Novel & Cerita Treating Myself Quotes

Gustong-gusto ko na silang sugurin at pagsasampalin ngunit naisip kong hindi iyon sapat para maibsan ang sakit na kasalukuyan kong nararamdaman. Muli akong bumalik sa kusina at doon ay pilit kong kinumbinsi ang aking sarili. "Bawal kang umiyak, self. Kailangan mong maging matatag at ipakita mo sa kanila na hindi ka apektado sa kanilang ginagawa." Patuloy na pagkausap ko sa aking sarili.

“I love you, mahal.” Sunod-sunod kong mensahe sa kanya. Kahit gusto kong humilata at magpahinga ay naglinis ako para abalahin ang sarili ko. Nasasaktan lang kasi ako kapag naaalala ko ang malamig na trato nito kaya inabala ko muna ang sarili ko sa paglilinis. Hindi naman gano’n kabigat ang paglilinis na ginawa ko kaya hindi ako napagod ng husto.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Mas seryoso ang mukha niya ngayon. “Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mo,” sabi niya, mahina pero malinaw. “Kahit ano pang maramdaman mo. Kahit wala, okay lang. Hindi magbabago kung paano kita tratuhin.” Parang may kung anong sumikip sa lalamunan ko. “Bakit?” hindi ko napigilang tanong. “Bakit ako?” Isang segundo siyang natahimik.

Kailangan mas maganda ako at presentable! "Should I change my dress into a daring one?" I talked to myself. Napatampal nalang ako sa aking noo at napailing. What the hell am I doing? "Argh! Bakit ako nakikipagkumpetensya?" muli kong pagkausap sa sarili. I massage my temples and leaned on my swivel chair. I am a hopeless case. Huminga ako nang malalim at kinuha ang cellphone ko. Unconsciously, I dialed for Dra. Cuasay's number.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Ang laki nito ay kakasya ang dalawang tao. "Oh! Hooooly mother of Siobe, magsu-swimming ba kami dito? Huwag naman sana papa G at baka dito kami magsisiran sa loob na dalawa ni Drake. Pero ayos lang naman sa akin, gusto ko din naman na masisid," parang baliw na sabi n'ya na agad ding kinastigo ang sarili ang maalala ang mga pinagsasabi. "Ay naku, ang harot natin self. Baka hanggang harot ka lang at hindi mo naman kakayanin," sermon n'ya sa sarili.

He then kissed my lips gently. I opened my eyes. Pinunasan niya ang luha ko habang nakatingin sakanya. "Please don't treat yourself like that, Zach..." sabi ko. "Please allow yourself to love and be love because you deserved it. Hindi ang nakaraan mo ang magsasabi saiyo kung hanggang saan lahat dapat ang gawin mo. At the end of the day, ikaw parin ang magdedesisyon sa buhay mo..." I smiled weakly.

Mas lalo lamang lumayo ang loob ko sa kanya. "Do you think masaya ako sa nangyari? I have to endure everything, every single day. Akala mo ba madali ang buhay ko ngayon? Before I go to sleep I kept on blaming myself at paggising ko nandiyan pa rin ang pagsisisi. Kailangan kong harapin ang mga nang-uusig na tingin ng lahat. Everybody is treating me like I'm a murderer, including my own daughter." Parang tumagos sa aking pagkatao ang tinging ipinukol niya sa akin.

she form her hand like a telephone and put it in front of her ear. "I'm really okay," I smiled weakly still trying my best to hide the pain. She nodded, there's sometimes that stopping her because she stare at me. I pushed her away because she doesn't move looks like she want to stay beside me. I'm not used at it, I mean... I want to be alone because I want to talk to myself. Hindi ako baliw, sometimes talking to yourself is the best way to heal the pain. Kahit saglit lang... it's fine.