Romans & histoires Way Back Then

Ano na namang nangyari? What’s wrong with me? Kinuha ko ang unan at mariing ipinatong sa mukha. Sumigaw ako roon hanggang sa mapagod ako at manakit ang dibdib ko. What exactly are the things I used to love back then? Sinubukan kong mag-isip pero wala talaga. Nakakainis! Wala talaga akong maipagmamalaki ni isa mula sa pagkatao ko.

Pabalik balik naman ang tingin nung dalawa samin. "You know what guys, Mag-usap na kaya kayo? I mean alam naman natin na hindi maganda ang nakaraan niyo 'di ba? Baka pwede niyo pag-usapan na'yan. Mag-kababata tayo dito 'o. Ibalik natin ang dati. Past is past naman na."

He said as if provoking her. She winced. A sudden pain etched her heart. Bakit kailangan nitong banggitin ang nakaraan? At a times like this. "Sabi mo nga, back in old days. Wala na iyon kinalaman sa atin ngayon. It's all in the past."

I was at peace while talking to them. As if nakalutang lang ako sa ere habang nakikipagkwentuhan sa mga ito. Hindi ko akalain na mangyayaring babalik kami sa dati. Habang pinagmamasdan ko ang mga ito, pakiramdam ko’y nagbalik lang ako sa nakaraan but deep down I just knew that there’s a scar now in our hearts. Napangiti na lang ako nang mapait sa aking sarili

'Ano ba 'tong ginagawa niya? "If we can't fix the past, then maybe we can start and build a new memories..." "Back to zero, I will court you again, Celline. With or without your permission..."

I cried and hugged her. "Oh, anak. What's wrong?" She asked worriedly. "Na-miss ko po kayo," I replied. "You know that you could always call me, right?" She giggled. "I missed you more, anak!" Totoong naiyak ako kasi na-miss ko siya. But the truth is, I want to go back to the time when we were complete. Pero napaisip ako ngayon. Masaya ako noon habang may tinatago si Dad. Nagdadalawang-isip tuloy ako kung gusto ko bang bumalik sa nakaraan.

"Paano?" Kasi kung ako ang tatanungin, ang tanging daan na nakikita ko ay ang pabalik kung saan ako nanggaling. No moving forward. Parang tinanggalan ako ng tsansang humakbang pasulong nang hindi siya kasama. "Let's not remember the past and live the 'now'." "Mas praktikal yon. Nahihirapan din akong alalahanin yung nakaraan kaya lang naaalala ko pa. It was so painful."

Time won't fly it's like I'm paralyzed by it, I'd like to be my old self again but I'm still trying to find it, After plaid shirt days and nights when you made me your own, Now you mail back my things and I walk home alone.... The music was all in my ear pods while driving home. I'm a swiftie since RED era. She's such a nice song artist, and I really like her words of wisdom crafted into a song. Nabubuhayan ako palagi kapag naririnig ko ang boses niya. Cause there we are again when I loved you so, back before you lost the one real thing you've ever known, it was rare, I was there,

balik niya at inirapan ito. "Hmmm! You challenge me, huh. Well, the truth is, I miss this." Kapagkuwa'y pinakatitigan siya nito na tila ba nagtataka at naninibago sa kaniya. "Have your memories back? Pakiramdam ko, bumalik na ang dating Naomi na nakilala ko. Ang pinakamasungit at supladang babaeng nakilala ko."

"Kung gayon, sasabihin ko sa inyo, kapag bumalik kayo sa mundong pinili ninyo, lahat ng nangyari sa lugar na ito, ay makakalimutan ninyo. Lahat ng mga salitang binitawan ng bawat isa ay hindi ninyo maalala. Kayo, Estacie at Jessa ay magsisimulang mabuhay na walang naa-alala sa inyong mga nakaraan. "Sandali! Ang ibig mo bang sabihin ay pinili ni Jessa ang bumalik sa dati niyang mundo-?" Tanong ni Eckiever. Subalit hindi na ito nasagot dahil bigla nang nagliwanag ang lahat. Ang bawat isa ay hinigop ng animo hangin pabalik sa madilim na bahaging yun. "No! Jessa! I won't allow you to go back there! You have to go with me! Jessa!" Kahit sikapin man na abutin ni Eckiever ang kamay ng dalaga ay tal