siyang lumapit kay Cairan dahilan upang mapatingin sakanya si Cairan at gumawa ng paraan upang magkaron ng distansya sa isa't isa, ngunit nasa dulo na talaga ang dalaga kaya naman halos ilang dangkal nalang ang layo nila. If Cairan just look down...

Kahit mag-asawa sila sa papel, nakatayo silang tuwid at may pagitan, parang dalawang bantay sa pintuan. Ang pagpipigil na nagmumula sa loob ay hindi maipinta sa kanilang mga mukha. Ngunit sa pagitan ng kanilang mga kamay na halos magdikit, may isang lihim na init na hindi kayang makita ng iba. At marahil, sa susunod na pagkakataon, hindi na niya hahayaang manatiling may pagitan ang distansyang iyon.

"Pwede bang huwag kang tumayo ng ganito kalapit sa akin? Hindi mo ba alam kung ano ang social-distancing?" Mukhang 18 years old pa lang ang mag-asawang nasa likod niya. Sabi ng bata, “Ngunit hindi kami ganoon kalapit sa iyo…” Nakita rin ni Jordan na medyo may distansya sa pagitan ng dalawa. Gayunpaman, ang linya ay masyadong mahaba, at imposibleng tumayo nang napakalayo sa isa't isa. Kung hindi, ang linya ay pupunta hanggang sa kalsada.

Ipinaliwanag nito kung bakit hindi masyadong matao ang lower floor kumpara kahapon. Ang lahat ng mga grupo ay nanatili ang isang distansya mula sa isa't isa, talagang nag-aalala na sila ay susunod na ma-target.