Novel & Cerita Worth To Wait

Nakapag desisyon siyang maghintay pa ng isang oras, dahil nag baka sakali siyang baka darating pa si Austin at baka na traffic lang ito. "Ma'am, mag oorder na po ba kayo?" Tanong ng waiter na lumapit sa kanya. "Mamaya na lang siguro, may hinihintay pa ako," malungkot niyang sagot. "Pahingi nalang ng tubig," dagdag pa niya.

Malamang ay kanina pa ito naghihintay. “Hayaan mo syang maghintay. It’s okay to let him wait a little bit longer. You are worth the wait, Althea,” sabi nitong tumayo at hinawakan siya sa magkabilang balikan, “Lagi mo sanang tatandaan yan!” Paalala nito sa kanya.

Mukhang wala na talagang interes si Wade sa kanya. Pero minsan, hindi niya maiwasang magtanong sa sarili kung wala lang ba talaga sa kanya ang lahat ng nangyari noon. Habang tumatagal, may mga pagkakataong gusto niyang magbukas ng usapan tungkol doon. Ang hirap lang hanapin ng tapang. “Be ready in five minutes.” As simple and straightforward as that. Ganoon lagi. Ang lahat ng usapan nila, umiikot lang sa trabaho.

paalala ko sa kaniya, dahil parang wala talaga siyang pakialam doon. Pero pagdating sa akin, kahit wala naman akong ginagawa masiyado, nakatuon lang ang atensyon niya. Parang natatakot na may makaligtaan siya, at hindi mapakali kapag hindi niya ako nakikita. Napailing na lamang ako, at kaagad na napagdesisyunan na lumapit sa kaniya. “They can wait.” “At paghihintayin mo talaga sila?”

Gugulin ba niya ang buong buhay niya sa paghihintay ng isang lalaking uuwi? Naghintay na siya noon. At ang pakiramdam ng paghihintay ay sobrang sakit. Ngunit iba na ang plano niya ngayon. Ang offer na natanggap niya ay kabilang sa huling batch ng university admissions, kaya kailangan niyang magdesisyon agad. Kaya unang ginawa niya ay bayaran ang confirmation fee. Nang lumabas sa cellphone ang notification ng kaltas sa bank account, napabuntong-hininga siya.

“I can’t.” Ngumiti siya. “Then that’s enough for me.” Tumayo siya at huminga nang malalim. “You’re worth waiting for. I’ll wait, even if it takes time.” Naiwan akong tahimik. Gusto kong sabihin sa kanya ang totoo, pero hindi ko magawa. Hindi ko kayang wasakin ang tiwala niya.

Hindi pa kasi ako handang iwan sila at hindi pa rin sila handa na iwan ko sila, so I have to stay and endure, para sa kanila. Siguro ay pwede na akong sumuko kapag nakita kong parang nagsasawa na sila at gusto na nilang umayaw pero hindi nila magawa dahil nga sa akin. Lahat naman ng tao may sagaran ang pasensya, diba? Lahat naman nagsasawa. Kaya siguradong darating kami sa punto kung saan mapapagod na sila, lalo na pag hindi na kinaya ang pagpapagamot financially, though malabo yon dahil may foundation nang tumutulong sa amin financially. Pero alam kong darating ang araw na magsasawa talaga sila, and that's the day I need to wait and brace myself for.

Malamang aastang mayaman iyon dahil kilalng spoild brat ang bababe. “Haist..kung hindi lamang talaga kapos ang kita sa patalan di ko na papatusin ang trabahong ito. Sinkuwenta pesos ang bayan sa paghahatis minsan nattatawad pa ngang trenta. At kung ganitong balikan with pagaantay masuwertena si Athena kung abutan ng isang daan. Maliit kung tutuusin dahil hindi moa lam kung ilang oras ka maghihintay pero pwede na rin pang ulam na nila yun ng dalawang beses.

'Paumanhin, ngunit hindi ka namin pababayaan hangga't hindi namin nakuha ang kredito. 'Okay,' alam ni Rasheedah na hindi magtatagal para ipadala ni Justine ang pera. Naghintay sila ng mga labinlimang minuto at saka nagsalita ang isa sa mga lalaki, "this is taking time. We will be forced to take back you if we don't receive credit in the next ten minutes."

Sino nga ba kasing matinong babae ang papayag sa ganito lalo na’t hindi maganda ang first encouter ninyo. Subalit mas pinili pa rin ni Stanley ang maghintay. He’s willing to wait for an hour or so. He’s still hopeful na pupunta ito. Kung tutuusin ay pwede niya naman itong sunduin sa room nito dahil palihim niya itong sinundan kagabi pero naisip niyang baka isipin nitong prine-pressure niya ito. No matter what’s her decision, he has to accept it. Hanggang sa lumipas na ang 45-minutes ay wala pa rin ni anino ni Mariam. Maya-maya ay lumapit na ang waiter sa kanya.