Tired Of Working Quotes Novels & Stories

Kailangan kong tiisin ang sarili ko kahit pa nahihirapan ako dahil kung hindi ako mag tatrabaho ay kaawa ang magiging anak ko. "If you feel tired you can rest. I can't afford to be accused making my employees overwork resulting to miscarriage." Sambit ni Boss mula sa likuran ko. Napa tingin ako sa kaniya. Ang lamig kasi ng pakikitungo niya sa akin. Napa tungo ako. "Okay lang naman po ako, kaya ko." Sambit ko habang naka tungo. Hindi ko kayang tignan si Boss sa mata. Nahihiya ako.

"Just start working your ass off---" "Kanina lang ba yon? Masyado kitang na-miss, hindi ko maalalang kanina lang pala kita huling nakita. I already miss you. And yeah, I am really working my ass off right now. Nasa leave kasi yung paborito kong empleyado, manghihina tuloy ako." "Oh, shut up." "Oo nga pala, Acy, tomorrow will be the Anniversary of Alarcon Company. Don't you wanna go there? Hindi kana ba mapipigilan?"

“Magpapa-deliver ako ng bagong gamit para hindi ka na aakyat sa taas. Do you still want to work so you will not get bored?” “Uso naman magpahinga. Baka magkasakit ka sa dami mong inaasikaso. Kaya ko naman matulog sa sofa kung walang higaan dito,” anito sa kanya, “Kung trabaho, gusto ko sana. Gusto kong makapag-ipon. Kaya ko naman.” “Where?” He instantly asked. Kung papasok ito sa isang establishment na pagsusungitan lang ito ng amo at ikasasama ng loob nito, huwag na lang.

Para pa rin kasi akong nananaginip. “Syempre may ipon ka,” may kumpyansang sagot ni Frances, “Look Ali, you’ve been working really hard in Coldwell Corporation for years—” “Years?! Pero bakit ako nag-resign?” pagputol ko. Naalala ko ‘yung resignation letter na pinunit ko sa harapan ni Mr. Coldwell. Sana pala binasa ko man lang ang laman nito. “You said you were tired of working there. You were obviously burned out. Kaya nag try kang maging freelancer and that’s what you’ve been doing for months now.”

Hindi man nito sinasabi sa akin pero alam kong matagal na niyang hinihintay na hanapin sila ng daddy nila. "Please Babe..."pagmamakaawa niya sa akin. Aawayin ko na naman sana siya ulit pero hindi ko inaasahan ang sunod niyang gagawin.Inabot niya ang kamay ko at mahigpit itong hinawakan. Pagkatapos nagmamakaawa ang mga mata niyang tumingin sa akin. "Please Babe, I'm so tired of this life." his voice broke. "I'm so tired living alone. I'm tired waking up in the morning feeling alone. I'm tired working not knowing who I am working for. I'm so tired of everything, Babe."

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

Paliwanag ko at bahagya pang ngumiti ngunit napakuyom ito sa kanyang kamao. "Diyan ka magaling! Ang magpalusot! Pero ang umpisahan itong trabaho mo ay hindi mo kaagad magawa! Hindi ka ba nahihiya? Binabayaran ka ng kompanya upang gawin ang mga trabahong iyan pero nagagawa mo pang matulog rito?!" Nanggagalaiti nitong sigaw ngunit napahikab pa ako na mas lalo nitong ikinainis.

Bilang workaholic si Piper, ayaw niyang lumiban sa trabaho kaya masinsinan niyang kinausap dito ang doctor na alam niyang hindi siya magagawang tanggihan. “Doc, baka naman pwedeng bigyan mo na lang ako ng IV drip na ang katumbas ng dalawang araw na gamutan?” Nagulat ang doctor sa kanyang suggestion. Iyong iba kasing pasyente, kinukuha ang pagkakataong iyon upang makapagpahinga sa kanilang nakaka-stress na trabaho. Ang babaeng ito ay kakaiba dahil parang ayaw magpahinga.

Dad’s asking me seriously. “May mga pinagawa ako sa kanilang mga papers at binigyan ko sila ng palugid na isang linggo, pero wala pa sa kalahati yung nagawa nila samantalang tapos na yung palugid ko... Go ahead, Dad, get mad at me. But I don’t want lazy people working in our company because they’re a disgrace to our business,”I said to Dad seriously. “Paano mo nasabi na tamad sila? May ebidensya ka ba?”kunot noong tanong ni Dad.

Pumunta siya sa may sofa at humiga. “One year? One year na pahinga?” Hindi ko maiwasang tignan sila. “OA naman sa one year, ilang months palang ako rito 'no. At sabi ko na sa 'yo 'di ba? Working is so frustrating. May tauhan ka naman na puwedeng gumawa para sa 'yo. Pagod na akong magtrabaho buong buhay ko.” Napatawa ako dahil sa kasabihan niya. Nagpatuloy nalang ako sa pagtatrabaho.