กลับชาติ เกิดใหม่เป็นนางร้ายใจพิษ の小説・ストーリー

แม่นักเขียนสาวเอ่ยออกมาอย่างติดตลกขนาดนิยายพึ่งจะเดินทางมาถึงแค่กลางเรื่องนางร้ายของเธอยังร้ายกาจได้เพียงนี้ ร้ายจนนีรชาเริ่มคิดหนักว่าจะให้มีจุดจบไปในทิศทางไหนเพราะเธอดันปูเรื่องไว้ซะยุ่งเหยิงไปหมด แต่ก็ช่างเถอะอย่างไรเสียพราวดาวก็เป็นแค่นางอิจฉานี่นา นีรชา กลับมาที่ฉากสำคัญที่เธอต้องให้พระรองในนิยายถูกนางเอกปฏิเสธความรู้สึก ฉากที่เธอกำลังนั่งเพียรแต่งเป็นฉากที่พระเอกตามหานางเอกเจอแล้วตัดสินใจกลับไปด้วยกัน

[เรื่อง: หวนคืนอีกครานางร้ายขอกลับใจ] อันหนิงสตรีขี้อิจฉาโมโหร้ายทั้งร้ายกาจในคนเดียวกัน นางมีปมในใจมากมายในวัยเด็กจึงเติบโตมาอย่างบิดเบี้ยว บิดา มารดาให้ความรักความสนใจน้องสาวตัวน้อยมากมาย นางผู้เป็นพี่สาวกลับถูกทิ้งขว้างไร้การโอบกอด บิดาก็เอาแต่ตำหนิต่อว่า ซ้ำ

เมื่อเสียงนั้นเงียบลง ซานถิงจึงค่อย ๆ เดินถอยออกมาทีละก้าว นางพึ่งได้มีโอกาสเกิดใหม่ ย่อมยังไม่อยากจะถูกส่งกลับไปยังที่ที่มืดมิดที่สุดอีกครา จึงเลือกที่จะค่อย ๆ เดินถอยออกมา นางเกือบลืมไปแล้วว่าบัดนี้ นางมิใช่องครักษ์นักฆ่าที่ปรุงยาพิษให้กับผู้ใดอีกแล้ว บัดนี้ นางเป็นถึงบุตรีขุนนางชั้นสูงในราชสำนัก แม้ว่าจะยังมิได้การยอมรับ แต่ก็ยังถือว่าเป็นสตรีชั้นสูงในเมืองหลวง

หลิวเซียงเอ๋อร์นึกภาพสตรีร่างบางแววตากลมใสที่ดูไร้เล่ห์เหลี่ยม เหตุใดนางจึงจิตใจโหดร้ายได้ถึงเพียงนี้ ดูต่างจากตัวละครที่เธอได้อ่านนางต้องเป็นหญิงสาวที่น่าสงสารเพราะต้องถูกเธอรังแกมานักต่อนัก แต่ในยามนี้นางกลับกลายเป็นผู้อยู่เบื้องหลังอาการเจ็บป่วยของฮ่องเฮ

ทำไมเสียงดังอย่างกับมีงานศพ) เธอไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ เยว่ซิน พระชายาผู้เป็นนางร้ายในยุคจีนโบราณเสียแล้ว "โว้ย! หนวกหู! บอกว่าคนจะนอนไงเล่า!" ทันทีที่สติเริ่มกลับมาบ้าง หญิงสาวก็ดีดตัวลุกขึ้นนั่งพรวดบนเตียง พร้อมกับตวาดลั่นด้วยความหงุด หงิดตามประสาคนนอนไม่อิ่ม ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของเหล่าบ่าวไพร่ที่กำลังคุกเข่าร้องไห้อยู่ข้างเตียง คือภาพของพระชายาที่เมื่อครู่ยังนอนนิ่งราวกับศพ บัดนี้กลับลุกขึ้นนั่งจ้องเขม็ง ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้าง ผมเผ้ายุ่งเหยิงเปียกชื้น

ยหนึ่ง กำลังจะเปิดรับนักแสดงในหลาย ๆ บท เพื่อร่วมแสดงในบทประพันธ์ ของนักเขียนชื่อดังท่านหนึ่งของเมืองจีน เรื่อง ‘เมื่อบุปผาหวนคืนชะตา’ บทประพันธ์เรื่อง ‘เมื่อบุปผาหวนคืนชะตา’ เป็นเรื่องราวของเทพบุปผาสาว ที่กลับชาติมาเกิดเป็นนางร้ายของเรื่อง แน่นอนว่าตัวเอกของเรื่องย่อม

‘ชาติก่อนข้าหลงคารมและเลือกคนผิด ชาตินี้เจ้าจะไม่มีวันสมหวัง’ การย้อนกลับมาอยู่ในร่างตนเองในวัยเยาว์ สำหรับนางแล้วนี่คือการเกิดใหม่ หากจะเรียกสิ่งที่ผ่านมาว่าชาติก่อนก็คงไม่ผิดนัก และชาตินี้มีหรือว่านางจะยอมโง่อีกครั้ง แต่หากไม่ได้รับการสนับสนุนเขาจะเป็นแม่ทัพและเจอกับอันเหม่ยหรงไ ด้อย่างไร นางต้องการเอาคืนทั้งสองอย่างสาสม แต่จะให้เอาตัวเข้าแลกเองก็คงมีชะตาไม่ต่างกับชาติที่แล้ว

อลิสถามอย่างร้อนรน “ฉันก็กลับไปที่ บ้านของฉัน น่ะสิ!” ไอยราคลี่ยิ้มร้ายกาจ น้ำเสียงของเธอเต็ม ไปด้วยความท้าทายและความมั่นใจ นางร้ายที่ทุกคนคิดว่าตายไปแล้ว กลับมาแล้ว...

เสียงเรียกของปี้เถาทำให้ซูหรงหรงกะพริบตาขับไล่ความทรงจำที่ซ้อนทับกันของทั้งสองชาติทิ้งไป ภายในดวงตาฉายแววซับซ้อน นางเคยคิดว่าเมื่อตนกลับมาเกิดใหม่ นางจะตอบแทนบุญคุณของเขา บัลลังก์ที่ควรเป็นของเขา นางจะช่วยเขาช่วงชิงมา หากเขาต้องการให้นางเป็นฮองเฮา นางก็ยินดี จะเป็นฮองเฮาของเขา เพราะนี่คือหนี้ชีวิตที่นางเคยติดค้างเขาในชาติที่แล้ว

แค่คิดย้อนไปก็น่าขำ ในยามนั้นต่อให้ถูกช้างสิบเชือกฉุดรั้งไว้ นางก็ยอมคลานกลับไปหาหลี่ว์เยวี่ยหยางอยู่ดี ช่างโง่งมโดยแท้ แต่ยามนี้นางเปลี่ยนไปแล้ว ความใจร้ายและคำพูดแสนเจ็บแสบของเขาทำให้นางตื่นขึ้นในฐานะหลันชิงเหอคนใหม่ การถูกกล่อมประสาทจากครอบครัวทำให้นางต้องแ ข็งแกร่งเพื่อปกป้องตนเอง