Underrated In Tagalog Novels & Stories

Parang may mga paro-parong nagliliparan sa sikmura niya at napakabilis ng tibok ng puso niya. "Ehem..." Malakas na tumikhim si Judge Dimayuga para makuha ang atensyon nila. Napapahiyang bumitaw siya kay Mael na parang walang balak na pakawalan siya. "Oh paano hijo, ngayong kasal na kayo siguro naman kakalimutan mo na si Teresa?" "I dont really know her personally Ninong, I just heard her name ng nag-uusap kayo ng Daddy," sabi nito na hindi inaalis ang tingin kay Judge Dimyuga.

Paninigurado niya na kinatango kong nakangiti. Hindi kami kumain agad dahil inantay pa namin si papa at hinarap muna namin ang TV at nanood. Halos puro disgrasya, patayan at mga problema sa bansa ang laging binabalita. May ilang ding chismis mula sa mga artista at kasama roon ang anak na lalake ng Del Villa. Isang modelo at hindi maitatanggi ang gwapong mukha at kakisigan nito.

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

Ang laki-laki ng mundo kaya imposibleng magkikita pa sila. "I think he's not a bad person, Mama. Narinig ko nga ang sabi ng ilang mga teachers kanina na ang gwapo raw ni Mr. Fernandez," dugtong niya sa naunang sinabi. Napanting ang aking tainga sa pangalang binanggit niya.

mag i-scuba diving daw kami sa kabilang isla at dahil bukas na ang nakatakda kong pag-uwe ay pumayag akong sumama sa kanila. Hindi ko man gusto ang ideyang 'yon dahil sa namagitan sa amin ni Lawrence ay wala akong pagpipilian. Tutal, wala namang kami, kaya bakit ko kailangan magtago at magkulong dito at magmukmok maghapon? I don't deserve to feel like I'm worthless and unwanted. I don't deserve to be treated like an option, and fucking treated me like a shit. So wipe your tears, stop crying and pick up yourself, Margaux. You don't deserve to cry for someone who never treated you right. Natigil ako sa malalim na pag-iisip nang may kumatok sa pinto.

Parang imposible ata 'yun ah, para lang pagpipilit sa mga corrupt na politiko na ideposit sa account ko lahat ng nakamkam nila sa kaban ng bayan. Kaya nga yun kasali sa bet eh, kasi imposibleng mangyari 'yun. Hindi ko naman dinadown ang sarili ko na hindi ako magaling mangseduce ng babae—it’s just the probability that Sayuri De Chavez would fall for me is negative zero.

Kabanata 50.3 “Where’s your brother?” “N-Nadia, it’s nice to see you here!” bati ni Jett habang nakadipa ang kaniyang mga kamay. Nais niya itong yakapin pero nabigo siya. Ngumiti si Nadia. “Nasa’n ang kapatid mo?” pag-uulit niya ng tanong sa wikang Filipino. “Nasa hospital. Nanganganak na kasi ‘yong asawa niya. Bak—”

dahil wala siyang salapi. Alam niyang mali, batid niyang hindi niya dapat magtago dahil may dahilan naman kung bakit siya naroroon, subalit . . . hindi. Ibig niyang kumubli sa likod ng isang Yvonne na kabilang sa mga matataas ang antas ng pamumuhay—taong mananatiling isang kathang-isip. Sa paraang iyon, mararamdaman niyang hindi siya mababa mula sa iba.

Baka may kumuha rin kay Mama? "Once again, Yenny Peninsula!" sabi nung host at nagpalakpakan sila. "Thank you. Hope you guys, watch my upcoming movie soon!" sabi pa nito at nagpromote pa siya ng kan'yang mga social media. Yenny Peninsula? Maaari kayang pinalitan ang pangalan ni Mama? Merlee Gener ang tunay na pangalan ng Mama ko. Nagcommercial na sa TV pero ang isip ko ay nasa kan'ya pa rin. Umaasa ako na sana siya nga ang Mama ko. Kasama kaya niya si Teedy?

I thought I am already late? Napailing naman ako at dumiretso sa kalimitan naming inuupuan. Mas lalong kumunot ang noo ko nang hindi ko pa rin siya natagpuan doon. Nasaan na 'yun? Hindi naman 'yun nal-late, ah?