There's More To Life นิยาย & เรื่องราว

Pero sadyang kabaliktaran ang lahat. Mas gugustuhin ko pang maging simpleng tao na may simpleng buhay, ang importante ay makakakain lang ng higit sa tatlong beses sa isang araw. At higit sa lahat may pagmamahal sa bawat isa, that’s more than enough. Kuntento na ako sa ganoon. I don’t need material things. All I need is affection, attention and love. Kaya nga siguro na uso ang motto na “Life is so, unfair.” Kasi totoo naman.

Mabuti nakapag palit na ako ng pera nila dito. Naka tingin lang ako sa daan hanggang makarating kami nag bayad ako at bumaba na ako, hinintay ko muna ito maka alis bago ako tumawag sa asawa ko na nandito na ako. Magugulat siya dahil hindi ko nasabi na ngayon ang punta ako. - La vida es más que estar viva.. ( Life is more than just being alive.. )

"It's alright, don't thank me. You've been thanking me hundred time already. I will only ask you one thing, go on with your life." Nanatili akong tahimik at nakatitig sa kanyang mga mata. "Life has so much to offer. Kung nasaktan ka man ngayon, ayos lang, that's part of growing up. Life lessons that we need to learn so that you''l be able to move forward and continue living. You're smart, I know in time you'll be successful and all these ruckus, you will just laugh at it."

Pag-uwi namin ngayong gabi. May mga katotohanang mabubunyag na tuluyan nang magbabago sa buhay ko. To Be Continued...

So cruel to imagine. Hindi ko na napigilang umiyak ng sobra nang maramdaman kong tinutukan niya ulit ako ng baril sa sentido. This isn’t the life or death that I imagined. Hindi dapat dito magtatapos ang kabanata ko. I still have to do a lot of things, I still have to explore the sides of life, I still need to recover to the pain I’ve felt, I still need to redeem the pieces of me being scattered. I worked hard to get where I am today, so I should live.

Mas totoo. At doon, sa gitna ng katahimikan ng isla, napangiti si Kikay. Ang buhay, naisip niya, hindi naman kailangang malaki, magarbo, o puno ng fireworks. Hindi kailangang magmadali. Hindi kailangang ayusin lahat. Minsan sapat na ang isang gabi na nagpaalala sa’yo na buhay ka. Na may karapatan kang maging masaya. At may mga sandaling hindi mo kailangang ipaliwanag kahit kanino.

Sagot naman ng asawa ko saka ako sinenyasan na pumatungo na sa place ng pagdadausan ng party dito sa malawak naming garden. Before our story ends, I would like to cheer those people who somehow lost in track at pagod ng mabuhay dahil sa mahirap na buhay. Life is full of surprises. No one could determine nor predict what will happen tomorrow, the other day or in the future. Tuloy lang, laban lang. Don't give up and continue to work for your dream. Hayaan niyo 'yang Marites sa tabi-tabi dahil wala naman silang ambag sa buhay niyo. Malakas lang 'yan kumuda, mang-insulto or manira ng tao.

Ang mahalaga lang sa akin ay ang pag sagot niya ng I do. Sabi nga ng matatanda, maikli lang ang buhay kaya naman dapat natin itong gamitin sa magandang paraan. We should live our lives in fullest. Gawin natin ang lahat ng makapagpapasaya sa atin. Puntahan natin ang lahat ng lugar na gusto nating marating. At kainin ang lahat ng pagkaing gusto nating tikman. Dahil hindi natin alam kung hanggang saan lang tayo at king hanggang kailan lang dito sa mundo.

“Mayroong paraan para magamot ang sakit ng master niyo, pero…” “Magkanong pera ang gusto mo, Mr. Rockefeller? Babayaran ka namin ng kahit magkano,” mabilis na pagsingit ni Liam. Kinaway ni Alex ang kanyang kamay. “Hindi ito tungkol sa pera… Okay, siguro oo. Mayroon lang isang bagay na makakapagligtas sa buhay ng ama niyo. Ito ay ang Life Pill.” “Life Pill? Isang pill?” tanong ni Liam.

hindi ko na natapos ang gusto kong itanong sa kanya ng harapin niya ulit ako at magaang binigyan ng ngiti. "Ang gusto ko lang sabihin sa 'yo ay naka-plano na ang buhay natin umpisa pa lang. Talagang, minsan, may kailangan lang talaga tayo pagdaanan na hirap sa buhay natin. Dahil kasama iyon sa plano ng Tadhana para sa atin para mas maging matibay tayong tao at para rin mahanap rin natin ang sarili natin."