Tula Pasasalamat Sa Magulang Novels & Stories

paliwanag ni Papa. Tumango nalang ako bilang pagsang-ayon. "Napaka-mapaglaro talaga ng tadhana..." nakangiting sabi ni nanay na pailing-iling pa. "Noon pa man 'Nay... malaki na ang pasasalamat namin ni Clarisse sainyo. Aaminin kong madalas kaming mawalan ng oras sakanya noon at ikaw ang tumayong magulang sakanya. At sainyo ko din natutunan na mali ang naging paraan ko noon. Kaya't nalungkot kami nang magpaalam kang kailangan mo nang umalis para pamilya mo naman ang alagaan mo. Pero syempre naiintindihan namin iyon..." sabi ni Papa.

Nang lumapit ang mas mayayamang magulang na nagbigay sa akin ng buwanang allowance na isang daang dolyar para sa pagkain, hindi ko lang tinanggap ang kanilang kawanggawa ng walang kabuluhan—nag scrub ako sa silid aralan ng kanilang anak bilang kapalit. Ako ay mahirap, masakit kaya. Gayunpaman, naunawaan ko ang kabaitan ng mga guro at kaklase at ginawa ko ang aking makakaya upang suklian ang kanilang kabutihang loob. Naglilinis ng mga palikuran na iniiwasan nila? Ako iyon. Ang pasasalamat ang humubog sa aking mga relasyon at dahan dahan, ang mga kaibigan ay lumitaw mula sa mga bitak ng aking pakikibaka.

Pathetic. Oras na para magbigay ako ng aking speech. Ito ang aking inihanda: “Gaya ng nalalaman ng ilan sa inyo, ako po si Eliana Garcia. Sa 10th anniversary ng matagumpay na paglago ng G.E Company, nais kong batiin si Jackson Garcia, ang aking ama, ang pinakahanga-hangang lalaki sa buong mundo. Ang pinakamahusay na parent na maaari nating hilingin. Hindi kailanman siya lumiban sa mahahalagang bahagi ng aking buhay, maging sa mga parties, mga school events, at iba pa. Masasabi ko na hindi naging madali ang journey patungo sa puntong ito, binalanse niya ang trabaho at ang pagiging magulang, at ngayon, isa siya sa pinakamatagumpay na lalaki sa lungsod. Dad, ang iyong kahanga-hangang halimbawa

“Iyon na iyon? Wala namang magagawa iyon.” Sa puntong ito, ang tanging naramdaman ko para sa aking biyolohikal na tatay ay poot at wala nang iba pa. Dapat ko pa ngang pasalamatan si Rosie sa pagmumura sa kanya sa ngalan ko. Ngayong patay na ako, hindi na niya ako kayang takutin. May mga mensahe mula sa mga kaibigan na sinusubukang makipag-ugnayan sa akin sa WhatsApp. Binasa ni Rosie ang bawat isa sa kanila ngunit hindi sumagot.

Ngumiti ako sa kaniya para bigyan ng lakas na kahit maiksing speech lang sapat na iyon sa mga naririto lalong lalo na sa akin. “Una po sa lahat. Gusto naming ni Misis magpasalamat sa lahat ng pumunta. Lalo na sa biyenan ko. Tay, maraming salamat po, dahil tinanggap mo ako sa pamilya mo," tumingin din siya sa magulang niya. “Mom and dad. Salamat sa suporta. Sa lahat na nandito lalo na nag-effort pa bumiyahe. Hindi madali pumunta rito para pumunta sa lugar ng asawa ko kaya maraming salamat sa inyo,”

"At kay Neal, (Naghiyawan ang lahat ng ilang segundo at dahan -dahang tumahimik upang mapakinggan si Payne) Salamat, dahil ikaw ang katahimikan ko kapag hindi ko na kaya ang ingay ng paligid." "Sa ating lahat, bigyan natin ng karangalan ang ating mga magulang, ang ating paaralan lalong higit ang ating sarili. Mabuhay tayong lahat na puno ng kabutihan at pagmamahal."

Lalo naman akong napahagulhol ng iyak Salat man sa yaman ang pamilya namin pero malaki pa rin ang pasasalamat ko dahil nagkaroon ako ng pamilya na handa akong intindihin sa lahat ng bagay. Kahit na isang kahig isang tuka lang kami hinding hindi ko talaga sila ipagpapalit. Ngayun ko lubos napatunayan na hindi pala nila ako iiwan kahit na anong mangyari. Nandiyan sila para damayan ako sa lahat ng oras. "Thank you Nay! Hayan niyo po, babawi ako sa inyo!" sagot ko sa kanya.

"Gusto ko ba rito? Pwede kang tumira rito na kasama ko. Ipangako mo sa'kin Erin na tatapusin mo ang 'yong pag-aaral." "Oo naman, para sa mga kapatid at mga minamahal kong mga magulang. Talagang magsisipag ako. Salamat sa Panginoon sa malaking tulong na ibinigay ng kapatid mo. Ewan ko ba, walang-hanggang pasasalamat sa mabait mong kakambal, Yna."

"Salamat sa lahat, Tiffany." "Mam, ako ang dapat na magpasalamat sa inyo sa lahat-lahat. Hangad kong maging maayos kayo kung saan man kayo dalhin ng kapalaran ninyo. Marami pong salamat sa lahat ng mga natutunan ko sa inyo."

00:00:01. Tumayo si Vlady, kinuha ang tablet at ang mga papeles. Tiningnan niya ang kanyang mga magulang nang may halong pait at tagumpay. "Salamat sa hapunan. At salamat sa lesson. Ang pag-ibig niyo... iyan ang pumatay sa inyo."