Way Back Then Novels & Stories

mahinang bulong nito. "Wala na tayong oras. Kung gusto mo ako na lang ang papasok. Bumalik ka sa kinaroroonan natin kanina at tumawag ka doon ng back-up." "Ayo'ko tara na nga," pagtanggi din naman nito.

"If only I can turn back the time. I will go back to the day, I turned my back to her. " Hindi niya man sabihin sa akin kung kailan yun, alam ko at tanda ko. Suddenly I felt like crying, pakiramdam ko bigla parang bumalik lahat ng sakit na pinadama niya sa akin noon. But No! I don't cry over spilled milk. I have learned my lessons and he's not worth it. I can't let myself be affected anymore dahil kahit anong gawin niya hindi niya na maibabalik ang nakaraan. I've moved on from him. He's just part of my past.

That’s why when I learned about— Huminga ako nang malalim at saka naisip ang mabilis kong paghusga na naging dahilan ng paghihiwalay namin. The past isn’t important anymore. I am here now to right my wrongs and I will win her back.

sabi nito habang malayo ang tingin. It was a nostalgic feeling… Ang matamlay nitong pagtitig sa karagatan ay tila ibinabalik sila sa taon na una silang nagkakakilala. Ang malungkot nitong awra ang muling namumutawi ng gabing iyon. “But I am not. Material things won’t last.”

sabi ko na may panghahamong tono. “Wag kang palusot, Mia.” “Oh, yun ba? Uhmmm…. Baka gusto mo ang e throwback din natin yung nahuli mo akong nakahiga sa kama ni Sir Phin. Uhhhm.. ano pa ba?” umakto akong nag-iisip, “Ikaw yung nag boluntaryong maghahatid sa kaniya ng kape tuwing umaga, Bani, pumayag naman ako diba?”

Sigaw ko sa kanya habang pilit pa din kumakawala sa kanya pero mas naging mahigpit lang ang pagkakahawak n'ya saakin "Wala kang problema pero bumabalik ka nanaman sa dati?! Akala ko ba maayos ka na?! Ang lakas ng loob mong magyabang na maayos kana tapos nawala lang kami ng ilang linggo bumalik ka nanamn sa dating ikaw!" Gigil n'yang balik saakin at kaunti na lang ay masasapak na n'ya ako. "Hey, that's enough!" Awat saamin ni Dash pero hindi namin s'ya pinansin.

Inis din nitong sabi sabay sumimangot, natawa naman ako sa etchura nito. (End of flashback) _ Hayst...may araw din talaga na gustong balikan, na gusto mo na sana bumalik ako sa araw na 'yon, hindi dahil may gusto kang baguhin kundi dahil na mi-miss mo ang mismong mga araw na yun.

Shit, ang ganda pa rin niya. Huminga siya ng malalim. Alam niyang nakita na siya nito kaya hindi na siya pwedeng mag-back out. Pero bakit ba ang lakas ng kaba niya? Feeling niya nababalik sila sa panahon nuong high school pa lang sila.

Maiksing sagot ko. Diniin niya ang kanyang labi saka sumulyap sa mata ko, “Pwede ba akong pumunta? Gusto ko kasing mag-unwind.” “Syempre naman.” Ginalaw niya ang kanyang mata at nagtama ang tingin namin. Nagkatitigan kami at parehong nakangiti. Biglang nagflashback sa aking isip ang magagandang alala namin ni Mj. Nakakamiss din kasi ang titigan siya ng ganito pero huli na ang lahat, binitiwan niya ako kaya pinalaya ko siya.

No one can ever go back in time. Ang oras na lumipas, kahit gaano natin kagustong ibalik, hindi lang malabo kun'di napakaimposible pang muling angkinin at ibalik. I regret every moment away from him...living in despair. I longed every moment I used to had with him. Those times of him loving me...being happy and contented...I want them all to come back. I want us to be like that again. But I miss the chance...not only once but...thrice.