Novel & Cerita Tula Pasasalamat Sa Magulang

maluha-luhang bati nito sa akin tsaka ako ginawaran ng mabilis na yakap. “Hindi niyo po kailangan na magpasalamat sa akin. Ginawa ko lang din po kung ano ang sabi ng puso ko na makapagpapasaya sa akin.” sabi ko at ngumiti. Bahagya rin akong yumuko para abutin ang mga kamay ng ginang. “To be honest, ako po ang dapat na magpasalamat sa inyo. Kasi alam ko po na by suggesting this to happen, alam ko pong hindi lang si SJ ang inisip niy. Alam ko po na c-in-onsider niyo rin ang kapakanan ko. And I am so lucky to have you as my mother-in-law. Maraming salamat po, Tita—”

“Salamat sa dinner, marfa! At pasensya na rin napasarap ang kwentuhan namin nila tito at tita inabot tuloy ng gabi. Saad pa nito sa akin.” Inihatid ko ito sa labas ng bahay namin. Pauwi na ito pagkatapos mamipag kwentuhan ng matagal sa aking magulang. "Wala yon! Ako nga itong hihingi ng pasensya dahil sa mga pinag sasabi ng magulang ko tungkol sa panliligaw. Sorry talaga!! Paghingi ko ng paumanhin kay JC.” “Okay lang yon! Nakakatuwa nga ang magulang mo dahil bihira na ang ganyan magulang na pinipilit na mag karoon ng asawa ang anak. natatawang saad nito sa kanya.”

“Alam mo anak, nakikita ko ang magandang pagpapalaki sa’yo ng tumayo mong magulang. Sayang lang at wala na sila dito para pasalamatan namin ng daddy mo.” Napapikit ako dahil doon, gusto ko ‘din na nandito ang tumayo kong magulang. Ang pagkawala nila ng biglaan ay malaking downfall saakin. Siguro naman ay pinapanood nila kami ngayon hindi ba? Mommy Carmela, daddy Francis, sana masaya po kayo kung nasaan man kayo ngayon.

"Naku naman anak, nag-abala ka pa." "Okay lang po 'yon, Tita. Talagang para po sa inyo 'yan talaga. Regalo ko po sa inyo ni Uncle Ben. Isipin niyo na lang pong pasasalamat ko sa inyo sa pagtingin-tiingin kay Daddy habang wala ako,"

“Mama, papa, n-namimiss ko na po kayo!” Naramdaman ko ang pag-upo ni Lukas sa tabi ko. Humawak rin siya sa lapida ng mga magulang ko dahilan para mapatingin ako sa kaniya. “Pasensya na ho,” aniya sa mga lapida. “Wala ho ako noong mga panahong kailangan ako ng anak niyo. Pasensya na ho kung nasaktan ko siya ng sobra pero ipinapangako ko ho sa inyo na ngayong alam ko na ang totoo at kasama ko na siya pati ang mga anak namin…hindi na ho siya masasaktan pa ng kahit na sino.”

Sabi niya pagkapasok namin Sa totoo lang wala akong dahilan para malungkot... Laging sinasabi sa akin ng aking mga magulang na ang kalungkutan at masamang kalooban ay nagdudulot lamang ng higit na kalungkutan at masamang kalooban at na ang pakiramdam ng pasasalamat ay nagdudulot sa atin ng higit at higit na mga pagpapala. Wala ako sa pinakamagandang sandali ng aking buhay at iniisip ko ang aking ama at ang kanyang karamdaman bawat segundo, ngunit nais kong alalahanin ang mga turo na itinuro niya sa akin araw-araw at magkaroon ng pananampalataya na magiging maayos siya, dahil iyon ang itinuro niya sa akin. mula noong bata pa ako.

Umupo naman siya saka ako pinagsandukan ng kanin at ulam sa pinggan. "Salamat po yaya kasi nandiyan kayo para sa akin na tumatayo bilang mga magulang ko. Alam ko naman na may mga anak kayo na pwede niyo na lambingin pero ito kayo sa tabi ko na tinuturing na anak ninyo." Ang medyo may drama kong tono ng pasasalamat sa mga ginagawa nila sa akin na pag-aaruga na hindi maibigay ng parents ko.

"Salamat 'Tay Charlie... kayo ni Yaya Merla ang sandalan ko din kaya ako naging matibay sa buhay, tinuring nyo din akong anak. Kayo na po ang pangalawang magulang ko, at si MJ ang kapatid ko. Pangako ko po sa inyo hindi ko pababayaan si MJ. kapatid ko sya kaya ako ang bahala sa kanya. Makabawi man lang ako ng kabaitan nyo sa akin." Nakita nyang naluluha ang mata nito sa sinabi nya.. "Kami nga ang dapat magpasalamat sa inyo dahil mabait kayo sa amin iho, hindi nyo kami minaltrato at tinuring nyo kaming na parang totoong nyong pamilya. Napaka-swerte namin at kayo ang naging amo namin... ikaw at ang mga magulang mo..." "Salamat tay..." wika nya saka yumakap sa matanda.

Pasasalamat ni Lilura naluha naman ang mga bisita sa naging pasasalamat ng bride. “And to my Mommy Heleth. Marami pong salamat dahil tinanggap mo ako ng buong buo, tumayo bilang ikalawang nanay ko. Salamat sa likod ng mga nangyari tinanggap ninyo ako sa pamilya ninyo. To my Papa Oswald, gusto ko lang po mag pasalamat kahit hindi maganda ang past natin, unti uniti mo akong tinanggap. At nakikita ko po ang lahat ng pag bawi ninyo sa akin sa mga pagkukulang, gusto ko po sabihin sayo na mahal ko po kayo lahat..” muling tumulo ang luha ni Lilura.

Dito ko rin naramdaman kung paano maging isang ama – napakasarap pala. "Tatay, thank you po," sabi ni J.L, may maluwag at masayang ngiti sa mukha. Tinitigan ko ang kambal ko. Ang mga ngiti nila ang pinaka-masaya at pinakamahalagang natanggap kong ngiti at pasasalamat. "Welcome, basta para sa inyong dalawa, lahat ibibigay ko at lahat gagawin ko." Nagkatinginan silang dalawa, at biglang lumungkot ang ekspresyon nila.