Novel & Cerita Way Back Then

Hayst! "Nakaka inis!" saad ko sa sarili. Mag lalakad na sana ako pabalik ng bigla na lang akong may narinig nasigawan. The fuck! Sino ba iyong tao kanina? Nanaman? Paksheet naman oh!

Lahat ng masasaya naming alaala ay bigla nalang nag-flashback at parang kailan lang nang-yare ang iba na matagal nang lumipas. "Ang sakit lang na hanggang ngayon wala padin sya, hindi padin sya bumabalik. I really expect that he will be back. Na that time baka nasa likod ko lang sya at nag-babantay," I said between the sobs and inhale the smoke from the cigar.

He said as if provoking her. She winced. A sudden pain etched her heart. Bakit kailangan nitong banggitin ang nakaraan? At a times like this. "Sabi mo nga, back in old days. Wala na iyon kinalaman sa atin ngayon. It's all in the past."

I never had the opportunity to be with him like this before. Kahit nga likuran niya sa tuwing tinititigan ko dati nang bumalik ako galing States– pag may pagkakataon dati, ay nagiging estranghero para sa akin. Hindi ako sanay sa likuran na 'yan. I'm more comfortable with his slender back, back in our teenage years rather now. Naalala ko tuloy, ang payat-payat niya nga pala dati. Pfft... "What's so funny?"

"I want to see mom... I want to see her again." Tumawa muli ang demonyo at ipinasuot kay Dawn ang mahiwagang relo na binili nya. "I'm giving you 1 week. You can return to the past and see your mother again, you can only take a few things with you before you go..." at doon nag-umpisa kung paano nakabalik si Dawn sa nakaraan para makita ang kaniyang ina.

I was at peace while talking to them. As if nakalutang lang ako sa ere habang nakikipagkwentuhan sa mga ito. Hindi ko akalain na mangyayaring babalik kami sa dati. Habang pinagmamasdan ko ang mga ito, pakiramdam ko’y nagbalik lang ako sa nakaraan but deep down I just knew that there’s a scar now in our hearts. Napangiti na lang ako nang mapait sa aking sarili

'Ano ba 'tong ginagawa niya? "If we can't fix the past, then maybe we can start and build a new memories..." "Back to zero, I will court you again, Celline. With or without your permission..."

I cried and hugged her. "Oh, anak. What's wrong?" She asked worriedly. "Na-miss ko po kayo," I replied. "You know that you could always call me, right?" She giggled. "I missed you more, anak!" Totoong naiyak ako kasi na-miss ko siya. But the truth is, I want to go back to the time when we were complete. Pero napaisip ako ngayon. Masaya ako noon habang may tinatago si Dad. Nagdadalawang-isip tuloy ako kung gusto ko bang bumalik sa nakaraan.

"Paano?" Kasi kung ako ang tatanungin, ang tanging daan na nakikita ko ay ang pabalik kung saan ako nanggaling. No moving forward. Parang tinanggalan ako ng tsansang humakbang pasulong nang hindi siya kasama. "Let's not remember the past and live the 'now'." "Mas praktikal yon. Nahihirapan din akong alalahanin yung nakaraan kaya lang naaalala ko pa. It was so painful."

“Binaca and I… we’re over. I regret everything.” Tahimik si Ysa. Narinig niya ang marahang paghinga ni Elijah sa likod niya. “Kapag natapos ko ang mga problema ko…” patuloy ng lalaki sa kabilang linya, puno ng pag-asa ang tinig, “can we go back to the way we were?” Sa puso ni Ysa, napangiti siya nang malamig. Go back? Ano ba ang iniisip nito?