Unpleasant Regretevator Novels & Stories

Apat hanggang anim na buwan ay sapat na para magawa niya ang pagpapa-impress dito at makuha ang atensiyon nito. “Grabe, magtatagal pala siya rito. I’m so excited!” bulalas niya sa matamis na pagkakangiti. Tumango si Matt at tinungo ang silyang kaharap ng computer desk niya. Umupo ito roon. “Aasikasuhin niya ang negosyo nila rito. Swap muna sila ni Uncle Regidor.” Tukoy nito sa ama ni Jester. “Si Uncle muna ang mamamahala sa States.”

Lumapit siya sa kama at humiga, ang mga mata’y puno ng malamig na pagnanasa. “Come here,” utos niya, mababa at mapang-akit ang boses. “I need a distraction. I want to forget those people—kahit saglit lang.” Agad naman na lumapit ang lalaki n hubo't-hubad na rin. They were so aggressive, like in heat. ******** Malapit na ang araw ng kaarawan ni Luther pero wala pa rin maisip si Karina na regalo. Lahat naman kasi ng mga gamit, ay nasa asawa na.

"I doubt it. Sa paraan ng ungol mo, sa bawat paggalaw ng katawan mo... don’t lie to me, Cara. You enjoyed every single touch I made." Napakagat si Cara sa ibabang labi, pilit tinatago ang sariling reaksyon. Alam niyang totoo lahat ng sinabi ni Elias. Ramdam niya pa rin ang init ng gabi nila. Ang problema... ayaw niyang aminin. "That five hundred thousand pesos..." mahinahon pero matalim ang boses ni Elias. "Regalo ko ‘yan sa’yo, Cara. Sa lahat ng ginawa mo kagabi. I had a good time."

"A-ano.... u-umaatras ka na?" Pinahagingan ito ng tingin ni Nigel. "Hindi ka naman siguro retarded para ulit-ulitin ko sayo ang sinabi ko. Ititigil ko na ang pakikipag-deal sayo dahil umaatras na ko, naintindihan mo ba? Kaya, hindi mo na rin kailangan magpakita pa sa harapan ko." Aalis na sana ito nang bigla s'yang hilahin ni Elaine.

" You're nothing but a pathetic slut who push her own sister away ..... " Parang tumama sa tiyan ko ang bawat salita niya. Halos humagulgol ako sa sakit, pero pilit kong pinipigilan ang sarili. Alam kong kung susigaw ako, lalong uusbong ang galit niya. Tumayo siya at lumapit, sobrang lapit. “ Walang kwenta.....Dont ever expect a happy marriage dahil kung gaano mo pinahirapan si Sofia ay ibabalik ko din yun sayo...Stupid slut! ”

Dagdag pa ni Lucifer. Pagak at sarkastiko akong natawa sa nga pinagsasabi nila at naglabas ng isang malutong na mura. "Akala nyo ba gusto ko to? akala n'yo ba ayaw kong makaalis sa nakaraan ko? Akala n'yo ba hindi ko gustong makapag move on?! Tang'na mga p're! Kung alam n'yo lang, ilang beses kong sinubukan, ilang beses akong sumubok na kalimutan s'ya at mag move on na lang dahil kasalanan ko naman ang lahat pero nakaya ko ba?! Hindi! Paano kong magagawa ang bagay na yun kung ang mismong puso at isip ko ay ang ayaw bumitaw?... paano ako susuko kung buong sistema ko ayaw?.. at paano ako mag-m-move on kung ayaw akong payagan ng buong ako?.. Hayaan n'yo, gagawin ko ang lahat para makaalis sa ph

seryosong wika ng pamilyar na boses. Nag-angat ako ng tingin at kamuntikan pa mabitwan ang hawak ko na wine glass. Right in front of me, Stefan Hidalgo... my ex-husband, my son's father. "Excuse me?" Hinarap ni Paulo si Stefan. "Who are you?" "Stefan Hidalgo, her husband," cool na sagot ni Stefan, at sabay naman nanlaki ang mga mata namin ni Paulo. Anong kalokohan ba itong sinasabi niya. If he is trying to save using this stunt, well hindi ko iyon nagugustuhan!

Ibinagsak nito ang mga papeles sa coffee table at lumikha iyon ng malakas na tunog na nakapagpapitlag sa ilan sa mga naroroon. “Kayo, Amante at Celestina? Pinagtutulungan na ang anak n’yo, ni hindi n’yo man lang ipinagtanggol. Ano’ng klase kayong mga magulang? Mabuti pa ‘yong uutal-utal, nagawang manaway. Kayo, hindi. Nanood lang kayo. Mas gusto n’yo bang gan’on na lang ang nangyari para madispatsa itong si Dravis? Really?”

Natahimik naman si Lester. "Normal lang na malulungkot tayo sa pagkawala niya. Pero mabuti siyang tao Luther. Alam kong masakit sa kanya na makita kang nahihirapan kaya ipagpalagay mo ang iyong kalooban. Huwag mong sisihin ang saril mo sa mga nangyari. Masakit talaga maglaro ang tadhana kaya naman kahit mahirap tanggapin kailangan natin gawin iyun para na rin sa katahimikan niya." wika ni Lester. ******************************************************

Masigla niyang bati na parang walang ginagawang kalokohan. Ni-loud speaker niya ‘yun bago ipatong sa estante sa gilid at muli akong niyakap gamit ang dalawa niyang kamay, “Sorry, hindi yata kami matutuloy ni Lorain na pumunta ngayon d’yan.”