Novel & Cerita Way Back Then

Wrong move. Naramdaman ko ang pagbuntong hininga nito. Saglit itong tumahimik saka huminga ng malalim. " remember the day i was gone?" Umpisa nya ng usapan. Oo natatandaan ko yun, yun yung araw na halos bugbugin ko ang sarili ko sa sobrang galit sa sarili ko. Tinapos nya lang hanggang sa makagraduate sya ng elementary saka umalis ng bansa. She was gone for almost 4 years. Bumalik sya nitong collage na kasama si earlene.

Dito kasi, imbis na sasakyan ay kalesa ang ginagamit nila. Ang lakas makaluma pero ang ganda. Ibinabalik nila ang dating nakasanayan. Minamahal pa rin nila ang nakaraan. I feel like I am in the 18th century. Gabi na, mag-aalas nuwebe na rin kasi ng gabi kaya medyo tahimik na ang paligid. Tanging pagpadyak ng kabayo at kuliglig sa gabi ang maririnig.

Bumabalik sa dati ang kim na nawala sa nakalipas na apat na taon. "welcome back Kim sa wakas nakapag isip isip kana ring bumalik. Akala namin talagang habang buhay mo na kaming hindi kakausapin" ani Zuchet. Kumawala ako sa yakap nila habang parang batang pinupunasan ang mnabasa kong pisngi. Napanguso ako nang makitang maging sila rin pala ay naiyak tulad ko.

Kaya bakit, bakit may ganong larawan na tila ba pilit ibinubulgar ang isang nakatagong katotohanan? So what was it then? Is it a memory of me before? Is it a piece of a life I once lived, now resurfacing like a ghost that refuses to stay buried? Pero ang sabi ni Vince, hindi na daw babalik ang mga dating ala-ala. His voice echoed in my head—firm, cold, final. He said I should just forget it. He said my past was not worth remembering, that the memories I had before were nothing but chains meant to drag me down. Hindi naman daw masaya ang mga ala-ala ko noon, he once told me. Words spoken like a warning, like a curse meant to seal the past away forever.

Wakas I didn’t waste my time. Pagkatapos ng ilang araw naming honeymoon ay naghanda na ako para sa pagbalik ko. I promised them na babalik ako. Babalik ako. Pero kahit sumang-ayon na sila, hindi ko pa rin maiwasan ang mag-alala at mag-overthink sa mga bagay-bagay. Paano kapag nakabalik ako ay babalik sa dati? Paano kung sumang-ayon lang si Felecity pero ang totoo ay hindi pala? Paano kung napilitan lang si Yohan na payagan ako na umalis?

They broke up in good terms and don't have any grudges with each other. "Ikaw naman naunang mainlove sakin dati." pang aasar n'ya pa dito pabalik na ikinatawa lang ni Mike. Nagpatuloy sila sa kwentuhan st asaran ng nakaraan nila hanggang sa mapagod sila sa kakatawa ng nakaraan nila. "Those good old days, still iconic." saad pa ni Mike na nakahawak pa sa tiyan n'ya dahil bukod sa busog na ito, masakita na din tiyan nito kakatawa sa kwentuhan nila ni Matilda.

Sasagot na ako noong biglang dumating sila vien. *****END OF FLASHBACK*****

Pagbibiro ko. "Past is past." Sabi niya na ikinatawa ko. He's back! We're back again to our old times. We fixed it. Humiga na ako at umayos nang pagkakahiga. Inayos naman ni Kuya ang kumot ko at saka h*****k sa noo ko. Tatalikod na sana siya nang pigilan ko ang kamay niya kaya napahinto siya.

Yung tipong mas pipiliin mo ang kasiyahan ng iba dahil mas malawak na ang pang-unawa o pang-intindi mo. I wanna go back in the past, yung tipong wala masyadong iniintindi. Yung kahit alam kong iba ang pagtingin sa akin ng mga magulang ko hindi ko masyadong pinapansin, natatakasan ko pa kasi ang mga ganiyang isipin noon. Nakakagala pa ako, nakakapagwalwal, at nakakapagsaya. Less worries.

“Just gathering some info, Lauren. At isa pa ay gusto kitang tulungan makapaghiganti sa kaniya sa mga ginawa niya sa ‘yo dati kaya nagtatanong ako.” “Oh…” ngumiti ng ubod-tamis si Ember. Cassian is truly back to how he used to before, iyong gagawin lahat para sa kaniya.