กลายเป็นตัวร้ายเลี้ยงลูก สามีอสูรแย่งกันเป็นบ้า Novels & Stories

“พี่จะบ้าเหรอ กะไม่ให้หนูพักเลี้ยงลูกคนแรกให้โตก่อนหรือไงกัน” “เราจะเลี้ยงเองทำไมล่ะครับที่รัก ให้คุณตาคุณยาย คุณย่าเลี้ยงไปเลย ส่วนเรามีหน้าที่ผลิตลูกออกมาอย่างเดียวพอ” “เลอะเทอะ!” ฝ่ามือเล็กตบเข้าที่หน้าผากสามีสุดแรง

าะพี่ชายเธอเดินมาจะถึงแล้วส่วนอีกคนอายแก้มแดงม้วนอยู่ข้างๆคนบ้าขอมีลูกมาได้ตั้งสามคนฉันจะไม่ตายเหรอ มีแต่ลูกให้เขานี้พี่เฟยหลงจะผลิตลูกอย่างเดียวเหอะ แค่คิดถึงว่าเธอกับเขาป้ำลูกกันก็อาย ลามกไปถึงไหนนี้ หรือเราหื่นกว่าว่าที่สามีอีก หยุดได้แล้วนังระตรีใจเย็นเดี ๋ยวค่อยจับว่าที่สามีกินยังไม่สาย

เฉินเทียนอี้สามีที่แสนดีของข้า จะกลายเป็นฮ่องเต้ตัวร้ายที่ละโมบในอำนาจจนถูกสังหารโดยพระเอกและพระรอง ส่วนบุตรสาวข้านางก็จะอยู่ในวังวนอำนาจสุดท้ายก็ปลิดชีพตัวเอง ไม่ข้าไม่มีทางให้เป็นเช่นนั้น! "เทียนอี้ ไม่เคยต้องการตำแหน่งฮองเฮาและข้าไม่เคยเป็นสตรีขององค์รัชทายาท ส ามีเพียงคนเดียวของข้าก็คือเจ้า"

จนคนรับใช้ภายในบ้านที่ได้เห็นท่าทางดังกล่าวอดไม่ได้ที่จะต้องรู้สึกเสียวสันหลังไปตามๆ กัน โดยที่ไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำของตัวเองนั้นได้อยู่ในสายตาของผู้เป็นสามีอยู่ดี เนื่องจากว่าหลังจากที่ตัวเองได้แต่งงานกับศศิน การที่จะทิ้งให้โอเมก้าตัวน้อยที่น่ารักอยู่ในบ้านเพียงลำพังกับเหล ่าเบต้าที่แม้จะหน่วยก้านดีก็ตามที แต่เป็นเพราะคู่แข่งทางการค้าและคู่อริของเขาก็เยอะอยู่ดี จึงทำให้มีคนคอยหมายหัวไม่เว้นแต่ละวัน

หลิวหยางพูดด้วยสีหน้าแววตาดุร้าย ‘บ้าจริงอะไรเนี่ย เจ้าของร่างเดิมเอาเกลือที่มีค่าไปให้สามีคนอื่นงั้นเหรอ โง่เง่าที่สุด! ทั้งยังรีดเค้นเอาจากสามีสัตว์ของตัวเองด้วย’ ตั้งแต่มาอยู่ในร่างนี้ ไม่รู้ถิงถิงด่าเจ้าของร่างเดิมไปกี่รอบแล้ว

ทั้งสองเกร็งตัวกระตุกตอดรัดกันอย่างรุนแรงเขาระเบิดน้ำรักใส่ร่างเล็กอย่างรุนแรงจนล้นทะลักออกมาหากเมียรักไม่กินยาคุมป่านนี้เขาได้เป็นคุณพ่อลูกสามแล้วก่อนจะถอนท่อนเนื้อลำยาวออกจากกลีบสาว “อู้วว อ่า..” ลอออรครางออกมาเข่าอ่อนทรุดลงไปแล้วสามีก็อุ้มเธอไปวางในอ่างอาบน้ำ

เชวี่ยชิงเอ๋อร์กลั้นความเสียวซ่าน ส่งสายตารังเกียจน้ำเสียงตำหนิ มือเรียวดันร่างแกร่งให้ออกห่างจากตน “เจ้าจำข้าไม่ได้หรือ ข้าคือสามีเจ้า” บุรุษรั้งร่างบางเข้ากอดแน่นด้วยความคิดถึง จมูกโด่งก้มงลงซุกซอกคอสตรีพร้อมใช้ริมฝีปากระดมจูบจนเกิดเป็นรอยแดง

คู่ควรหรือ นางหลิววันนี้ที่ตบหน้าเจ้ากลับคืนข้าไม่ผิด เดิมเจ้าก็แค่สตรีที่ไร้ทางไปแม่หม้ายที่สามีทอดทิ้ง ท่านปู่ของสามีข้าสมเพชเวทนาจึงแต่งเจ้ามา แต่เจ้ากลับปฏิบัติต่อลูกหลานท่านด้วยจิตใจลำเอียงเอาแต่เข้าข้างลูกตัวเอง งูพิษเช่นเจ้าเก็บไว้ข้างกายก็อันตราย" ซูเว่ยหรานห ยุดเว้นจังหวะมองหน้าแม่เฒ่าหลี่อย่างเอาเรื่องก่อนจะเอ่ยต่อ

ตอนนั้นเขาทั้งบาดเจ็บและมอมแมมจนแทบดูไม่ได้ แต่สุดท้ายแล้วบุรุษผู้นั้นกลับกลายเป็น พ่อตัวร้าย ของเรื่อง บุรุษที่คลั่งรักนางเอกอย่างสุดหัวใจ ถึงขั้นยอมทำทุกอย่างเพื่อแย่งนางเอกไปจากพระเอก แม้แต่ร่วมมือกับนางร้ายอย่างนาง เพื่อจับพระเอกกับนางเอกแยกจากกัน

เมื่อทั้งสองสามีภรรยากลับถึงห้องนอนของตัวเอง ทั้งสองก็ล้มตัวลงนอนช่วงเวลานี้หลังจากลูกนอนเป็นช่วงเวลาของพ่อแม่ “พี่เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวได้ไงตอนนั้น เก่งมาก” ฐิสาเอ่ยชมสามี การเลี้ยงเด็กสักคนไม่ง่ายเลย ขนาดเธอเลี้ยงเด็กแฝดตอนนี้มีพี่เลี้ยงตั้งสองคน