Novel & Cerita Tulang Liriko Halimbawa

Thalia’s Point of view “ta·ká·tak. png.….” (Tunog ng makinilya). Mula sa mapanglaw na dilim Puso ko’y nangangapa Tanging sa simoy ng hangin, umaasa itong abang lingkod. Tila buhay ko’y nawawalan ng pag-asa Mundo ko’y umiikot sa apat na sulok ng silid Tanging karamay, isang munting makinilya

Ang isang dulo ay nasa malapit sa ibang grupo ang kabilang dulo ay malapit sa amin. "Tú," (Kayo) turo niya sa kabilang grupo "Tirarás de este extremo de la cuerda mientras que el otro grupo tirará del otro extremo. veamos qué grupo es más fuerte," (Hilahin niyo ang dulo ng lubid, habang ang kabilang grupo naman ang hihila sa kabilang dulo ng lubid. Tignan natin kung aling grupo ang mas malakas) sabi niya na may tipid na ngisi sa mukha.

REI ZAX'S POV: Nakarating na ako sa kulungan sa Masalong, Labo. Malayo ang lugar na ito sa mga kabahayan at halata rin na bago pa lang ang pagkakagawa. Tatlong palapag ito at saka may alambre na nakapaikot sa itaas ng pader ng kulungan. Sinisigurado nila ang kaligtasan ng mga mamamayan para hindi makatakas ang mga taong nasa loob.

"You know what? You're not really a good liar." "I know. Kaya huwag mo na akong tanungin." "If that's what you want. Tara na. Bumaba na tayo bago pa mas lumakas ang ulan." Nagsimula na silang maglakad. Inakbayan siya nito at hinapit. "We only have one umbrella." wika nito kahit hindi naman siya nagtanong. Langhap niya ang bango nito at naririnig rin niya ang tibok ng puso nito pati ang ritmo ng paghinga nito. His muscles are so firm like he was born in the gym working out. Damn this heightened senses!

"Si Hera ang buhay ko, Callie... Ngayong wala na siya, I got nothing to loose." TILA isang tao lang na umugong sa loob ng sementeryo ang hagulgol ng mga taong nakikipaglibing. Nakapangingilabot. Para kay Lando iyon ang angkop na salita para ilarawan ang nasasaksihan. Halos mapuno ang maliit na sementeryo ng mga nakaitim na nakikipaglibing. Kahit ang mga hindi naman malalapit sa mga namayapa ay umiiyak din. Sino ang hindi maiiyak sa sitwasyong iyon? Isang pamilya ang namatay sa isang pagkakataon at ang nakapanlulumo pa ay namatay ang mga ito sa brutal na paraan.

"Unahin po muna natin 'yung dinuguan." Sinimulan na niyang ituro sa akin step-by-step ang mga dapat hiwaing rekado, ang unang dapat gawin hanggang sa paglalagay na mismo ng dugo at ang tamang timpla ng dinuguan na gusto ni Rio. Nilalagyan pa pala nila 'to ng sili at suka, I don't know what it taste but I love how it smell. Mabango siya at parang masarap sa ilong, ewan ko lang pag kinain na.

Lahat ay nabusok at nasarapan. LUMIPAS ANG isang Lingo ay ipinakilala siya ng hari't reyna sa buong Asturias. Pero dahil merong nagtataka sa buhay nila ay minabuti na lang nila na sa media na lang siya ipakilala. Nagkaroon ng salo-salo na tanging imbitado lang ay pinagkakatiwalaan at malalapit na pamilya at kaibigan.

Ngunit dahan-dahan na nitong ipinikit ang mga mata, at bago pa man tuluyang mawalan ng hininga ay naging abo ang katawan nito at naglaho na parang bula. Napahagulgol si Tandang Luela at isinumpa ang kaniyang sarili. Sa sobrang sakit ng damdamin ay itinarak niya rin sa kaniyang dibdib ang punyal na gawa sa puting mahika. Dumaloy ang dugo sa kaniyang labi, ngunit nakangiti siyang humiga sa tabi ng kapa at kasuotan ng kaniyang kakambal. Pumikit siya, at gaya ni Usban, naging abo rin at naglaho sa hangin. ---

Kahit may lahi sila, ang fluent nila mag-Tagalog. "Oo nga," sang-ayon ni Ranji, tapik pa sa balikat ko bago siya lumayo. Grabe ang tibok ng puso ko sa kaba dahil sa nangyayari. Nagkanya-kanya na sila ng mundo: yung dalawang Hapon, sinasabayan ang lyrics ng kanta; yung iba, abala sa paglalaro ng Mobile Legends, at samut-saring mura ang maririnig mo mula sa kanila.

Ang bawat ungol, bawat halik, at bawat marahas na pagbayo ay nagpapatunay na wala na kaming pakialam sa tama o mali. Ang tanging alam ko ay ang sarap na nararamdaman ko sa mga sandaling ito. "Oohhhh! Aaahhhh! Ang sarap! Sige pa, kantot pa! Bayuhin mo ako ng bayuhin! P*****a, ang sarap niyong dalawa! Wasakin niyo ako hanggang sa pagsikat ng araw!"