Novel & Cerita Turtle Rabbit Story

Hindi nagtagal ang abangan ng dalawa matapos tumalikod nang biglaan ni Terror Hound para titigan si Darryl gamit ang anim nitong mga mata. “Bakit hindi ka na lang pumili ng isa sa amin? Sisiguruhin ko na makakalabas ka sa isinumpang lugar na ito sa sandaling ibigay mo ang iyong lakas at sumunod ka sa akin.” Dito na sumigaw ang Giant Turtle ng, “Huwag na huwag kang maniniwala sa kaniya. Itong asong may tatlong ulo na ito ang pinakatuso sa aming lahat! Sa akin mo na lang ibigay ang iyong lakas. Ipinapangako ko sa iyo na ihahatid kita palabas pagkatapos nito. Hindi mo na kailangan pang magpagod dahil ako na mismo ang magdadala sa iyo sa labasan. Ano sa tingin mo?”

FIVE YEARS LATER… “Honey, huwag kang tumakbo baka madapa ka!” Mabilis kong hinila ang maleta naming dalawa para pigilan sila sa pagtakbo. “Mommy, look there is a big rabbit there!” Pagturo niya sa nagtitinda ng lobo na mascot sa gilid ng daan, “pwede mo po ba akong bilhan ng lobo?” “B-But… Look, marami tayong dala mahihirapan tayong maglakad ng maglakad.” Nag-aalangan na sagot ko sa kaniya.

Tumabi ako sakanyang umupo at nakita ko naman ang mga bata nakaupo sa sahig. Kumaway ako sakanila at ngumiti ganon din naman ang ginawa nila. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakiusap sila kay James na mag kwento ulit. Mabuti nalang hindi ako ang pinakiusapan gosh mauubos na naman laway ko ano. "Oh, sige mag k-kwento na ako kaya makinig kayo ng mabuti okay. Ang pamagat ng kwentong ito ay Bamboo and the turtle."

tanong ni Terrence habang naglalakad sila. "Wala. Hindi ako mahilig mag-alaga." masungit nitong sagot na may halong pagsisinungalin. "Huh? Ayaw mo bang subukan? May alaga akong rabbit dito. Gusto mo ba?" "'Wag na. Baka mamatay pa yan sa bahay." "Ayaw mo ba talaga? Sayang naman. Ibibigay ko sayo 'yong may pinakamagandang kulay." nakangiti nitong sabi.

Sa likod ng restaurant ay may maliit na bamboo garden at malawak na enclosure kung saan malayang tumatakbo ang ilang alagang kuneho. Simula pa noong bata siya, mahilig na si Naya sa mga kuneho. Bilog ang kaniyang mga mata at bahagyang nakausli ang dalawang ngipin sa harapan. Mahinhin siya kapag kalmado, ngunit kapag nagalit, bigla siyang nagiging matapang at handang kumagat. Dahil doon, tinawag siyang “Rabbit” ng nakatatanda niyang kapatid noong bata pa sila.

Nagsayawan ang dalawang tirintas nito. “Pero nangako na ako kina Naomi at Zeke. Maglalaro kami sa ring toss at huhuli kami ng little bunny!” Masiglang ikinuwento ng bata. “Sabi ni Teacher, kapag nakahuli kami ng white rabbit, sa school lang muna siya titira para araw-araw namin siyang mabisita!” Napabuntong-hininga si Jam. Magaan niyang pinisil ang magkabilang pisngi ng anak.

Bakas sa mata ang saya habang binansahan ng kanyang daddy. Pagkatapos ng unang libro, isinara ni Damon ang pabalat. “One more?” “Yeah,” mahina ang sagot ni Callyx. “The turtle one.” Binuklat ni Damon ang librong may title na, “Mr. Turtle’s Big Trip” at nagsimulang basahin iyon ng malumanay. “’Mr. Turtle moved slowly, but he never stopped. He knew where he was going.’” “Like us,” bulong ni Callyx.

“Speaking of which, Shawn… do you think I should get a new winter manicure? Maybe something like… the snake and scorpion little white rabbit design?” Napakunot lalo ang noo ni Shawn. “Snake… scorpion little white rabbit?” Tumawa si Kyline, pilit na kalmado. “Yes. Yong tipong mukhang harmless na rabbit sa labas, pero sa loob… combined na lason ng ahas at alakdan. Cute but deadly.” Mas lalong nagduda si Shawn. “Is there even such a thing?” “Of course meron! I see it every day.” Tumawa si Kyline, halos mabanggit na ang pangalan ni Rhena pero agad napigil.

“Verguenza, stop. Vergue, stop sabi na e. Are you bingi na ba? I'm sweating na. I'm getting mabantot na! Ugh. Mommy is going to make you palo na if you wouldn't stop. Vergue, baby...” Isang jersey wooly rabbit ang tumakbo sa paanan ng kanyang kabayo, dahilan upang maging agresibo ito ng husto at kumala ang tali sa kamay niya. He growled like a mad lion when his horse ran ballistically in no particular direction.

Lumingon siya sa kanan, at doon niya nakita ang mabalahibong white rabbit na ibinigay ni Rozen kanina. “Bakit sa dinami-rami ng stuff toy na ibibigay niya sa akin, eh rabbit pa?’ Naningkit ang mga mata ni Lianne habang nag-iisip, pero unti-unti ulit itong nanlaki dahil sa napagtanto niya. ‘Kung isa siyang lobo, at sinabi niyang hindi ako makakatakas sa kan’ya…’ Hindi inalis ni Lianne ang tingin sa hawak niyang stuff toy. ‘Sa tingin niya ba, mukha akong rabbit?!’