Your Smile Is Quotes の小説・ストーリー

"Sabi ko, ngitian mo ako." "Pinagkakatuwaan mo ba ako?" Kinunutan niya ito ng noo. Pilit iniignora ang kakaibang ningning ng mga mata nito. "No. Gusto ko lang makita kung paano ka ngumiti. Hindi pa kasi kita nakikitang ngumiti." Nagbawi siya ng tingin. "Hindi pinipilit ang ngiti, Seven, dahil sa ngiwi 'yon nauuwi. Wait 'til I smile naturaly, unscripted, and freely. Baka masilaw ka"

God salamat po dahil pinagkalooban nyo ako ng mabuting kaibigan. "Salamat Lily." "Wala yun, Okay, kung ano man ang mangyari mamaya, eto ang lagi mong tatandaan narito lang kaming lahat, isipin mo lang kami pag pinanghihinaan kana ng loob pag pakiramdam mo na papatak na ang luha mo ngumiti ka lang, because Smile is the best revenge, I mean weapon," natatawa pang sabi nito. Napatawa na rin ako at napayakap sa kanya, tinugunan nya ang yakap ko at mas hinigpitan pa ito.

Kaya napansin ko na naman ang asul niyang mga mata. "One... Two... Three... Smile!" Agad akong napangiti nang sinabi niya yung smile. Habang sinasabi niya kase 'yon ay nakangiti siya kaya napangiti na din ako. Sinauli na niya sakin ang phone ko. Tila namilog ang mga mata ko nang makita ko ang itsura ko. Gosh! "Ang ganda ko dito!" Tili ko. Tinignan ko siya. "Thank you!"

Kumbaga, sa haba ng araw na hindi kami nakapag-bonding ay ngayon na lang ulit namin ito magagawa. “You’re smiling again.” Napalingon ako kay Nolan habang hawak ko ang iced coffee ko. “Ano naman?” “That smile.” “Anong meron sa smile ko?” “Mukha kang batang ngayon lang ulit makakalabas ng bahay.”

He flashed his white set of teeth and a dimple breathed in when he did that. I nodded and did a thumbs up. Agad itong nagpasalamat at bumalik sa pwesto niya. I took a deep breath and began acting like what he said. With an upright posture, I elevate my stance to lengthen my neck and gently tilt my head to the right. "Amazing! Allow a heartfelt smile to light up your face. Reflect on a treasured memory, something that authentically fills you with happiness." Aurelios' face immediately flashed on my mind. The way he called me that day. The night we shared together! A soft, genuine smile gracefully appears on her lips.

Si Damien naman ay umupo sa bench, habang ako ay tumayo lang, pinagmamasdan ang tuta. “Ang saya niya,” sabi ni Damien. “You should smile like that too. Ang ganda mo kayang ngumiti. Kaya nga ako nahulog.” “I’m smiling naman ah.” I rolled my eyes. "Kanina lang tayo nag-usap na tigilan mo 'yang feelings mo sa akin at mga pangtambay mong banat." “Whatever. Hindi ‘yan smile. ‘Yan ‘yung fake smile na ginagamit mo 'pag may clients.”

Ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya. Bigla siyang humarap. Matalim ang mga mata niya. Galit. Pero may kung anong hindi ko maipaliwanag sa ilalim no’n. “You were smiling.” “Ha?” “You were smiling at your phone.” Natahimik ako. “Bakit? Bawal na ba ngumiti?” “Don’t do that.” “Don’t do what?” “Don’t smile like that for someone else.” Parang may kung anong bumagsak sa dibdib ko.

To spend this with each other side. "Your smiling, and I would want to saw you like that for the whole day. Mas lalo kang gumaganda kapag ngumingiti ka and your smile are making my day complete and worth it. Wala na akong pakialam kung matambakan ako ng trabaho as long as your at my side" hindi ko maiwasang iiwas ang tingin ko dahil sa sinabi nito. Manhid na lang talaga ang hindi kikiligin! "Are you in?"

Umiiling pang sabi ko rito at sumubo ito habang nakatitig sa akin kaya napataas ang kilay ko. “You're so beautiful when you're laughing and smiling, Bellissima. Please, always be happy, don't let anyone steal your precious smile from you..” Diretso ang tinging sabi nito sa akin at bigla na lang kumabog nang husto ang puso ko.

sabi pa ni Zack kay Quen. "Kuya, stop that ," naiinis na sabi ng kaybigan kay Zack, naintindihan naman ni Amy ang pinag aawayan ng dalawa kaya napa tawa naman siya. " Oww, I miss your smile," sabi ni Quen kay Amy napatigil naman siya sa ginawa niya. Bumalik naman bigla ang ala-ala ng baby niya nalungkot ulit si Amy.