Utang Na Loob Quotes Novels & Stories

"Oho! At utang na loob ko po lahat ng iyon kay lola ading. Hindi nya ako itinuring na iba sa kanya kahit pa nga nasimot lang nya ako." "At alam mo bang sa ginawa nya, walang kapantay na halaga at salita ang maka- katumbas sa ginawa nyang iyan sa iyo. Kaya napaka laki ng pasa- salamat ko sa kanya na nahubog nila kayo ng aking apo na isang mabuting tao." hindi napigilan ng ginang na maluha sa sinabi. Mas lalo pa nitong nahigpitan ang pagka- kayakap sa kanya na ginantihan rin naman nya.

“Eliza, inaabuso mo ba masyado ang pagiging mabait ko sa’yo?” “Ha, kailangan ko bang tumanaw ng utang na loob dahil nagpakita ka? Alam mo namang hindi nakakatuwa ang mga sinasabi ko, ‘di ba? Ngunit patuloy ka pa rin sa paghahabol. Hindi ba’t sa puntong ito’y ginusto mo na itong lahat?”

Catharyn's POV "Jake! Utang na loob! You are better than this! A-alam kong kahit papaano ay mayroong natitirang kabaitan d'yan sa puso mo. U-utang na loob, Jake. S-sumuko ka na." Humahagulgol na pakiusap ko. Kita ko ang pagpatak ng luha ni Jake nang sabihin ko ang mga salitang 'yon. Ayaw ko rin kasi na umabot sa puntong may masasaktan sa amin.

“Pa–kah…pakah… paka-kah-sa—” “Utang na loob! Huwag ka nang mag-Tagalog!” She giggled. “I will marry you, Trace Dimagiba… but if you give me heartache, I will consider the annulment your father told me. And what is... ow-thang na lo-ob?” “Huwag ka na magtanong,” asar na ako pero parang tanga na tumango-tango pa. “Oh… ow-thang na loh-ob is don’t ask… is it an idiom too?”

Maybe i am pero kaya ko naman. "i-if u want ako na mag dadala ng iba mong dala para hindi ka mahirapan katulad noon." mas lalo akong natigilan sa sinabe nito. Tiningnan ko ito at tumambad sa akin ang mukha nilang punong puno ng sakit at lungkot. Tumaas ang kilay ko. "no thanks ayokong mag ka utang ng loob" Malamig kong sabe bago ko sila nilagpasan pero napahinto din ako ng..

"Utang na loob? Hindi nga kita kilala, bakit magkakaroon ako ng utang na loob sayo." Ngumiti si Dolores kahit kinakabahan na siya sa sinasabi niya, "Tanda mo pa ba ang doctor na nakapagpagaling sayo noong na mild stroke ka at hindi mo malakad ang iyong mga paa, ako ang ina ng dalaga na iyon. Na kwento niya rin na kung sakaling may problema ay puwede siyang manghingi ng tulong mula sayo. Kaya ako narito."

“Wala kang utang na loob! Pagkatapos ng pagpapalaki namin sa iyo ay ganito lamang ang gagawin mo? Tandaan mo, kung hindi dahil sa amin ay matagal ka ng wala sa mundong ito! Kami ang nagpalaki at nagpalamon sa iyo! Kami ang dahilan kaya buhay ka! Utang mo sa amin ang buhay mo!” May talim ang mata na tiningnan ni Ian ang dalaga. “Tama ang Tita Yolly mo. utang mo sa amin ang buhay mo. Kinupkop ka namin at pinalaki! Ang lakas ng loob mo na pagsabihan kami ng ganyan sa kabila ng sakripisyo na ginawa namin!”

“Sabi ko, huwag mong pilitin ang sarili mo. Hindi mo naman pala gusto, pinahirapan mo tuloy ang sarili mo.” Pinunasan ni Natalie ang labi niya gamit ang tissue paper sa harapan niya. Namumula ang kanyang mga mata. “Ayokong magmukhang walang utang na loob.” “Walang utang na loob?” Napailing si Mateo. “Ano ba ‘yan? Hindi ka naman nila hahanapan ng utang na loob kung sinisikmura ka. Bukod pa doon, hindi mo kailangang pahirapan ang sarili mo para lang hindi ka magmukhang bastos.”

"Sinabi mo bang wala ako-" Mabilis kong pinutol ang sasabihin niya. "Ah 'yun ba mister? 'Yong wala kang utang na loob? Totoo naman mister hindi ba? Wala kang utang na loob, ni magpasalamat ay hindi mo man lang magawa at nagawa mo pang pag-bintangan akong magnanakaw. Ha? Ang kapal ng mukha mong kumag ka!"

Pero kay Blair, naging madali sa kaniya na pakawalan ang anumang damdamin. “Anyway, haharapin mo parin sila tita at tito. Ready ka na ba?” biglang tanong ni Keira. “Kasi kung tatanungin mo ko, wala naman talaga silang ginawa para satin. We don’t have UTANG NA LOOB to them kaya.” “I know,” pagsang-ayon ni Blair. “Pero sa nanay ni Dan, may utang na loob ako. At least, gusto