Way Back Then Novels & Stories

“Can you still remember? We often rode here back then. Can we ride here again? I just want to relive what we used to do when we were kids?” Nasasalamin ko sa kaniyang mga mata ang kalungkutan at pagkasabik na balikan ang nakaraan. Tumago ako at tahimik na naupo sa kabilang dulo ng seesaw at ganon din ang kaniyang ginawa.

CASSANDRA’S POV Akala ko handa na ako sa kahit anong pagsubok. Na pagkatapos ng pagkakanulo, pagkatapos ng pagligpit sa mga traydor, wala nang mas matindi pang haharapin. But I was wrong. A message arrived on my private line. No greeting, no sender ID — just two words: “We’re back.” --- SCENE: THE GHOST FROM THE PAST The message shook me more than I wanted to admit.

I wish I could travel back to the time where his heart is still beating for me, where he look at me with those captivating eyes, where he holds me in his arms while whispering sweet nothings to my ear. Pero hanggang isang malaking sana na lang ang lahat. It was all in the past now. Kahit anong gawin ko, hindi na ako makakabalik pa sa panahong 'yon. Siguro naka-move on na siya, samantalang ako, patuloy na nabubuhay sa nakaraan at binabalik-balikan ang masasayang alaala namin.

Nagising akong mahigpit na nakayakap sakin si Gerald. Biglang nag-flashback sakin yung mga nang yari kagabi. Pakiramdam ko ay nag- init bigla yung mga pisngi ko pero napangiti in ako malaunan. We did it. Yes we did.

Yung luma, mananatiling remembrance na lang namin sa nakaraan. Nagsimula siyang magsalita. Habang tinititigan ko si Janine parang flashback lang ang nangyari sa nakaraan. Parang bumalik pati yung matinding pagmamahak ko sa kanya. Para lang kaming nahimbing sa mahabang panahon at ngayon na magkaharap kami, hawak niya ang daliri kong pagsusuutan ng singsing.

sabi ni Justin habang ngumunguya ng bibingka. “Tama ka,” sagot ko. “Pero at least, nakakatuwa na mas marami nang nagbebenta ngayon.” Patuloy naming nilibot ang buong bayan, hindi alintana ang paglipas ng oras. Para kaming bumalik sa nakaraan, pero sa pagkakataong ito, mas masaya, mas buo, at mas sigurado sa isa’t isa. Habang naglalakad kami pabalik sa motor, mahigpit ang hawak ni Justin sa kamay ko.

sabay tawa ko ng malakas, na tila ba bumalik lahat ng alaala. Ramdam ko ang kilig at saya habang nagbabalik-tanaw kami sa mga kalokohan at kapilyuhan noong kabataan namin. Parang ang dali ulit tumawa at bumalik sa mga masayang alaala, na para bang walang mabibigat na nangyari sa amin. Sa bawat tawa at biro, pakiramdam ko’y bumabalik ang koneksyon namin na dati kong inakalang nawala na.

"Pakiusap, sabihin mo sa akin lahat ng naaalala mo." Napakurap si Zarraeah. Napakaraming alaala ang biglang bumalik sa kanyang isipan—paulit-ulit, pira-piraso. Parang tinutulak siyang balikan ang isang gabing matagal na niyang kinalimutan. And just like that… her world spun back thirteen years ago. Flashback – 13 Years Ago

'Balik na naman sa dati' Yan ang pagkumbinsi ko sa sarili ko.. dahil hindi na din naulit yung pagsabay namin magbreakfast.. maging ang nangyare sa amin nung gabing yon. Masakit dahil para sa akin special ang gabing yon dahil first time may nangyare sa amin sa loob ng limang taon na pag sasama namin. Pero para sa kaniya siguro dala lang ng pagkalasing niya,

Flashback Marahan kong pinunasan ang luhang tumulo mula sa aking mga mata. Sariwang-sariwa sa isipan ko ang lahat ng 'yon. Hanggang ngayon ay naaalala ko ang ginawa ko no'ng araw na 'yon. Kung maibabalik lang ang oras, kung maibabalik lang ang pagkakataon, hindi na sana ako nagpumilit na bumaba pa ng sasakyan. Hindi na sana ako tumakas pa.