Treating Myself Quotes Novelas e Histórias

Last niyo na rin naman 'tong magagawa sa'kin, kaya lubos-lubusin niyo na. Mamatay na rin naman ako. I sighed. Stop being so dramatic, Ciara. You wanted this, so bear with it. "Bakit ba sobrang lampa mo? Maglalakad ka na lang, madadapa ka pa." I talked to myself as I stared at my wounds. I remember those times that I can't stand properly anymore whenever he's hurting me. "Hindi ko alam na ganito siya magmahal pabalik, a countless amount of wounds and unbearable pain." Suddenly, my voice became so down and gloomy, while tracing my body through the body mirror.

Hindi dahil galit ako sa kanya, kundi dahil natamaan ako at nasaktan ako sa isang bagay na pakiramdam ko'y nakasakit ako ng isang taong mahal ko sa buhay na hindi ko lang maamin sa sarili ko. "Kung trabaho ang inaalala niyo, at hindi ang sitwasyon ko, Sir, hindi ko po muna iyon uunahin sa ngayon. Uunahin ko na muna ang sarili ko dahil ayokong mamatay ng ganito na lang kadali!" tuloy-tuloy nitong sabi ng walang pag-aalinlangan. Naging matapang na rin ito sa pagsagot sa akin. Ganito ba katapang ang gamot na pinapainom sa kanya para sagot-sagutin niya ako ng ganito?

Doon ko na rin mismo pinalakas ang sarili ko. But before I stand up to my current shoes right now, I’ve been insane. I’ve talked to myself, bumped my head, experienced being a beggar, asked for money from strangers, and even hurt myself. I only remember that when a psychiatrist cured me, a therapist also guided my emotions and feelings.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Ilang araw rin akong umiiyak dahil sa pang iinsulto niya. "Kaya mo yan self. Di ba ito ang gusto mo. Ang makilala siya. Kaya tanggapin mo na dahil inumpisahan mo naman na. Kaya mo to self. Kakayanin natin to." pang aalo ko sa sarili ko. Bumangon na ako mula sa pagkakahiga at sinimulan kong mag ayos sa sarili ko. Hindi din kasi ako naglagay ng mga prosthetic sa katawan ng buong linggo dahil wala naman akong balak lumabas. Pagkatapos kong nag ayos ay lumabas na ako. Alas kwatro i medya na hapon ngayon ay naisipan kong ipagluto siya. Para naman kahit papaano ay maimpress naman siya sa akin.

He was quiet while sitting in the couch. "Ehem.." bungad niya. "Sir..umiinom nanaman po kayo.." " Konti lang ito. Kailangan ko ito para ikalma ang ang nararamdaman ko." "May gamot naman po kayo..tama na ho iyan.." bawal niya. 'bakit ba siya naglalasing.' bulong niya sa sarili. "Wala namang mga silbi yang mga gamot ko. Sa sakit na nararamdaman ko. Nagseself-pity nanaman ako. Kaya wag na wag kang magmamahal ng lalaking walang pakialam sa nararamdaman mo.."

Que sera, sera. Habang naglalakad ako ay itinuon ko rin ang pansin ko sa pag iisip ng malalim ukol sa kung anu anong bagay. Naglalakad na rin naman ako, why don’t I treat this as my very own therapy? ‘Di ba? Hay.

wika ko sa kanilang dalawa. Siguro nga, wala na akong ibang gagawin kundi ang maghintay, maghintay ng tamang pagkakataon at pabayaan na ang tadhanang humarap ng lahat. Isinuot ko ngang muli ang aking sunglasses at napatingin na lang sa mga naggagandahang gusaling nagliliwanag na nasa malayo. I will heal myself here. ************************* A/N: Please don't forget to Vote, Comment and Share! ❤

Dito niya nilalabas ang sakit na nararamdaman niya, at madalas ay sinasaktan niya ang sarili niya. “Fuck you, Asshole! Now you are taking your own medicine,” paninisi niya sa sarili niya. “Kasalan mo kung bakit siya lumayo sa iyo. You can keep her even though as your maid, but you caused her trauma! Gago ka kasi!” Sinunok niya ang ulo niya. Iuuntog niya sana ang sarili niya. Pero hinila siya ni Adah. “Hurting yourself won’t help you take away the pain, Cous! Alam mo naman na mas sinasaktan mo lang ang sarili mo,” wika ng pinsan niya.

Kung pwede lang na hatian siya sa sakit na nararanasan niya ay gagawin ko. "Huwag mong hayaan na masira ang sarili mo Kia, alam kung malakas ka. Pull yourself, tingnan mo ang itsura mo, tingnan mo ang katawan mo. Madalas sabihin sa akin ng mga katulong na hindi ka kumakain. Huwag mong pabayaan ang sarili mo okay?" anas ko.