Novel & Cerita Way Back Then

Wakas I didn’t waste my time. Pagkatapos ng ilang araw naming honeymoon ay naghanda na ako para sa pagbalik ko. I promised them na babalik ako. Babalik ako. Pero kahit sumang-ayon na sila, hindi ko pa rin maiwasan ang mag-alala at mag-overthink sa mga bagay-bagay. Paano kapag nakabalik ako ay babalik sa dati? Paano kung sumang-ayon lang si Felecity pero ang totoo ay hindi pala? Paano kung napilitan lang si Yohan na payagan ako na umalis?

Pagbibiro ko. "Past is past." Sabi niya na ikinatawa ko. He's back! We're back again to our old times. We fixed it. Humiga na ako at umayos nang pagkakahiga. Inayos naman ni Kuya ang kumot ko at saka h*****k sa noo ko. Tatalikod na sana siya nang pigilan ko ang kamay niya kaya napahinto siya.

Yung tipong mas pipiliin mo ang kasiyahan ng iba dahil mas malawak na ang pang-unawa o pang-intindi mo. I wanna go back in the past, yung tipong wala masyadong iniintindi. Yung kahit alam kong iba ang pagtingin sa akin ng mga magulang ko hindi ko masyadong pinapansin, natatakasan ko pa kasi ang mga ganiyang isipin noon. Nakakagala pa ako, nakakapagwalwal, at nakakapagsaya. Less worries.

Hindi lang hustisya ang gusto ko, hindi lang ebidensya para malinis ang pangalan ko, kundi gusto kong maibalik 'yong pagmamahal nina Mommy na naglaho. I miss my old family. I miss those times when Mommy hugged me so tightly. I miss Ate Lorraine's teasing me. I miss the serious but happy conversations between Daddy and me. I miss going back to the times when they loved and appreciated me. I miss the happy family I used to have. All this time, I was alone. "

They broke up in good terms and don't have any grudges with each other. "Ikaw naman naunang mainlove sakin dati." pang aasar n'ya pa dito pabalik na ikinatawa lang ni Mike. Nagpatuloy sila sa kwentuhan st asaran ng nakaraan nila hanggang sa mapagod sila sa kakatawa ng nakaraan nila. "Those good old days, still iconic." saad pa ni Mike na nakahawak pa sa tiyan n'ya dahil bukod sa busog na ito, masakita na din tiyan nito kakatawa sa kwentuhan nila ni Matilda.

amin niya. “K, fine,” ani Ember. “Umalis ka na!” “Usapan natin pagbalik ko ay kakausapin mo na ako…” ani Cassian. “Oo, tanda ko ‘yon. But that moment I said that ay kasi hindi ka pa nananapak. This time, may atraso ka na naman sa akin kaya umalis ka na!” Nilapitan ni Ember si Cassian para itulak palabas.

Lahat ng masasaya naming alaala ay bigla nalang nag-flashback at parang kailan lang nang-yare ang iba na matagal nang lumipas. "Ang sakit lang na hanggang ngayon wala padin sya, hindi padin sya bumabalik. I really expect that he will be back. Na that time baka nasa likod ko lang sya at nag-babantay," I said between the sobs and inhale the smoke from the cigar.

puno ng lambing niyang sabi. Ramdam ko ang pagtigas ng alaga niya na ngayon ay tumutus0k sa pang-upo ko. Pakiramdam ko bumalik kami sa dati. We're so naughty back then at gusto ko ulit 'yon ibalik kasi kahit ako miss na miss ko rin siya. Sumiklab ang init sa katawan ko nang lamas-lamasin niya ang malulusog kong susô, nilalaro ang tukt0k no'n gamit ang kanyang mga daliri, patuloy na hinahalikan ang leeg ko.

Magkahawak ang mga kamay namin habang ang isa kong kamay ay nasa bewang niya at ang isa niyang kamay ay nasa balikat ko. “Déjà vu, I guess?” sabi ko. “Ito rin ang nangyari nung nakaraan pero iba ang pakiramdam ko.” “What do you feel?” “Parang... malaya na ako. Hindi katulad nung huli na napipilitan lang. Tapos lagi kang bumubulong sa tenga ko at sasabihing ngumiti.” Bahagya siyang natawa. Napangisi ako. “I guess you’re right. It feels like we traveled back to the past, but this time the feeling is different.”

Nagmamakaawa rim ang boses nang magsalita. "Jillian, balikan mo na ako. Take me back, please. Please, take me back. Gusto ko ng bumalik tayo sa dati. Gusto kitang mahalikan, yakapin, gawin lahat ng bagay na ginagawa natin noon.”