Tula Sa Sarili Novels & Stories

Saad ko sa aking sarili. Habang nakatulala ako ay biglang nagsalita si sarah. " Marlia, kilala mo si tyrone lee? Ang gwapo niya noh ". Saad no sarah habang kinikilig habang sinasabi ito. Kaya napabalik ako sa reyalidad ng magsalita si sarah. Hind ko na lang ito sinagot at pumasok na ako sa opisina upang magsimula na magtrabaho. Kailangan kong mag focus sa ibang bagay para hind ko maisip ang mga nakita ko. Wag kang masaktan self kaya mo yan. Saad ko sa aking sarili.

kinalma ko ang sarili. Tila parang may sariling isip ang aking mga paa at naglakad patungo sa kinaroroonan ni Steve. Nainis ako sa sarili dahil biglang bumangon sa akin ang tila pagkairita at inis. Don't tell me I'm jealous? No way! Sa isip-isip ko ay bigla kong hinila ang buhok ng babae at itinulak palayo kay Steve. Pucha, ano ba itong naiisip ko. Ipinilig ko na lamang ang sariling ulo.

"Tingnan mo ang sarili mo. Para kang asong inabandona. Para sa akin, kusa mong nilasing ang sarili mo at ginagawa mong dahilan ang kalasingan mo para maikama mo siya." Inis na inis si Lucian at napangiwi. "Nag-seself project ka ba? No wonder na walang mga babaeng dumadagsa sa daraanan mo. Tila lahat ng kabaluktutan alam mo. Mukhang naguguluhan si Cade. "Hayaan mo akong mag-isa."

halos tulala nitong saad na ikinabuntong hininga ko na lamang. "Pero hindi pa naman huli ang lahat, hindi ba? Tama siya sa una niyang sinabi, na at least nabubuhay ka pa. You can still do everything to gain your strength and turn that tragedy as your inspiration," tapik ko nang makailang ulit sa kanyang balikat.

Kunoo't noo niya at sinapok nya ang kanyang sarili na tila ba pakiramdam niya ay nababaliw siyang makita ako. Muli nya akong tiningnan. "Hindi... Hindi.. Iniwan mo na ako! Hiniwalayan mo na ako!" Pananakit pa rin nya sa kanyang sarili. "Taehyung!" Nilapitan ko siya at pinigilan ko ang kanyang kamay na saktan ang sarili nya ng paulit ulit.

mariin na mura n'ya at naitanong sa sarili kung kamusta na si Tanya. Minsan kapag naisip n'ya ang kan'yang nararamdaman sa dalaga ay natatawa na lamang s'ya sa kan'yang sarili dahil hindi n'ya man mapangalanan kung ano ba talaga ito dahil bago lahat ang ganitong pakiramdam sa kan'ya ngunit kung ihalintulad n'ya sa kan'yang mga pinsan na nagiging mga baliw dahil sa mga mahal nito sa buhay at parang nagkaroon s'ya ng ideya ngunit ayaw n'ya pang aminin sa kan'yang sarili dahil masyado pang maaga at may gusto pa s'yang patunayan. Kahit s'ya ay naguguluhan din sa kan'yang sarili. Marahas s'yang nagpakawala ng hangin para ikalma ang kan'yang sarili.

Lumapit ako sa kaniya at hinaplos ang ulo niya. “Ella, kahit anong mangyari, mahal kita. Pero kailangan mo ring matutong tumayo para sa sarili mo. Dahil hindi habangbuhay nariyan ako para sumalo sa 'yo.” Tumango siya habang nakayakap pa rin sa akin. “Salamat, Ate. Sa lahat-lahat.” “Bumawi ka. Hindi lang sa akin, kundi sa sarili mo. Kasi ikaw ang unang talo kapag pinabayaan mo sarili mo.”

Ano ba talaga? Bakit ang gulo at hindi ko maintindihan ang mundo? Ibinagsak ko ang sarili ko sa kama kaya gumawa ng ingay ang kadena ko sa paa. Sa huli, heto ako, parang hayop na nakatali at hindi ko na rin kilala ang sarili ko. Amoy dugo na ang tingin ko sa sarili ko.

saad niya at pinalupot ko agad ang sarili ko sa kanya. . c.m. louden

Pagkaraan ay lumapit ako aa salamin at pinagmasdan ang sarili ko. "Rhea, kaya mo yan!" Motivate ko sa sarili ko at nakangiting lumabas na. ***** FOLLOW ME, TIP ME, COMMENT, AND GODBLESS!