Utang Na Loob Quotes Novels & Stories

Mariing sabi ko. "Ikaw!" "Ito na sana ang huli nating pagkikita." Sabi ko sa kaniya ng makita ko ang galit sa mukha niya. "Wala ka bang utang na loob matapos kitang dalhin sa mundong to! Yan pa ang igagante mo sa akin!" Ang galit na sabi pa nito. "Dahil don,gusto kong magpasalamat dahil sa ginawa niyo,pero tingin ko wala na akong utang na loob pa sa inyo." Matatag kong wika.

Nakatutuwa lamang dahil handa silang sayangin ang pera para lamang sa isang gabing kasiyahan. Awtomatiko akong napahinto sa paglalakad nang maramdman ang mahinang paghila sa aking braso na nagsanhi ng dilim sa aking pagmumukha. “Utang na loob, ngumiti ka. Nakasimbakol ‘yang mukha mo, hindi ka naman sana ipinaglihi sa sama ng loob." Sa kabila ng pagkainis ay mas pinili kong tumango at sundin siya. Susubukan kong habaan ang pasensya ko ngayong gabi kahit pa gusto ko ng sumabog sa mga litanya niya kanina pa.

seryosong sabi ko Kay Loyd "I know, dahil Ikaw Yung babaeng marunong tumanaw Ng utang na loob, sa kapwa mo, Kaya din siguro, lagi nanjan sayo ang Diyos, dahil handa ka magpakumababa, kahit kaninu, sobrang napakabait mo na tao chandria, sobrang Ganda ng pagpapalaki sayo nila nanay Mary at tatay natoy, hindi sila nagkulang sayo, Kaya ganyan ka hanggang sa paglaki, Dala mo Yung aral at turo nila sayo, thats why your so strong too, at tama yan, na lagi kang lumalaban sa buhay, na kahit anong trials, kakayanin mo, with God, and with your family, and with me, Hinding Hindi na ako mawawala sa tabi mo, hinding Hindi na Tayo magkakahiwalay"sabi ni Loyd sa akin

Bigla akong nakaramdam ng galit ng maalala ko sila. "Walang bangko rito kaya hindi mo mawi-withdraw yan, mamayang hapon may luluwas na barko papuntang maynila pwede kitang ipakiusap sa kumpare ko, gagawan niya ng paraan at makalibre ka sa pagsakay." Napangiti ako sa saya at di mapigilang yakapin ito. "Napabait nyu po, utang na loob ko po ang buhay ko sa inyo. Sisiguriduhin ko pong makakabayad ako sa kabutihan nyu sa susunod na bibisita ako sa islang to."

Inis na pumiksi siya. "You don't own me, Zian! Huwag mo akong pakialaman kung in love pa rin ako sa isang gago. Dahil pa rin ba ito sa lintek na "utang na loob" na iyan? Please lang! Once na bumalik kami ng UK, tantanan ninyo na kami ng anak ko. Huwag ninyo nang ipagpilitang bayaran ang utang na loob ninyo sa ina ko dahil mas ginugulo ninyo lang ang buhay namin ng anak ko." Pagkasabi no'n ay nagmamadaling umalis na siya sa harap nito.

"You’re nothing but a burden we’ve carried since your parents died! Pinatira ka namin, pinakain, at binihisan... and this is how you repay us? Wala kang utang na loob!" "Utang na loob?" Tumawa ako, isang mapait na tawa na parang galing pa sa ilalim ng lupa. Nararamdaman ko na ’yung pait sa dila ko. "Para saan? For treating me like a stray dog you occasionally remember to feed? Fúck your merger and fúck this family!"

Sabi ni Grandpa, “Bata ka, kung pagiisipan mo ng ganyan ang iyong lola ulit, papatayin kita.” “Ang iyong lola ay ang pinakamahusay na lola sa mundo.” “Tandaan mo, lagi ka dapat magkaroon ng utang na loob sa kanya.” “Hindi mo kailangan magkaroon ng utang na loob sa akin, ngunit kung maglalakas loob ka na hindi siya respetuhin, hindi na kita kailanman gagawan ng chestnut braised pork muli.”

-LOARIN : POV- "Ito hija tanggapin mo ang maliit na halagang ito para may magamit ka sa iyong paglipat at pambayad narin sa apartment na matutuluyan mo.( Ang saad ni cora kay lorain sabay abot ng pera sa kanya) "Tatanawin kong malaking utang na loob ang kabaitang ipinapakita niyo sa akin aling cora,Nagpapasalamat ako at nanjan kayo lagi kapag kaylangan ko ng karamay. Maraming maraming salamat po ulit aling cora ako'y aalis na ,Salamat po talaga ng marami. Ang huling sabi ni lorain bago siya tuluyang umalis.

tanging naitugon ko lang. Tinapik niya naman ako sa aking braso at nag-iwan pa siya ng mahiwagang mga salita bago ako iniwan sa kinatatayuan namin. "Nakikita ko naman, iho sa iyong mga mata kung paano ka tumingin sa kaniya… ito ay puno ng pagmamahal. Minsan kasi kahit magbulag-bulagan tayo sa totoong nararamdaman natin ay titibok at titibok pa rin iyan sa tamang tao na para sa atin. Tandaan mo, iho… hindi bulag ang pag-ibig, sadyang tumitibok lang ang ating puso sa taong bubuo sa atin kahit hindi mo man siya makita gamit ang iyong mga mata. God bless you and choose to be happy." At napatigil naman ako sa mga payong iniwan ni Mother Thessa sa akin. Hindi ko alam ang iisipin o gagawin, nakatay

saad ko habang ang aking luha ay ayaw magpaawat. Nanlalabo ang aking paningin ngunit ramdam ko ang mga ngiti nila sa akin. "Utang na loob ko sa inyo ang padalawang buhay ko. Huwag kayong mag-alala, pagbubutihan ko ang aking ensayo kasama kayo."