Novel & Cerita Your A Part Of Me

wala na siya? Habang binabasa ko ulit-ulit ang huling message niya, hindi ko mapigilang manginig. May bahagi sa akin na gustong paniwalain ang sarili ko na okay lang siya. Pero may parte rin sa puso ko na parang may pumutok na warning alarm. Mas lumala pa ang kaba ko nang makatanggap ako ng bagong text—galing ulit sa unknown number. Unknown Number:

Di ba't kalalabas lang nito kasama si Amy kanina? Ayaw na niyang isipin ang mga bagay na iyon. Sa tuwing naiisip niya kasi ito, sumasakit lang ang kaniyang puso. Pero kung minsan, kung ano pa ang ayaw mong isipin, iyon pa ang ligaw na lumalago sa iyong isipan na parang mga damo at baging. Pinindot ni Pia ang 'delete' para burahin ang kaniyang post sa WeChat Moments.

"I told you that you belong to me. Every part of you. Your heart, your mind, your body. Everything. And that promise? It doesn’t break just because you run away or try to give yourself to someone else. It lasts forever. Even death do us part, remember? That’s not just a phrase people say in weddings it’s the truth for us." Ang kanyang mga salita ay parang kadena na bumabalot sa aking leeg, unti-unting humihigpit hanggang sa mahirap na akong huminga. Alam kong hindi lamang ito simpleng pagsasalita lamang. Ang kanyang mga mata ay nagsasabi ng lahat na gagawin niya ang lahat, kahit ano pa man, para panatilihin ako sa kanyang tabi.

Gusto kong iparamdam sa kaniya na karapat dapat akong pagkatiwalaan. "Kung hindi pa ako buo ulit, bakit ako nasasaktan ngayon dahil wala 'yong taong tumulong para mabuo ako? If I'm not whole and ready then what should I call about this fucking feelings that I felt right now, beacause I miss my Zafy? I miss her everyday! Kung hindi ako buo Lenny, siguro dahil wala 'yong taong bubuo sa akin. And thats her, Zafira Mejia your cousin. The one that makes my world spin again in a normal way. The one that makes my heart beat everyday. And the one who makes me feel alive and made me whole again." Mariing sagot ko sa kaniya.

Kalaona'y naging parte ako ng Agency. Nakilala ko ang mga kasamahan ko. They became a part of my life, oo masaya ako na nakilala ko sila, sila na din ang pinaghugotan ko ng lakas pero may kulang parin at iyon ay hindi ko alam.

I'm happy that I have been part of this and that I've been part of his life even if it was just from my own imagination, even if it was just a nightmare. 'A BEAUTIFUL NIGHTMARE.' *** <33

Napahawak siya sa dibdib nang magsimula itong umawit. Help, I have done it again I have been here many times before Hurt myself again today And, the worst part is there's no-one else to blame Napangiti siya ng mapakla. Parang inalay yata ang kanta para sa kaniya. Natampal niya ang dibdib pagdating sa chorus. Be my friend, hold me Wrap me up, unfold me I am small and needy Warm me up and breathe me

Si Sigmund. Wala siyang ginawa, wala siyang sinabi. Pero nang tumingin ito sa kanya, hindi mabigat, hindi rin malamig, kundi magaan at malambing, parang may isang bahagi sa puso niyang biglang umalingawngaw. Isang bahagi niyang matagal niya nang pinabayaan. Hindi niya alam kung ano ang kanyang mararamdaman.

"Yup, very much okay." Hinaplos nito ang baba niya at napalitan ng ngiti ang seryosong mukha. "That's great, I'm worried." "Wala ka namang dapat ipag-alala. Gan'on talaga ako, breakdown tapos laban ulit. Part na 'yon ng buhay ko." "And I am too, right?" Kumunot ang kanyang noo. "Anong ikaw?" "I am part of your life too."

I know right! Kinuha ko ang gitara at huminga ng malalim bago mag simulang mag-strum at kumanta. ~No, there's no help You're the one and you don't realize Yes, it's true This was meant to be You and me No, there's no help, we lost our way I made a wish and watched it fade I wanna speak but I'm afraid When will you see it's you and me.~