Work Hard In Silence 소설 & 이야기

Hindi rin siya tumango. Tahimik. Napangisi si Victor, bahagyang tinaas ang isang kilay. “Silent means payag kang hatid-sundo kita,” dugtong niya, may smirk na ngayon sa tono. “Basic rule.” Doon lang lumingon si Elera. Isang mabilis, malamig na sulyap. “Silent means irritated,” sagot niya. Diretso. Walang arte.

"When a man is broken, he can destroy everyone around him by what he does. That's why for a man, SELF CONTROL is his GREATEST POWER. And When a man has learned to not be out of control but to be out of people's control because he has self control that's a powerful man. When a woman is broken, she can destroy everyone around her by what she says. So, SILENCE is her GREATEST POWER. And when a woman has learned to be silent doesn't meant to be silenced. She is silent because she is watching. She is silent because she is observing. She is silent because she is waiting for the opportunity to______

Nahuhuli ko rin madalas na may kausap siya, tungkol yata iyon sa sinabi niya noon na personal matters. Napakalimit namin kung mag-usap. Kapag hindi mahalaga ang sasabihin, hindi talaga siya magsasalita. She is working silently. Nakaka-intimidate ang bawat galaw niya, lalo na ang ekspresyon ng mukha niya. Naririnig ko ring pinag-uusapan siya sa ibaba ng mga empleyado. Kung gaano raw nakakatakot iyong awra niya. Maging ang pagsulpot niya nang wala manlang nakakapansin, unless ipaalam niyang naroon siya.

tinalikuran na siya ng kanyang secretary. Napapaisip pa rin si Jethro, desperadong sinusubukang maintindihan ang lahat. Ang kanyang opisina, na karaniwan ay lugar ng kaayusan at pagiging produktibo, ngayong araw ay tila nakakakulong na espasyo. Ang mahinang tunog ng air conditioner at ang malalayong ingay ng trapiko mula sa labas ng bintana ay naglaho na sa kanyang isipan, na ngayon ay puno ng kalituhan, pagkabahala, at—isang bagay pa.

Hindi ito tungkol sa trabaho lang, kundi sa personal growth, composure, at mental clarity. Sa dulo ng katahimikan, nakaramdam sila ng subtle relief, isang pause na nagbibigay ng proteksyon laban sa stress, drama, at manipulasyon. Ang simpleng presensya ng isa’t isa ay nagbibigay ng comfort at seguridad na hindi kayang palitan ng kahit anong luxury o achievement. Bago tuluyang matulog, pareho nilang inilagay ang mga phones sa Do Not Disturb mode. Wala silang gustong notifications, distractions, o interruptions. Para sa sandaling iyon, sila lang at katahimikan. Ang bawat hinga ay nagsilbing mental armor, sandata laban sa anumang pressure o sabotaging moves sa susunod na linggo.

Siya ang unang bibitaw. “Should I confess? Or should I stay silent?” bulong niya sa sarili. Tahimik ang buong paligid, pero sa dibdib niya, parang may sigawan. Konsensya laban sa takot. Pag-ibig laban sa kasalanan. “For the first time, I wasn’t sure if silence was mercy or cowardice.”

It was like a missing piece in his life had finally come and completed him. And then there comes the silence. Kapag ganito kami ka-seryoso, we often times fell into silence. But it doesn’t feel uncomfortable. In fact, I find comfort whenever we become quiet. Inaya ko na siyang lumabas ng kwarto ni Andrei kasi baka magising pa namin. He has to go home now because I believe he still has work early the next day. Minsan mahirap din hulaan iyong schedule niya, but he always lets me know at least a day before.

Tinaasan ko ng kilay ang gago saka marahan kong ibinaba ang baso. Kung may isang bagay akong natutunan sa pakikipag negosasyon iyon ay kung sino ang may hawak ng katahimikan, siyang liyamado sa laban. People hate silence. The longer you stay quiet, the agitation builds up and they'll get nervous. Hindi mo mamamalayan, naidaldal na nila ang mga bagay na dapat mong malaman bago mo pa maitanong. Gaya ng kaharap ko. Tonto.

"Ano bang ikinatatakot mo kung wala namang totoo doon? At sabihin na nating nakapasok ka dahil sa akin. So what? Magaling ka sa trabaho mo. You work efficiently. I don't see any problem. Napaisip ako sa mga sinabi ni Calvin. Oo nga naman pero ayaw ko pa rin 'yung pinag-uusapan ako sa opisina. "Babe, what if hanap na lang ako ng ibang work?" Tumahimik siya. Di ko mawari ang mukha niya. Galit ba siya? Naiinis ba siya? Parang tanga ba 'yung idea ko? Shit. Whaaat? Nakakabingi ang silence niya. "Babe?"

Para siyang nagshort circuit, hindi makapagsalita, hindi makakilos. It was really awkward that she wanted to disappear. Hindi din niya mabasa ang ekspresyon ng boss niya. Mukhang kota na siya rito first day nya palang sa trabaho. “W-What would you like to eat, sir?" She was finally able to utter after a full minute of silence, sabay binalingan nalang ni Althea ang cellphone niya, pretending to be calm while dialing the hotel's restaurant.