Novel & Cerita Tula Pasasalamat Sa Magulang

"At kung sakaling saktan ka man niya sa kahit anong paraan, tumakbo ka lang sa amin, babawiin ka namin sa kanya." "Maraming-maraming salamat po sa pagkupkop sa akin dito, tita..." Emosyonal kong sinabi. Naninikip ang dibdib. "Talagang hindi ko po alam kung saang lupalop ako ng mundo naroon ngayon kung hindi dahil sa pamilya ninyo... Maraming-maraming salamat po dahil ipinaramdam ninyo sa akin ang pagmamahal na ipagmakaawa ko sa sariling magulang na maibigay sa akin. Salamat po sa pagpaparamdam na mahalaga ako, salamat po sa pagpaparamdam na may pamilya ako, masayang-masaya po ako."

Ilang beses pa akong kumurap para pigilan ang pagtaks ng luha sa mga mata ko pero may nangilid pa rin sa akin pisngi. "Doc, buong buhay ko po kayong papasalamatan sa pagligtas niyo sa mga magulang ko. Thank you for not giving up. Thank you for helping my parents without expecting something in return. Alam ko po kulang ang salitang salamat pero, salamat po, maraming salamat sa inyong mag-asawa at sa mga doktor at mga nurse na nag-alaga sa mga magulang ko."

“Kahit wala na ang Tatay mo ay alam ko na sobrang tuwa niya dahil lumaki ka nang maayos sa kabila ng aming pagkukulang sa iyo. Anak, salamat dahil ikaw ang naging anak naming ng Tatay mo.” “Ako rin ay lubos ding nagpapasalamat dahil kayo ni Tatay ang naging magulang ko, Nanay. Hindi ko kailanman na pinagsisihan na sumibol ako bilang anak niyo. Labis akong nagpapasalamat sa Taas dahil binigyan niya ako ng mga magulang na kahit salat sa pera at karangyaan ay nagawa pa rin akong palakihin sa wastong paraan at puno ng mga aral sa buhay,” tugon niya.

Ang presensya ko, ang pag-upo ko rito, ang pag-iyak ko’t paglapit ko, iyon ang handog ko ngayong araw para sa mga namayapa kong mga magulang. Pinagtagpi ko ang mga palad ko saka ako yumuko. “Mom, dad… pasensya na kung wala akong dalang kahit ano. Pero alam ko namang hindi iyon ang mahalaga sa inyo.” Humugot ako ng malalim na hininga. “Nagdarasal ako palagi na sana ay payapa na kayo, na sana ay masaya na kayo riyan kung nasaan man kayo.”

Lalo na kapag napag-uusapan na nila ang tungkol sa mga batang dinadala ko. "Ma, salamat po sa inyo ni papa ha. Salamat sa pagtanggap sa akin." lagi akong nagpapasalamat sa mga magulang ko. Ang swerte ko sa kanila, despite what I did tinanggap pa rin nila ako. Kahit sa simpleng salita man lang maipadama ko sa kanila kung gaano ako nagpapasalamat sa kanila na tinanggap nila ako. "Hayaan mo ma, kapag nanganak na ako. Magsisikap ako ulit para makatulong ako sa inyo. Babawi ako sa inyo ni Papa, Ma.Hindi pa ngayon, pero babawi ako."

Kaya wag tayong kampante. Ang importante kahit anong dumating sa atin, dapat lagi tayong nagpapasalamat. Kung sa tingin mo mas mahirap ngayon yung mga araw na meron ka, may mas hihigit pang minamalas sayo. Kung kumakain ka ng tatlong ulit sa isang araw, maswerte ka sa mga batang langsangan na tuluyang pinababayaan ng mga magulang at tanging magawa nila manghingi. Medyo naiinis lang ako minsan. Asaan ba talaga magulang nila? Kami nga ni Kuya kahit pasaway sa mga magulang namin, di nila kami niniwan. Haha. Pasaway ba talaga magulang namin?

Bukas na bukas pupunta ako sa puntod ng magulang ko, upang magpasalamat sa gabay. Pumasok na ako sa loob at nag tungo agad ko sa pinaka gitna. Inabot sa akin ni Tiger ang champagne na alak at tumahimik naman ang paligid. "Sa lahat ng nandito, hindi ako mahilig sa mahabang salita pero sa ngayon gusto ko lang sabihin sa inyo na. Maraming salamat sa lahat ng tulong at sa lahat ng pakikipag cooperate ninyo, alam ko takot kayo at nanahimik na rin. Ngunit ang mga kamag anak natin na namayapa ay hindi sila matatahimik.. " wika ko.

Si Noah ay nag-iisip ng espesyal na regalo para sa kanyang mga magulang bilang pasasalamat sa lahat ng kanilang ginawa para sa kanya. "Ma, Dad, nagplano akong magbigay sa inyo ng isang espesyal na regalo," sabi ni Noah habang sinasabi sa kanyang mga magulang ang kanyang plano. "Ang importante ay ang pagmamahal na ibinibigay mo sa amin. Pero ano kaya ang binabalak mong regalo?" tanong ni Evelyn. "Huwag na kayong mag-alala tungkol doon. Basta, gusto kong ipakita ang pasasalamat ko sa lahat ng ginawa ninyo para sa akin," sagot ni Noah na may ngiti sa kanyang mukha.

Buong puso niyang niyakap ang mga magulang at humingi ng tawad. "ofcourse patatawarin ka namin.... anak ka namin at magulang mo kami. Tandaan mo, wala kaming palaging hangad ng mommy Leila mo kung hindi mapabuti ka at malayo sa mga taong masasama." "Salamat po mommy and Daddy! sorry po talaga." _________________

Natuon ang aking atensyon nang magsalita si Papa Harold. “Pagkakataon ko ito para magpasalamat sa taong nag-alaga at nagmahal sa aking mag-ina. Hana, mahal ko, hindi man tayo nagkita alam kong masaya kana ngayon. Magkasama na kami ng anak natin. Hiraya, anak ikaw ang bunga ng pagmamamahalan namin ng mama mo na puno pag-asa, pangarap at pagmamahal.”