Trust Issues In Tagalog Novels & Stories

Nasasayangan ako sa limang taon na relasyon namin, akala ko kami na talaga pero masisira lang pala kami ng gano'n kabilis ng hindi ko man lang namamalayan. Hindi ko masasabi na nakamove on na ako dahil ayaw ko naman lokohin ang sarili ko at magpanggap na wala na talaga kung alam kung mahal ko pa naman talaga siya, pero 'yong sakit ay nandito pa din at hindi ko alam kung kailan ito mawawala o maghihilum. Ayaw ko naman pilitin ang sarili ko dahil mas lalo lang akong masasaktan. Kagaya nga ng sabi nila trust the process.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

'Wag ka nguti kung di rin abot sa mga mata mo, hindi mo ako maloloko sa ngiti mo camille, iniisip mo ba ang nangyari sa iyo sa school, bakit kase dimu napansin meron nag video sa inyu. "Hindi ko talaga alam, pero wala naman ako paki alam sa video, pero iniisip ko si mommy at daddy, alam mo ba naririnig ko mga ungol nila kanina, nasasaktan ako sobra, hindi lang ata libog ang guso ko kay daddy, kundi mahal ko na sya." "Mahirap ang ganyan camille, dahil alam natin mahal na mahal ng daddy mo yung mommy mo, akala ko ba libog lang ang gusto mo, bakit pati puso ni tito tristan gusto mo makuha.?"

may trabaho na ako. Hindi ako pwedeng magmukhang probinsyana ngayong araw. DE Group of Companies ito, ‘no. Baka kapag nainis ko ang boss, tanggal agad ako. Pagkalabas ko ng unit, dala ko na ang maliit na handbag at isang simpleng tote bag na may lamang notebook, ballpen, water bottle, at maliit na payong. Habang naglalakad papunta sa sakayan ng jeep, napansin kong ang daming tao, lahat nagmamadali, seryoso ang mukha, parang lahat ay may hinahabol na buhay. Ngayon ko lang naramdaman na ibang-iba talaga ang Maynila sa Tarlac.

Dito niya naisipang tingnan si Miguel kung natutulog na ito, pero titig na titig ito sa kanya. “Babe… I’m—” [It hurts, Maya.] Nalunok niya ang boses sa tinuran nito. [It hurts to know that there’s a part of you that don’t trust me at all.] “I’m sorry, ok? I trust you! Nadala lang ako—“ [Is that your definition of trust? Doubting?] “Nag-sorry na ako, Miguel.” [That’s not enough, Maya.]

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Hindi ko matanggap. "Pati ang mga tao sa restau, sinuhulan mo para 'wag ikalat ang totoong nangyari? What the fuck are you thinking, Dad?" "I don't want to stain our name, Cartier. You know that we have a big project in Cebu and that costs billions. Ano na lang ang sasabihin nila kapag nadawit ang pangalan natin sa ganitong trahedya," si Tito Carlos.

Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “ Ang tinutukoy ba nito ay kagabi na nasaktan siya habang nakikipagniig rito? Napatunayan niya ba ditong matino siya at wala siyang ginawa sa loob ng limang taong wala ito sa piling niya?

Nasa kanan ko siya nakatayo, nakahilig siya sa pader, ang dalawang kamay niya ay magka-cross na naka patong sa pader. "I was asking a question. You're not thinking of jumping here, right?" bakit naman inglisero ang isang 'to? Hindi ba siya marunong mag tagalog? Pano niya kinakausap yung iba naming schoolmates kung ganoon?

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.