Ódio Mga Nobela at Kwento

"OMG! Hindi lang ako makapaniwala friendship. Tito Conrad is so damn a perfectionist man. So how could he do that freaking thing?" "Hindi na ako magtataka sa bagay na 'yan Stacey. Dahil nagagawa niya nga kaming saktan ni mom physically. So, there is a possibility na mambabae rin siya lalo pa't wala na rin naman akong nababakas na pagmamahalan sa bawat isa sa kanila." Malungkot kong pahayag. "Tsk...so, what's your plan now?"

Gusto niyang magwala upang ilabas ang sakit at sama ng loob niya subalit hindi niya gustong madamay at masira ang gabi ng mga kaibigan lalo pa’t matagal din niyang hindi nakasama ang mga ito. He clenched his teeth and fisted his hands in rage as he drunk the remaining beer on his bottle. Hindi siya makakapayag na maagaw sa kanya ni Petter ang babaeng mahal niya. He'll kill that moron! For Christ sake! No way! “Fuck!” He hissed in wrath as he remembered Thalia together with Petter.

'Dahil kung ganito kayaman ang angkan nila ay hindi siya matatakot na panagutan ka. Lihim na napabuntong-hininga ang dalaga. Marahil ay hindi talaga minahal ng Lowell na iyon ang kapatid niya. Maybe, that was the reason for everything—love was lacking. Imposible naman kasi kung si Mrs. Cordova ang dahilan. Imposibleng tumutol ito sapagkat napakabuti nitong tao. 'So therefore, you're really an asshole, Lowell Morgan Cordova! Hindi mo naman pala mahal, eh, pinakialaman mo pa!' nagngingitngit ang kalooban na bulyaw ng isip niya.

“H-hindi naman sa ganon. Ikaw lang naman ang inaalala ko. Baka kasi masira ang reputasyon mo dahil sa isang hamak na katulong lamang ang pinakasalan mo.” “The h*ll I care, sa sasabihin ng iba. Hindi ko kailangan ang approval nila.Huwag mong maliitin ang sarili mo Alexa, ikaw ang napiling babae ni Lolo Marcus para sa akin at isa lang ang ibig sabihin no’n,espesyal ka at iyon lang ang mahalaga at hindi ang opinyon ng iba.”

Totoo nga ang kasabihan, the more you hate, the more you like. Ngunit biglang tumigil ang sensasyon, napanganga na lamang si Andrea, bumuka ang kanyang mga mata mula sa pagpikit. Nabitin ito sa ginawa ng assassin. Sapagkat ang assassin ay huminto sa kanyang ginagawa. At sinabing, "I'm tired"

Tuluyang nagkulay pula sa dugo ang oakwood na sahig. “I hate you, Sebastian . . .”

Akala niya ay ordinaryong mga damo lang iyon. 'Yun pala ay isang patibong, dere-deretso siyang nahulog sa ilalim. May malaking butas pala doon na sadyang natakpan ng mga damo. Nagpagulong-gulong siya mula sa itaas hanggang sa kailaliman ng malaking butas. "Argh! Fuck it!" He cursed. Sa buong buhay niya ngayon lang siya nakapagmura ng matindi. Kung minamalas ka nga naman!

malungkot na sabi nito “Don’t worry, that child had nothing to do with my plan to get revenge on his mother, I am not that bad to include innocent children in my personal issues with Shantal. Honestly, I felt bad knowing she had a child with another man, she really doesn’t love me. Nasayang ang ilang taon kong pagmamahal sa kanya noon. Even though I wanted to let go, I can’t do it because I hated her so much. There’s nothing left in my heart but hatred towards what she had done to me.” he said it seriously and anger flood in his eyes

silence means yes. "Sab, im sorry if i am a failure to you. Hindi ko naman sinadya na matanggal sa trabaho. kaso, kasi--- hirap na hirap na ako sa boss ko. akala ko kaya ko pang tagalan hanggang sa maka birthday su Seve kaso sumabog na ako, e. nasagot ko 'yung boss ko. nangatwiran ako kaya nga lang ay tinanggal nya ako. pasensya ka na kung naglihim ako sa 'yo. ayoko kasing ma-disappoint ka. but--- dont worry, tuloy pa rin ang binyag at birthday ni seve." he said with sadness in his eyes. i Hate seeing and hearing Nikko Like this. parang may kung anong kumirot sa aking dibdib.

Hell no! *****