We Went Back Novels & Stories

They were still busy talking kaya tinuon ko na lang ang attention ko sa pagkain at kay Alie. After hours of talking and eating, nagpasya na silang umuwi, sumabay na rin kami dahil napatagal na din kami roon. I could sense that Alie still didn't want to go home, pero wala siyang nagawa. Laglag ang balikat niya nang sumakay na sila sa mga kotse nila at tuluyang magpaalam sa kanya.

After ng usapan namin ni Samuel tungkol sa father niya, nagkasundo kami na hindi na ulit namin iyon pag-uusapan hanggang sa matapos ang vacation namin. At iyon nga ang ginawa namin. Inenjoy namin ang mga natitirang araw at mabuti na lang ay iyon ang ginawa namin dahil pagbalik namin sa BMC ay ang daming trabahong nakatambak para sa amin pareho.

Napataas ang kilay ko roon. Saka nagkibit nalang balikat. "Siguro nga." dugtong ko pa. Nang mapansing nalalasing na ang mga kainuman ay nagpasya na rin akong umalis. Isang araw nalang ang stay namin dito. Back to school na after two days na pahinga galing dito. Nag enjoy naman kaming lahat sa mga ginawa namin. Nagkaroon rin ng Team building kanina nang wala kami. At lahat naman daw sila nag enjoy.

Kaya naman sinikap ni Veron na libangin ako at sinikap ko din naman na alisin na muna sa isipan ko si Josh at ang nangyari kanina, para hindi na mag-alala pa sa akin ang kaibigan ko. Bumalik kami sa beach at naggala pa sa mga lugar doon. Kumain, nagkwentuhan at nagtawanan. Hanggang sa hindi na namin tuluyang namalayan ang mabilis na paglipas ng oras. Kaya naman palubog na ang araw nang bumalik kami ni Veron sa resort.

'Balik na naman sa dati' Yan ang pagkumbinsi ko sa sarili ko.. dahil hindi na din naulit yung pagsabay namin magbreakfast.. maging ang nangyare sa amin nung gabing yon. Masakit dahil para sa akin special ang gabing yon dahil first time may nangyare sa amin sa loob ng limang taon na pag sasama namin. Pero para sa kaniya siguro dala lang ng pagkalasing niya,

AFTER THAT 3 Consecutive days, we finally going home. I don't really know how the boys would react after we come back. Imagine? Tatlong araw kaming nawala at nagawa pang hindi mag-paliwanag? Hindi ko nalang alam kung anong iniisip ng mga yun.

"Ang dami mo pa namang na-cancel na meeting para lang sa pag-uwi natin dito..." "Uuwi na tayo at maghahanap na lang ng iba," sagot ko. Umalis na kami sa golf club, pero nanatili pa rin sa club house. Tanghali na rin kaya nagpasya kami muna kumain bago bumalik ng Manila.

Pero masaya ako dahil kaharap ko na siya ngayon. “If you have a plan to get back with me, huwag mo ng ituloy. It's too late Jean. Naka Move-on na ako and you need to move-on now,” saad niya. Akmang tatalikuran niya ako ng sumigaw ako.

We stayed at that restaurant for just an hour. Kaunting kwentuhan lang tungkol sa nangyari sa amin ni Enver at sa mga plano namin. After that, we decided to go back to where our friends are. Si Amethyst naman ay nagpasya nang bumalik sa trabaho niya. Naka-break lang daw siya at ayaw na din niyang abalahin ang bakasyon namin.

Pareho kaming walang pakialam sa paligid at maging gutom ko ay nawala matapos naming sabay na maabot ang r***k. Pareho kaming hingal at halos manghina ako matapos iyon. "First thing in the morning tomorrow, we'll travel back to Guimaras," aniya habang unti-unting sinakop ng braso niya ang likod ng mga tuhod ko at mismong likod ko. "It's already morning, Aldo," mahinang sagot ko.