Wala Ng Pera Or Wala Nang Pera Mga Nobela at Kwento

“Uy Natalia, I am helping you here right? Pwede ba akong maningil?” Ungot nito sa kanya na agad namang ikinakunot ng kanyang noo. “Wala akong pera.” Mabilis pa sa alas kwatro niyang sabi. Muli pa siyang napa iwas nang marahan siya nitong hampasin sa braso. “Hindi iyon, I’ve got more money than you.” Naka ngusong sabi nito. “Aba’t matindi, o eh ano ang kailangan mo?”

"Lahat kayo ay namumuhunan, gusto ko ring mamuhunan." "Mama, wala kang pera." "Sino ang nagsabing wala akong pera? Maaari kong ipasanla ang lumang bahay na ito ng pamilya Corpuz. Ito ay isang kayamanan ng ating pamilya, makakakuha ako ng maraming pera mula dito. Goddes A, gusto ko ring mamuhunan."

"Ano ang aking maling naibigkas?" "Tanginamo kitang wala akong jowa tapos tungkol dito pag-uusapan natin? Gago! oh eto!" inabot ko sakanya ang redhorse "iyo na yan! aalis na ako!" "Sige kapatid mag-iingat sila sayo!" Lesson in life: Hindi lahat ng gwapo may jowa. *** Naglalakad ako ngayon pauwi kasi trip ko lang puta wala akong pake sa iniisip niyo

kinakabahan na tanong ko. "May nawawala na pera. Ikaw ang kahera ng gabing iyon bago mawala kaya iimbistigahan ka, " aniya na nagpalaki ng mata ko. "Pero ma'am, wala ho akong kinuha na pera," depensa ko sa sarili dahil wala naman talaga. "I-check lang namin ang bag mo nang ma komperma na wala ka ngang pera na kinuha. "

Wala akong pakialam sa nararamdaman niya. Natawa ako ng bahagya, "mas may pera siya.. wala na akong ibang gagawin, kundi ang bumukaka.."

Mukha namang may kaya rin sya pero nagnanakaw sya sa iba. "Psshh." kinalikot nya iyon pero bigo syang makakuha ng pera. Puro credit cards kaya iyon. "Walang pera." "Sabi ko naman kasi sa iyo na wala akong pera." akala mo kasi binibiro eh. "Bakit wala kang pera?" "Taga-Xerxes Academy ka rin alam mong cards ang ginagamit rito. Bobo." "Dapat lagi kang may dalang pera. Paano nalang kung holdapin ka? Maawa ka naman sa holdaper. Walang makukuha sayo,uuwi silang luhaan."

Pero wala e, importante sakin ang kompanya. "Gusto mo bang mabayaran ang utang niyo nang walang inilalabas na pera? At, maisasalba natin ang iyong kompanya." wika niya habang nakatingin ng diretso sa kaniya. Nagpanting ang taenga ko sa narinig, mukhang may hindi magandang mangyayari. Pero kahit ganun man handa kong tiisin yun. Huwag lang ang bagay na hindi na kanais-nais.

Nasayang ang isang papel ng cheke. "Lumaki lang ako sa probinsiya pero hindi ibig sabihin na wala na akong pera. Ngayon, kung sinayang mo 'yang papel na akala mong walang halaga. Kawalan mo 'yon, hindi sa akin." "Okay sabihin na nating may pera ka nga, pero bakit hindi ka makabili ng sarili mong damit at pinahiram ka ni mommy ng damit ko? Hindi pa siguro aabot sa fifty thousand ang pera mo sa bangko, kaya himdi ko na kukuhanin. Kawawa ka naman kung sakaling kuhanin ko pa ang halagang twenty thousand sa bangko mo."

sagot niya, "Wala na akong pera. Natalo na lahat." Nakita niya ang ngiti sa labi nito, isang ngiting hindi umabot sa mga mata. "Maaari akong magpahiram sa iyo ng pera," sabi nito, ang mga sinabi ng lalaki ay naging musika sa tenga niya. Nangislap ang mga mata niya. "Talaga? Pero paano kung matalo ulit ako?" tanong niya. "Then we will talk about that later," sabi nito, "Ang mahalaga ay mabawi mo ang mga nawalang pera mo, hindi ba?"

LESSONS: Sa buhay ng tao, buong akala natin Pera lang talaga ang makakapag pasaya. Aminadong kung wala kang pera lagi kang stress, malungkot o kaya hindi mo mabibili ang mga pangangailangan mo. Pero sa kagaya ni Azriel na mayaman, totoong mas mahalaga nga ang pag ibig kesa sa pera. Hindi kayang bilhin ng pera ang tunay na pag ibig.