Their Distance の小説・ストーリー

Ang grupo na nasa dalawang daang kilometro ang layo mula sa unang grupo at ikatatlong grupo ay magsisilbing back-up para sa dalawang grupo kung may magaganap mang pagsasalakay o nangangailangan ng tulong. Ang nakataga sa ika tatlong daang kilometro ay nagsisilbi namang mata at back line ng mga posibleng dadating. Bawat isa sa kanila ay may naka-konektadong earpiece, dahil hindi ibig sabihin na hinahati sila sa grupo ay magkakasama na sila sa isang puwesto. It was not. Every member should stay at least ten kilometers away from each member, para hindi halata.

’ Nanahimik si Quincy nung naintindihan niya ang ibig sabihin ni Darryl, pero sobrang namumula siya. Nung mga 10 meters na ang layo sa kanila ng patrol guards, nakita nila kung gaano ka-intimate ang dalawa kaya inisip nila na Raksasa couple ito na gusto lang ipakita ang pagmamahalan nila. Tumawa ang leader ng mga guards at umalis kasama ng isa pa.

Kapag hindi matalino, edi daanin sa sipag! "Belle, paano nga itong stadia distance?" tanong ni Joy. "KS+C," sagot ko. "Ano 'yon?" Binalingan ko siya saka itinuro. "Itong interval im-multiply mo sa S—which is upper minus lower. Iyong product, add mo lang sa constant. Gets?" "Gets!" nakangiti niyang sabi. "Bago 'yan, ah?" puna ni Lesliana. "Alin?"

Pagkatapos, ang doktor ay nagsulat ng isang ultrasound order at hiniling sa kanila na dalhin ito upang gawin ang isang ultrasound. Malalaki ang mga hakbang na ginawa ni Erwan, at hindi nagtagal ay iniwan niya na si Veronica nang . Tumingin siya sa kanyang likuran at naramdaman niya na parang nagbabago ang kanyang ugali mula noon. Biglang huminto si Erwan, lumingon at tumingin sa kanya. Nang huminto siya, huminto rin siya nang hindi namamalayan. Kaya, palaging may distansya sa pagitan nilang dalawa, hindi masyadong malapit o masyadong malayo. Tila napakalapit, basta't naghintay siya ng kaunti, at nagmamadali naman si Veronica, makakalakad ang dalawa nang magkatabi. Ngunit alam niya na ang dis

“Focus. Work. That’s all.” Pero kahit na nagbukas ako ng files at nag-scroll, hindi ko mapigilan ang titig nila sa akin—isang silent battle ng dalawang lalaki, at ako ang nasa gitna. Napahinga ako sandali at bumulong sa sarili ko: “Keep it professional. Keep it safe. Keep it… distance.” Pero alam ko, sa bawat minuto na naglalakad sila sa paligid ng desk ko, sa bawat tingin nila sa akin, ang distansya na gusto kong ipanatili ay unti-unting natutunaw.

Walang nagsasalita. Muling sumulyap si Darien sa tabi niya. Hindi siya nilalapitan ni Harmony, parang may distansyang halos isang metro ang layo mula sa kanya. Mula nang lumabas sila ng presinto, hindi pa siya nagsasalita. Mahigpit ang pagkakakuyom ng kanyang mga kamay sa ilalim ng manggas ng kanyang jacket. Napabuntong-hininga si Darien.

Tatlong buwan. Iyon ang lumipas mula nang huli silang mag-usap nang hindi kailangan ng dahilan. Hindi ito iyong uri ng distansyang puno ng galit. Hindi rin ito iyong romantikong pananahimik na umaasang may babalikan. Ito ay katahimikang praktikal—parang dalawang taong parehong alam na kung magpapatuloy sila sa parehong ritmo, pareho silang mawawala.

Ni hindi man lang nga niya sinabing sa Germany pala sila pupunta. Akala ko talaga’y magbabakasyon lang sila sa malapit. Pero kung nakaplano na ang pag-alis nila, pwede naman kaming mag-long distance relationship. May mga nakaka-survive naman sa ganoon, basta’t hindi lang mapuputol ang communication.

Nanatili akong walang imik at ibinaba nalang ang tingin sa sahig. Humakbang ako upang magkaroon kami ng distansya dalawa. I have to limit my actions dahil malaki ang pagkakaiba ng antas ko sa buhay kompara sa kanya. "You seemed too distant. Nagulat ka ba sa nasaksihan mo kanina?" Biglang tanong niya.

Kinuha niya ang papel, pinag-aralan ang bawat detalye, at nagsimulang magtanong kay Ryker sa mga bahaging hindi niya lubos na maunawaan. Sa tindi ng pokus nila sa binabasa, hindi na napansin ng dalawa na masyado nang malapit ang agwat ng kanilang mga katawan. Mula sa malayo, kahit may ilang metrong distansya ang Bentley ni Santi, kitang-kita ang tila nagkakaunawaan nilang distansya. Sa ilalim ng iisang madilim na langit, sampung metro lang ang pagitan ng dalawang kotse, ngunit magkaibang-magkaiba ang emosyong namamayani sa loob ng mga ito.