Novel & Cerita Way Back Then

Kalaunan ay nahawa na rin sya at dalawa na kaming tumatawa. "Gustong gusto mo talaga ako that time. 'Tamo, naalala mo pa 'yun." Umiling sya. "So, are you saying you already liked me back then? Because you even remember my exact wish." Ayon, na-back to you pa tuloy ako. "Asa," ikot ko ng mata. "Gwapong gwapo lang ako sayo nun, hanggang dun lang. 'Wag mo nga iniiba 'yung topic. Pension usapan dito, ano ba!"

Hayst! "Nakaka inis!" saad ko sa sarili. Mag lalakad na sana ako pabalik ng bigla na lang akong may narinig nasigawan. The fuck! Sino ba iyong tao kanina? Nanaman? Paksheet naman oh!

“Binaca and I… we’re over. I regret everything.” Tahimik si Ysa. Narinig niya ang marahang paghinga ni Elijah sa likod niya. “Kapag natapos ko ang mga problema ko…” patuloy ng lalaki sa kabilang linya, puno ng pag-asa ang tinig, “can we go back to the way we were?” Sa puso ni Ysa, napangiti siya nang malamig. Go back? Ano ba ang iniisip nito?

Chapter 18 It All Began With Something. "Hannah.." Nadinig kong pagtawag saakin ni Will habang nags-snap ng fingers niya, nakatulala lang ako sa kawalan, hindi ko alam kung bakit, pakiramdam ko ay nalulungkot ako. "You coujld go back to your life before, hindi naman kita pipigilan." Aniya ni Will, hindi ko naman naisip na bumalik kay Range.

Napatingin ako sa harapan ng bahay at saka pumikit saglit. Denver, I’m back. I'm really back!

sabi niya bago sinara ang pinto Mabilis kong pinaandar ang sasakyan pabalik ng mansion pagbaba pinagmasdan ko muna ang buong paligid. Ilang taon na rin bago ako bumalik dito this place is full of good and bad memories kaya para makalimot sa mga nangyari umalis ako at hindi na bumalik pa but now I am here again. " Young Master Nathan masaya akong makita ka ulit"

“Hayaan nating manatiling ganito ang lahat, Ashley. Huwag na nating ipilit. We did something awful in the past, hindi na dapat maulit pa.” Tuluyan niyang binaklas ang palad nito at walang lingon-likod na naglakad patungo sa sasakyan. Binuhay niya ang makina na hindi nililingon ang babae. They could never go back to the way they were. Ashley would remain one special friend, hanggang doon na lang. After all, she was his bestfriend and he used to love her. Used. Past tense.

Wrong move. Naramdaman ko ang pagbuntong hininga nito. Saglit itong tumahimik saka huminga ng malalim. " remember the day i was gone?" Umpisa nya ng usapan. Oo natatandaan ko yun, yun yung araw na halos bugbugin ko ang sarili ko sa sobrang galit sa sarili ko. Tinapos nya lang hanggang sa makagraduate sya ng elementary saka umalis ng bansa. She was gone for almost 4 years. Bumalik sya nitong collage na kasama si earlene.

Dito kasi, imbis na sasakyan ay kalesa ang ginagamit nila. Ang lakas makaluma pero ang ganda. Ibinabalik nila ang dating nakasanayan. Minamahal pa rin nila ang nakaraan. I feel like I am in the 18th century. Gabi na, mag-aalas nuwebe na rin kasi ng gabi kaya medyo tahimik na ang paligid. Tanging pagpadyak ng kabayo at kuliglig sa gabi ang maririnig.

Kaya bakit, bakit may ganong larawan na tila ba pilit ibinubulgar ang isang nakatagong katotohanan? So what was it then? Is it a memory of me before? Is it a piece of a life I once lived, now resurfacing like a ghost that refuses to stay buried? Pero ang sabi ni Vince, hindi na daw babalik ang mga dating ala-ala. His voice echoed in my head—firm, cold, final. He said I should just forget it. He said my past was not worth remembering, that the memories I had before were nothing but chains meant to drag me down. Hindi naman daw masaya ang mga ala-ala ko noon, he once told me. Words spoken like a warning, like a curse meant to seal the past away forever.