Welcome To Home Quotes Novels & Stories

Sobrang yaman talaga nila, siguro ang bahay namin pang fifty times siguro dahil hindi naman masyadong kalakihan non. Pero sabi ni mama, kahit maliit ang bahay namin ay masaya naman kami. Meron daw kasing mayayaman na kahit sobrang laki ag marami ang kanilang pera, wala naman daw silang happiness kase ang habol lang ng mga tao sa kanila ay pera. "Welcome back Hon." Bulong nito saakin. She pull me by my waist at binigyan ng mumunting halik ang leeg ko.

Ang artikulo ay nagtapos sa isang quote mula sa kanya: "Ang tunay na kayamanan ay hindi ang halaga ng iyong bank account. Ito ay ang kakayahang maging kuntento sa kung ano ang mayroon ka. Ang totoong yaman ay ang pag-ibig, pamilya, at kapayapaan sa puso." Sa sandaling iyon, pumasok ang kanyang secretary at sinabi, "Mr. Lawrence, may isang kabataang lalaki sa labas na gustong makausap ka. Wala siyang appointment, pero sabi niya, 'Kilala niya ako.'"

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

At higit sa lahat, kahit lagi siyang wala sa rancho ay hindi nila pinapalitan ang access numbers upang makapasok siya kahit anumang oras siya magpapakita. "Thank you, God. I'm finally home. Kahit hindi mo ako pinabayaan sa barko ay masasabi kong iba rin ang kasiyahang dulot ng sarili kong tahanan. There's no place like home, Papa God." Lumapit siya sa malinis, malambot niyang higaan matapos dahan-dahang ipinasok ang dalawang maleta.

Ngunit dumilim muli ang mga mata nito, at ang kasunod na mga salita’y nagpadala ng kilabot sa kaniyang katawan. “Still… I can’t decide if you’re a blessing… or the greatest threat I’ve ever welcomed into my home.”

Dahil sa kaniya naman ako uuwi, kahit traffic pa iyan, as long as siya ang uuwian ko wala ang lahat ng iyan. Ang sarap sa feeling sabihin na finally I'm home. Pawi na lahat ng pagod kapag ang isang tao na gusto mo makita ay nasa harap mo na. You will say, 'heaven'. Home na hindi bahay kundi tao. Ang taong siyang sinisigaw ng puso mo. Ang laging hinahanap ko umaga, gabi at magpakailanman. Walang kapantay.

DAHLIA “Welcome to the family, Baby Mark!” isang malakas at masayang pagsalubong ang narinig namin pagpasok pa lang namin sa main door. “Narinig mo ba ‘yun, anak. Welcome to your home, ito na ang magiging bahay mo. Mahal na mahal kita, Baby Mark.” Malambing na bulong ko sa kanya.

Kung titingin ka sa paligid ang lahat ng gamit ay mamahalin at parang walang kadumi-dumi ang bahay. “Nakakahiya namang pumasok dito,” sabi ni Mica. “Tama ka,” sang-ayon ni Sabrina habang inililibot ang paningin sa paligid. “Ano ba kayo, feel at home. This is our house at welcome na welcome kayong dalawa. Tara doon tayo sa may garden maganda ang paligid at fresh at hangin,”

Hindi pa rin mawala-wala ang pagtataka sa mukha niya habang naglalakad papasok. “Welcome home!” sabay-sabay na sigaw ng mga tao sa loob pagpasok namin. Nandito ang lahat ng pamilya namin pati na rin ang mga kaibigan namin. Nakita kong gulat na gulat si Queensley samantalang tuwang-tuwa naman si Queennie. Tiningnan niya saka ngumiti kaya ngumiti na rin ako. Nilapitan nila kami para batiin na masaya naming tinanggap.

tanong ni Seven habang naglalakad kami papasok sa loob ng bahay namin. “Wala lang naisip ko lang kung gaano ka-guwapo.” Lumaki agad ngiti niya. “Talaga, mahal? Continue mo pa,” wika n'ya kaya natampal ko ang noo ko. “Joke ko lang pala iyon,” sabay bawi ko kaya humagalpak ako ng tawa dahil laglag kaniyang panga. Pagtapak namin sa loob ng mansyon, sinalubong agad kami ng mga kasambahay namin. May welcome home banner pa talaga.