กลายเป็นตัวร้ายเลี้ยงลูก สามีอสูรแย่งกันเป็นบ้า Novels & Stories

คำพูดนี้ดังก้องในบ้านเช่าหลังเล็ก ธามถึงกับชะงักงัน มือที่กำหมัดแน่นคลายออกทันที ใบหน้าของเขาซีดเผือดด้วยความรู้สึกผิดและตกใจ เขาเพิ่งชกสามีของพราวตะวันและพ่อของน้องบะหมี่เด็กตัวน้อยๆ ที่เขาอุ้มและเลี้ยงอยู่ทุกวัน “ดีเลย ยิ่งรู้ว่าแกเป็นพ่อของบะหมี่แล้วก็เป็นสามีข องพราวฉันยิ่งอยากต่อยแกให้หน้าแหกไปเลย เป็นสามีภาษาอะไรปล่อยให้เมียต้องมาลำบากเลี้ยงลูกอยู่คนเดียว” ธามเอ่ยขึ้นมาแล้วก็มองหน้าของอคิณอย่างสมเพช

ฉันผลัดตัวมาดันให้ร่างหนาของพี่ออซซี่ล้มลงไปที่เตียงนอน เเล้วฉันก็มาเป็นฝ่ายที่ขึ้นคุมเกมเเทน ตอนนี้ฉันต้องทิ้งความกระดากอายทั้งหมดที่มีออกไป เพราะคืนนี้ฉันจะเป็นภรรยาที่ดีที่ขึ้นให้สามีทั้งคืนอย่างถึงอกถึงใจเพื่อตอบเเทนสามีทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่เขาทำเพื่อฉัน "เ ดี๋ยวเมียจะขึ้นขี่ผัวทั้งคืนเลย ดีไหมคะ?" น้ำเสียงเซ็กซี่ยั่วยวนของฉันเอ่ยกล่าวกับสามีที่อยู่ใต้ร่าง ฉันกัดปากล่างเย้ายวนอารมณ์ของสามีจนใบหน้าหล่อหื่นกระหายพร้อมจะขย้ำฉันให้เเหลกคามือ

เยว่ฉีกอดสามีอยู่พักหนึ่งก่อนผละออก ก้มมองไส้เดือนตัวน้อยในมือ ก่อนจะหันไปมองไส้เดือนของสามี “เจ้าสองคนเป็นสัตว์อสูรของพวกข้าแล้ว ต่อไปนี้ต้องทำตัวให้ดีรู้ใช่ไหม?”

พี่เลี้ยงคนเก่งบ่นพึมพำ “งั้นพี่เพิ่มเงินเดือนให้ ไม่เอาดีกว่ามาอยู่กับพี่ เป็นเมียพี่ ให้พี่เลี้ยงตลอดชีวิต” คำพูดดูจะไม่จริงจัง แต่แววตาที่มองคนน้องกลับตรงกันข้าม

ถูกเถาวัลย์ผสานใจรัดแขนเอาไว้ นอกจากนั้นท่านยังส่งเสริมให้ข้าได้แก่แค้นคนสกุลจือด้วย ทั้งที่กำลังจะมีสมรสพระราชทานบางทีข้าก็สงสัยว่า ใครกันเป็นผู้วางแผนทุกอย่างให้เกิดเรื่องราวเหล่านี้” “เสี่ยวเหยา บุรุษผู้นี้เป็นสามีเจ้าแล้ว และไม่นานคงเป็นบิดาของบุตรในท้องเจ้า”

คินน์คลี่ยิ้มจนเห็นฟัน “คนบ้าแย่งนมลูกกิน สรุปจะเป็นลูกของมะนาวอีกคนเหรอคะ” คนตัวเล็กเสมองใบหน้าของสามีหนุ่ม

ใช่หรือ ทำไมทำตัวน่ารังเกียจขนาดนี้ล่ะ มีสามีอยู่แล้วยังเล่นหูเล่นตากับลูกพี่ลูกน้องกับสามีตัวเองอีก “โอโห้แม่เจ้า อะไรจะสิบเอ็ด ร.ด. ขนาดนั้น” ภาพตัดมาที่อีกครอบครัวซึ่งเป็นครอบครัวเดิมของหญิงสาว “แล้วนี่อะไร บ้านสามีก็จนแสนจน ยังหอบหิ้วของมากมายมาบ้านเดิมตัว เองอีกที่สำคัญให้แม่เลี้ยงจ้า แม่แท้ ๆ ก็ไม่ใช่ นี่นางร้ายประจำหมู่บ้านจริง ๆ หรือ เหอะ ๆ ๆ แบบนี้เขาเรียกโง่ รู้ไว้ด้วย แม่สามีนั้นดีแสนดีกลับร้ายใส่ แม่เลี้ยงใส่หน้ากากเข้าหากลับเทิดทูนไว้ บนหิ้ง”

นั้นเป็นยอดบุรุษ เมิ่งฮองเฮาหรือก็มากความสามารถ บุตรสาวของพวกเขาจะเป็นคนไม่เอาไหนได้อย่างไร สตรีเหล่านั้นล้วนปล่อยข่าวลือด้วยจิตใจริษยาทั้งสิ้น เรื่องวุ่นวายของสตรีเรือนหลังนางพบเจอมานักต่อนักแล้ว โชคดีที่สามีมีนางเพียงคนเดียว มิเช่นนั้นเรือนหลังคงได้ลุกเป็นไฟ แน่แท้

สุดท้ายเจียงหลางและไป๋หรานซือก็เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ไป๋หรานซือไม่ใช่ชู้ที่ไปยุ่งกับสามีของคนอื่นอีกต่อไป แต่เธอเป็นภรรยาของเขาอย่างชอบธรรม ทั้งสามคนกลับบ้านกันด้วยรอยยิ้ม จะมีก็แต่แม่เฒ่าเจียงที่แอบหน้าหงิกตอนนึกถึงบ้านที่ถูกแย่งเอาไปอย่างไม่เป ็นธรรม แต่ก็ทำได้แค่แอบ เพราะทันทีที่กลับไปถึงบ้าน เธอก็ต้องรีบเข้าครัวไปทำอาหารมาเลี้ยงฉลองวันดี ๆ ของลูกชายและลูกสะใภ้คนใหม่ของตัวเอง

และถึงแม้ว่าการเลี้ยงทารกจะเป็นงานหนักและเหนื่อยอ่อน แต่เขาก็รักการมีภรรยาและลูกๆ คอยอยู่เคียงข้างกัน และพร้อมจะขยายขนาดครอบครัวให้ใหญ่ขึ้น ความรักพอกพูนขึ้น “ถ้าบัวท้องนะ คอยดู” คนยังไม่อยากท้องแกล้งทำเสียงแข็งคาดโทษคนที่กำลังหัวเราะชอบใจ ทว่านัยน์ตาหวานนั่นวิ บวับและมีประกายเจ้าเล่ห์อยู่ข้างใน ก่อนจะพลิกตัวลงจากร่างสามีเพื่อจะลุกขึ้นแต่งตัว ทว่าก็โดนรั้งให้กลับไปนอนบนเตียงอีกครั้ง ร่างเล็กโดนเก็บกักไว้บนอ้อมอกแกร่ง