กลับชาติ เกิดใหม่เป็นนางร้ายใจพิษ Novels & Stories

ตอนที่ 22 น้ำใจคน ซือซินกลับมาถึงเรือน ด้วยสีหน้าร้อนรน นางตรงเข้าหาหลินจ้าวซานทันที “ท่านพี่! เรื่องนั้น…เรื่องที่ท่านกังวล ดูเหมือนจะกลายเป็นจริงแล้วเจ้าค่ะ”

พลันไป๋เจียเจียก็จดจำได้ทุกเรื่องราวได้ทั้ง สามภพชาติ เข้าใจกงกรรมของนางเองยอมรับในกรรม ชาติที่แล้วนางกลับไปเกินเพื่อชดใช้กรรมที่ตนเองก่อตอนเป็นองค์หญิงเจินไป๋เจีย แล้วกลับมาเกิดใหม่ในร่างขององค์หญิงเจินไป๋เจียเช่นเคย ทว่าหากนางไม่ขอจดจำอดีตชาติที่ไปชดใช้กรรม ลืมเร ื่องราวทุกอย่าง มันจะไม่เป็นเช่นนี้ “ท่านไม่ต้องพูดแล้ว ข้าเองที่ผิดเป็นข้าเองที่ผิด”

ดูเหมือนว่าหลังจากที่นางสิ้นใจตายภายใต้แม่น้ำอันเย็นยะเยือกแล้ว สวรรค์จะสงสารชะตากรรมของนาง จึงให้โอกาส 'ยืมร่างคืนวิญญาณ' เกิดใหม่เป็นเสิ่นหลี่รุ่ย ที่ตายไปเพราะความคับแค้นใจ ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางกลับมาเกิดใหม่ในร่างนี้... ผู้ที่เคยรังแกนางและเจ้าของร่างเดิม ก ็จงเตรียมตัวรอไว้ให้ดี ชาติใหม่ชีวิตนี้ นางจะสะสางทวงแค้นคืนทีละคนอย่างสาสมแน่นอน

เพราะเหมราชไม่สนถูกผิดขอแค่ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการก็พอ ส่วนพระรองอย่างรามก็เป็นตัวร้ายดี ๆ นั่นเอง เขาก็ไม่สนอะไรทั้งสิ้นขอแค่ตัวเองได้รับผลประโยชน์ก็พอ "แต่ตอนนี้นางร้ายกลายเป็นคนใหม่แล้ว..." เธอเข้ามาอยู่ในร่างนี้ก็ร่วมหนึ่งเดือนแล้ว เธอคิดว่าเธอกลายเป็นส่วนหนึ ่งหรืออาจจะเป็นเจ้าร่างนี้แล้ว เธอคิดว่าหลังจากนี้เธอจะทำทุกอย่างตามใจตัวเองและตามที่ตัวเองต้องการ

สิ่งที่เจ้าได้มันมาโดยทางลัด ข้าจะยึดมันคืนให้หมด ชาติกำเนิดแม้เลือกไม่ได้แต่ทุกการกระทำต่อจากนี้ข้าจะขอเลือกด้วยตัวเอง โดยเฉพาะคู่ชีวิต “นางร้ายคนใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว หึ ๆ” ชาติที่แล้วข้าอะไรก็ได้ทำทุกอย่างเพื่อให้ทุกคนรัก อยู่ในกฎระเบียบและโอวาทที่น่าอึดอั ด ต่อจากนี้ข้าจะแหกทุกกฎเลยคอยดู....

ไป๋หลิน เมื่อหาสมุนไพรที่อยากได้ครบไป๋หลินจึงเดินลงเขาเพื่อกลับบ้านระหว่างเขาก็แวะพักที่ลำธารตีนเขาเพื่อล้างหน้าสักหน่อย แต่พอชะโงกลงไปในแม่น้ำเขาก็ต้องตะลึงกับใบหน้าของตัวเองในน้ำ เพราะไป๋หลินมีใบหน้าที่สวยปนน่ารักแต่มีความเจ้าเล่ห์แบบนางร้ายสวย ๆ ในละคร ถ้าเปรียบก็เ หมือนกับปีศาจจิ้งจอกที่แปลงกายมาหลอกล่อชายหนุ่มมนุษย์เหมือนในภาพยนตร์จีนหลาย ๆ เรื่องนั่นแหละ ไม่น่าละทำไมพี่ชายทั้งสามบ้านจางกับท่านพ่อจางถึงหวงและตามใจทุกอย่าง

คุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไร้กังวล ทว่าภายใต้ท่าทีที่สงบนิ่งนั้น ในหัวของนางกำลังวางแผนการอย่างละเอียดถี่ถ้วนทุกฝีก้าว อีกเพียงวันเดียว... ก็จะถึงวันกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมแล้วสินะ ดวงตากลมโตที่เคยดูใสซื่อบริสุทธิ์ บัดนี้ทอประกายคมปลาบและเย็นเยียบขึ้นมาว ูบหนึ่ง การกลับไปเหยียบจวนตระกูลหลี่ในครั้งนี้ นางหาได้กลับไปในฐานะคุณหนูรองผู้อ่อนแอคนเดิม แต่จะกลับไปในฐานะ... พระชายาเซวียอ๋อง ผู้ที่จะไปทวงหนี้แค้นทุกอย่างคืนมาให้สาสม

หลังจากเวลาผ่านไปเมื่อทุกคนสงบอารมณ์ได้ หลินอันอันก็ได้บอกเล่าเรื่องราวให้บุตรสาวและสามีฟัง นางได้เล่าถึงการเข้ามสวมร่างและการกลับมาของนาง น่าแปลกที่ทั้งสองต่างเชื่อคำพูดของนางโดยไม่ลังเลสักนิด อีกทั้งเฉินฟางหรงบุตรสาวของนางไม่มีท่าทีตกใจที่ได้รับรู้ว่าตัวเองเป็นนางร้ายในน ิยาย ราวกับล่วงรู้ทุกสิ่งอยู่แล้ว "ท่านแม่ ขอบคุณนะเจ้าคะที่ท่านเลือกที่จะกลับมา" เฉินฟางหรงพูดออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะโอบกอดมารดาด้วยความรัก ในใจรู้สึกขอบคุณสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของนางตอนนี้นางไม่ต้องการสิ่งใดอีกต่อไปแล้ว จะนางร้ายหรือนางเอกนางก็ไม่ต้องการเป็น

ถางไห่ชิน ทอดถอนหายใจหนัก ๆ เมื่อนึกถึงสถานะของนางในตอนนี้ ภรรยาที่สามีหาได้รักใคร่ และสิ่งที่ทำให้นางต้องเปลี่ยนแปลงตนเองในชาตินี้ ก็เพราะนางคือสตรีที่นรกส่งคืนกลับมา นางได้ตื่นมาอีกครั้งในครั้งวัยหลังปักปิ่น แต่กระนั้นเส้นทางชีวิตของนาง ก็ยังไม่อาจเลือกเปลี่ยน

เมื่อคิดถึงโลกที่จากมาก็กังวลเหลือเกินว่าสักวันอาจจะได้กลับไป แรกมาถึงก็อยากออกไปจากโลกนิยาย แต่ตอนนี้ฆ่าให้ตายนางก็ไม่ยินยอมกลับออกไป เพียงแต่ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงยังอยู่ที่นี่ หรือว่าตอนนี้ตัวนางได้กลายเป็นตัวละครหลินฉงหยูโดยสมบูรณ์แล้ว