Time Quotes In Relationship Mga Nobela at Kwento

“Okay.” Tila nabunutan ito nang napakalaking tinik nang napahinga ito nang malalim. “Jusme. Akala ko kailangan ko pang gumamit ng search bar tuwing kakausapin kita. Communication is the key pa naman. For a long-lasting relationship.” “Hmm. You want a long-lasting relationship with me?” he asked teasingly. Pinandilatan siya nito. “Medyo — depende — oo. Hays!” Napakamot ito sa gilid ng pisngi nito at parang nairita na, “gusto ko lang naman matulog!”

Sabi ng lola niya para bang nakulangan pa sa sinabi namin. “Yes po.” Ngiti kong sagot. “Kapag masaya po kasi ang isang relasyon, hindi mo na napapansin ang oras o araw dahil naka-focus ka lang sa taong mahal mo.” Dahil sa sinabi ko na ‘yon ay natahimik ang lahat.

Panahon para bawiin ang mga taon na nawala, panahon para makilala nila ang isa’t isa bilang mag-ama. At higit sa lahat, panahon para makapag-bonding silang dalawa nang walang iniisip na negosyo, walang problema tungkol kina Vivian at Kieran, at walang ibang taong makagagambala sa kanila. Sa gabing iyon, habang magkatabing nanonood ng telebisyon at umiinom ng wine, pakiramdam niya ay unti-unting nabubuo ang relasyong matagal na nilang nawala.

Pagkatapos kong sabihin ’yon, nakatingin lang siya sa akin na parang naaaliw. “Isang tanong lang, Joko. Kailan eksaktong nagsimula ’tong ‘relationship’ na ’to?” tanong niya, sabay tawa. Sa totoo lang, ni ako walang malinaw na sagot. Hindi pa ako naging “relationship type” — hanggang dumating si Jackie at wala ng lugar para sa iba sa buhay ko. “Nagsimula tayong mag-date noong unang beses kitang nakita sa religious store na ’yon,” sagot ko na parang napaka-obvious. Halos hindi na siya tumigil sa kakatawa.

"Wala akong sasabihing biglaan. Pero habang pinapanood ko silang dalawa, parang... gusto ko rin. Yung ganito." Hindi agad sumagot si Veronica. Ngunit sa loob niya, may kumurot din sa puso niya. Anim na buwan na rin ang relasyon nila ni Eros. Hindi ito perpekto—may mga araw na pareho silang pagod, may tampuhan, may katahimikan. Pero sa huli, nagkakabati pa rin. Natututo silang magsalita at makinig.

Sumagot si Zayne, “Alam kong nagsakripisyo ka ng maraming bagay at oras para sa ‘kin, ngunit hindi gano’n ang mga relasyon. Kailangan mong makatagpo ang tamang tao sa tamang oras at lugar para bumulaklak ang isang relasyon. Dahil hindi naman naging tayo sa huli, kalimutan na lang natin ang nakaraan. Kung ipipilit mo na balikan nang balikan ang nakaraan, mas maghihirap ka lang…” Slap! Sinampal nang malakas ni Josephine ang mukha ni Zayne. “Zayne Severe, simula noong una kitang makita, buong-puso kitang hinintay sa iisang lugar. Naghintay ako sa ‘yo nang matagal, ginugol ko ang lahat ng oras ko sa ‘yo, halos mabaliw na ako noong sinabi mo na gusto mo ako, at bumalik ulit ako sa pinagtataguan k

"Palagi kang lutang at madalas wala sa sarili. Pati trabaho mo naaapektuhan na rin. Ano ba kasing nangyari?" "Tingin mo..." Humugot ako ng hinga bago nagpatuloy. "Mahal niya pa kaya ako?" "Well, uhm... siya lang ang makakasagot niyan." Mas bumigat ang pakiramdam ko dahil sa sagot niya. Marahil ay dahil ang nais kong marinig ay ang sabihin niyang, "Oo, mahal ka ni Kheious." "Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isip ng boyfriend mo. Wala rin ako sa lugar para manghimasok sa relasyon ninyo. Ang masasabi ko lang, ano man iyan, mas mabuting pag-usapan ninyo. Maging bukas ka sa kaniya. Sabihin mo iyong mga saloobin mo— na nagtatampo ka dahil nawawalan na siya ng oras sa 'yo. Sabi nga communicati

Lahat nag-flashback sa isipan ko. Araw-araw kaming nag-uusap ni Theo sa video callsa tuwing pareho kaming vacant. Magkaiba ang oras namin kaya minsan nagpupuyat kami. Philippine time ang sinusunod namin kaya madaling araw kaming nag-uusap kasi 'yon lang ang bakanteng oras niya. "Ang hirap pala ng long-distance relationship," saad niya sa kabilang linya.

"I've been friends with him for 1 year before dating but we're colleagues and all we talk about is work and not our personal lives. Yes, we make fun of each other but the phasing of our relationship is not right. It's too fast." "So you're saying that you two fell in love and had a relationship in the wrong time?" Umiling ako. "Sure we have lots of memories. I just didn't have time to think about the two of us. My life was always him and it felt wrong. It should start with me and not him. I don't want to depend on him too much and in the end, if things didn't workout, I would just fall off at the tallest building our relationship created and that hurts."

Unti-unting pumapasok ang liwanag ng umaga sa loob ng kwarto, habang tahimik kong pinagmamasdan ang araw na nagsisimula na naman. Maybe I was overthinking. Maybe nothing had really changed. Maybe Vicente was simply becoming a friend. Someone I had grown comfortable with because of the amount of time we had spent together. That explanation sounded safe. Simple. Madaling tanggapin. Kaya pinili kong paniwalaan iyon. For now. Tutal, may ilang linggo pa bago matapos ang partnership namin. Marami pang outreach programs, meetings, at mga araw na kailangan naming magkasama.