Novel & Cerita Tula Pasasalamat Sa Magulang

"At kung sakaling saktan ka man niya sa kahit anong paraan, tumakbo ka lang sa amin, babawiin ka namin sa kanya." "Maraming-maraming salamat po sa pagkupkop sa akin dito, tita..." Emosyonal kong sinabi. Naninikip ang dibdib. "Talagang hindi ko po alam kung saang lupalop ako ng mundo naroon ngayon kung hindi dahil sa pamilya ninyo... Maraming-maraming salamat po dahil ipinaramdam ninyo sa akin ang pagmamahal na ipagmakaawa ko sa sariling magulang na maibigay sa akin. Salamat po sa pagpaparamdam na mahalaga ako, salamat po sa pagpaparamdam na may pamilya ako, masayang-masaya po ako."

“Naisip ko lang na sa halip marahil mag salita ako ng tungkol sa kung ano ano sa harap ninyong lahat ngayong gabi, bakit kaya hindi ko nalang gamitin ang magandang pagkakataong ito para mag pasalamat? Pasalamatan ang mga butihing propesor na tumulong at nag hasa hindi lang ng aking isipan kundi maging ng mga kapwa ko mag aaral, salamat din sa mga magulang na narito ngayon sa pag susuporta sa inyong mga anak, which made me think na sabihing mama at papa, para sainyo po ang karangalang ito.”

nakangiting tugon ng papa nito. "Yes. And look at you, happy and fresh," ang mama naman nito. Tumayo ang asawa saka nilapitan ang mga magulang nito at niyakap. "Thank you so much po. Mahal na mahal ko po kayo." Napatayo siya nang marinig ang paghikbi ng asawa. "Ayos lang po ako. Sobra lang po ako nagpapasalamat at kayo ang mga magulang ko. Salamat po talaga." At tuluyan na ngang tumulo ang luha nito.

galak kong pasasalamat. “Mag-iingat kayo. Mamimiss namin kayo. Pumasyal kayo rito ah?” Hinawakan ni Tita ang kamay ko pagkatapos ay hinaplos niya ang ulo ng mga anak ko. “Thank you po!” Ani Nathalia. “Mamimiss kita. Good luck sa school mo!”

madamdaming pasasalamat ni Brook. "Brook you are with us all the time at alam ko yon. Hindi ako nahirapan dahil sayo, dahil hindi mo kami pinabayaan. Hindi ka man namin kasama ngunit nagpadala ka naman ng mga tao na tutulong sa amin. Thank you so much tatay, thank you for loving us unconditionally and for being the best tatay in the world," maluha-luhang pasasalamat n'ya rito.

"Kaya huwag mo nang isipin na burahin ang markang ito. You made your parents very happy today." Uminom ako ng kaunting tubig, ang mga mata ko ay nakatitig sa mapanganib at mapang-akit niyang tingin. "Magpasalamat ka na lang talaga, Rivera, dahil nandito ang mga magulang natin," bulong ko pabalik sa isang matigas at mababang tono. "Kung hindi... baka nadagdagan ko pa 'yang marka sa leeg mo, pero kamay ko na ang gagamitin ko”

napalunok ako. "Malaki ang pasasalamat ko sa isang magulang mo na nagpalaki sa'yo anak, dahil sa kanila hindi mo nakuha ang kasakiman ng ugali namin ng dad mo. Hangad ko ang kasiyahan mo, hanggang huli." Humigpit ang hawak niya sa palad ko.

Habang nagbibigay ng speech sa stage ay hindi ko maiwasang mapaluha. "Mga magulang, guro, at kapwa mag-aaral, magandang araw po sa inyong lahat. Una sa lahat, nais kong magpasalamat sa aking mga magulang na walang sawang sumuporta at nagmahal sa akin. Kung hindi dahil sa kanila, hindi ko mararating ang tagumpay na ito," simula ni Amara habang nakatingin sa amin.

Mula noong bagong salta siya pamilya hanggang sa kasalukuyan. "Salamat po, Lola, Lolo," aniya na lamang dahil na rin sa kawalan nang masabi. "For what, Hija?" "Tama nga naman ang Lola mo, Hija. Para saan ang pasasalamat mo na iyan?" Saad pa ng mag-asawang Reynold James at Dennise Joyce. Dahil wala pa naman silang nagawa upang pasalamatan sila ng manugang sa apo. "Para po sa lahat-lahat, Lola, Lolo. Habang-buhay ko pong tatanawin ang lahat sa inyo. Kaya't hindi ko na po isa-isahin kung bakit ako nagpapasalamat sa inyo."

Iniisip siguro nila na baliw ako dahil kinakausap ko ang sarili ko kanina. "Iyon ba ang paraan niya ng pasasalamat? Hindi ba tinuro sa kanya ng magulang niya o sa school ang salitang "thank you" o kaya "salamat". Mahirap ba bigkasin ang mga salitang iyon? Sobrang yabang niya!" inis na bulong ko.