To Each Their Own Novels & Stories

Bago humusga, alamin at kilalanin ang bawat kataga. Maaaring kwentong masama o mabuti, lahat at may dahilang naka-kubli. Kailangan natin ang ibang tao sa buhay natin, dahil hindi sa lahat ng pagkakataon ay makakayanan nating lumaban at abutin ang ating bawat mithiin. 'No man is an island.' @Bwi_laber

dagdag pa niya, sabay tungga sa wine. Hindi ko na mabilang kung ilang ulit siyang nagsalita na parang tinutusok ang pagkatao ko. Bawat toast niya, may patama. Bawat salita niya, parang kutsilyo. “To people who stay faithful, kahit maraming tukso. Kasi hindi sila mahina. Hindi sila madaling bumigay.” “To wives who deserve their title—not just the ring, but the respect.”

Bukod sa napagkasunduan, nag-iwan pa siya ng dagdag na halaga at sinabing, “Pang-gastos mo.” Habang pauwi ako, iniisip ko ang pagkakaiba ng bawat lalaking nakasalamuha ko. Ang bawat isa ay may sariling dahilan kung bakit lumalapit — lungkot, pagnanasa, pag-iisa, o kapangyarihan. At sa bawat isa, ang tanging pareho lang ay ang perang ibinibigay nila, at ang desisyon ko na gamitin ang bawat sandali para sa kinabukasan ko at ng pamilya ko.

Kung nasa panganib si Thomas, agad siyang humakbang. Bawat miyembro ay may kakaibang kakayahan, at lahat sila ay iba-iba. Gayunpaman, nagbahagi sila ng isang katangian, na kung saan ay ang kanilang napakalakas na pagiging epektibo ng labanan.

Oo, madamot talaga sila pagdating sa ibang tao. They want to be the only ones who borrow or share what they have or own, even if it's just a small thing. Because they made a promise when they were just kids, and that was to share what they had, whether it was clothes or their favorite shoes. They also promised that they would not break their promises.

“At tutuparin mo ang wish nilang iyon?” Dumukwang ito sa kanyang kinauupuan. Naging gahibla ang pagitan ng kanilang mukha. Nasasamyo ng ilong niya ang mabango nitong hininga. “It’s up to you Tracy, kailangan ay mutual ang kagustuhan natin about doon. Pero i-enjoy na lang natin ang vacation nating ito sa dagat. No pressure from our parent.”

Hinawakan nito ang mukha niya. “Nessuno ti possiede, tranne me.” (No one owns you but me.)

"Will you mind your own work? Bakit mo tutulungan kung pare-pareho tayong may ginagawa?" Alexa and Abigail suddenly take a glance in Lorna's direction. Napaangat na naman ng bahagya ang kilay niya sa umagang iyon ng dahil kay Lorna. "Why not kung tapos ko na ang ginagawa ko. Kaysa walang gagawin eh tulungan ko na lang siya at ng mabawasan ang tambak niyang trabaho." Abigail retort. Alexa looked at Abigail and thought. 'You are worthy of this deal, Abi.'

Hindi niya alam kung dapat ba siyang matuwa at magpasalamat sa asawa o maasar dahil may pagka lowkey na hambog ito. “Well, thanks for doing this but really shouldn’t have to bother yourself.” aniya at bahagyang pinilit na bigyan ito ng matamis na ngiti. “From now on Hija, masanay kana na tinutulungan ni Dion. You know that’s how marriage work. Dapat magkatuwang kayo sa lahat ng bagay at nagkakaintindihan.” wika ng kanyang father-in-law na sumali sa usapan nila.

Napangiti ako ng mapait nang maalala ang kasabihan na ang lahat ay may katapusan. May mga taong akala mo habang buhay mo ng makakasama, iyon pala ay hindi. Kaya naman hindi ka dapat dumepende sa mga tao sa paligid mo, instead, enhance your independency dahil hindi sa lahat ng oras ay may lalakad kasama ka hanggang dulo. Sometimes, sarili lang din natin ang maaasahan natin at hindi ang mga tao sa paligid natin dahil bawat isa ay may sariling mundo at kaniya-kaniyang dinadala. It's not always about us, it's about everyone and their own struggles.