กล้าหาญ

ว่านฉีฉี ลูกสาวเจ้าพ่อจากเมืองเซี่ยงไฮ้ถูกส่งตัวไปเมืองปักกิ่ง เพื่อความปลอดภัยจึงต้องแยกจากพ่อของเธอ ซึ่งเป็นเจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลครองเมือง หญิงสาวเข้าเรียนสถาบันที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองปักกิ่ง และสถานที่แห่งนั้นทำให้เธอ ถูกนำกลับไปเมืองหลวงจี้ แห่งเมืองต้าเยียน ซึ่งกำลังถูกฆ่าล้างเมืองอยู่ในเวลานั้น หลี่เหวินฉาง แม่ทัพผู้โหดเหี้ยมและอำมหิตผิดมนุษย์ ได้พบกับว่านฉีฉี ในวันคือพระจันทร์สีเลือด แม่ทัพหนุ่มนำลูกสาวเจ้าพ่อในยุคอนาคตมาเป็นสตรีบำเรอ โดยไม่รู้ว่าเธอมีพลังปีศาจของนางพญามาร และเขาคือแม่ทัพปีศาจแห่งเฉียนฉิน

จากท่านหญิงธิดาอ๋องผู้สูงศักดิ์ ชะตาชีวิตผกผันจนต้องกลายเป็นนักโทษประหารทว่านั่นไม่น่าแปลกแต่อย่างใด ที่น่าแปลกกว่าก็คือ นางที่สมควรตายไปแล้ว กลับกลายเป็นสตรชนบท ทั้งยังได้สามีและลูกฝาแฝดมาอีกด้วย เรื่องราวความวุ่นวายที่ชวนหัวจึงบังเกิดขึ้น

ซินเหยาตายเพราะถูกครอบครัวสามีรังแก วิญญาณของสายสืบในอนาคตที่มีชื่อเดียวกันได้มาเข้าร่างของเธออย่างปาฏิหาริย์ ซินเหยาคนใหม่จึงตั้งใจจะใช้ร่างกายที่ได้รับมานี้แก้แค้นให้ร่างเดิมและไปคิดบัญชีกับสามีทหารของเธอ

ภาพฉายมาที่เมืองใหญ่ที่มีตึกระฟ้าจำนวนมากตั้งเบียดเสียดกันอย่างหนาแน่น แสงนีออนบาดตา เสียงแตรดังระงม กลิ่นดินปืนคละคลุ้งในอากาศเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศ เห็นเงาสะท้อนของตนเองในกระจก เป็นหญิงสาวในชุดดำขลับ เรือนผมสั้นกุด ดวงตาเย็นชาเฉียบคม ในมือถือปืนเก็บเสียงกระบอกยาว นักฆ่ามือหนึ่งโค้ดเนมไคเมร่า ก่อนที่ภาพจะฉายมาอีกที่หนึ่ง เรือนไม้โบราณที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาจางๆ สัมผัสอ่อนโยนของฝ่ามืออบอุ่นที่ลูบศีรษะ รอยยิ้มของสตรีงดงามผู้หนึ่งที่เรียกว่าท่านแม่ แต่แล้วรอยยิ้มนั้นก็เริ่มซีดจางลง กลายเป็นเสียงไอและใบหน้าที่ซูบตอบ ความทรงจำถัดมาคือความหิวโหยที่กัดกินลำไส้ ไอเย็นของพื้นไม้ที่นอนทับ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเหล่าพี่น้องและบ่าวไพร่ที่ตราหน้าว่าปัญญาอ่อน ทุกภาพล้วนพร่าเลือนและชุ่มโชกไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจ “ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุดหรอกเหรอ?” ภาพความทรงจำทั้งสองสายวิ่งเข้ามาปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงระเบิดที่ปลิดชีวิตในโลกอนาคตดังประสานกับเสียงฟ้าร้องคำรามในอีกภพหนึ่ง แสงไฟจากปากกระบอกปืนสาดส่องทับซ้อนกับแสงตะเกียงน้ำมันที่ริบหรี่ ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศหักหลังในชาติก่อน ผสมปนเปกับความรวดร้าวจากการถูกทอดทิ้งในชาตินี้

วิศวะสาวปีสามข้ามมิติเวลามาพร้อมความสามารถจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ทว่ากลับได้เป็นคุณหนูรองที่บิดาทอดทิ้งให้เติบโหญ่ในดินแดนรกร้างห่างไกล ซ้ำยังถูกลากตัวไปอภิเษกกับรัชทายาทที่ไม่เคยพานพบด้วยความจำใจ!

เสี่ยวหง สาวน้อยผู้มีชะตาอาภัพ ถูกเก็บมาเลี้ยงดูเพื่อแก้เคล็ดการให้กำเนิดทายาทให้กับตระกูลเสี่ยว นางถูกกลั่นแกล้งจากคนในตระกูล ลมหายใจสุดท้ายของนาง ดึงดูดให้ดวงวิญญาณของ หลินเชียนเซียง หมอดูสาวที่หมดอายุไขทะลุมิติมาใช้ชีวิตอยู่ในร่างของนาง ท่ามกลางการค้นหาความจริงว่านางเป็นใครมาจากไหน ทำให้นางได้พบกับ อวิ๋นหลัวซี ซื่อจื่อจวนโหวตระกูลอวิ๋น ผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ ว่าเขานั่นเมามายสุรา จิตไม่ปกติ และเขานั้นยังหน้าตาคล้ายกับรุ่นพี่ที่นางแอบชอบในโลกปัจจุบันอีกด้วย การค้นหาความจริงนี้นำพานางให้ไปเกี่ยวพันกับ หยางเส้าเฉิน องค์รัชทายาทผู้ที่ตกหลุมรักนางตั้งแต่แรกพบ ยอมทำทุกอย่างได้เพื่อนาง ไม่สนถูกผิดขอเพียงได้นางมาครอบครองเขาก็ยอม

เจ้ามองข้าเป็น ‘ตัวร้าย’ แต่ข้าก็เป็นแค่บุรุษคนหนึ่งที่ต้องปกป้องสิ่งสำคัญ เจ้าไม่รู้จักข้าดีพอหรอกมินตรา ข้าอาจมาจากโลกที่แตกต่างแต่ความรักที่ข้ามีให้ท่านเป็นของจริง ข้าไม่เคยเสแสร้งแม้แต่วินาทีเดียว

จากนักฆ่าผู้เคยไร้หัวใจ กลับต้องแสร้งเป็นคุณหนูผู้อ่อนแอ อวี้หลัน หรือที่วงการนักฆ่ารู้จักกันดีในนาม "เงาสีชาด" นักฆ่าอันดับหนึ่ง ผู้ที่ลงมือเมื่อใด ไม่มีเป้าหมายใดรอดชีวิต กลับพบว่าตัวเองฟื้นขึ้นมาในยุคโบราณ และยังอยู่ในร่างของเด็กสาวอ่อนแอชื่อแซ่เดียวกันที่ถูกวางยาพิษจนตาย การใช้ชีวิตในยุคที่เต็มไปด้วยเล่ห์เพทุบาย ผู้หญิงคือเครื่องมือทางการเมือง บุตรีขุนนางคือหมากตัวหนึ่งในกระดานอำนาจ และตอนนี้ อวี้หลัน อดีตหญิงสาวยุคใหม่ที่เคยใช้ชีวิตอย่างมีเหตุผลและวิทยาศาสตร์ ต้องเผชิญกับโลกที่คำว่า "อำนาจ" สำคัญยิ่งกว่าความถูกต้อง ด้วยสติปัญญาและมุมมองจากยุคปัจจุบัน นางพยายามเอาชีวิตรอดในโลกที่เต็มไปด้วยเล่ห์กล แบ่งฝักแบ่งฝ่าย ในขณะเดียวกัน นางก็ต้องเลือกว่าจะเล่นตามเกมของผู้อื่น หรือจะวางเกมของตนเอง

หลินเจียอีหญิงสาวในศตวรรษที่21ตกตายด้วยโรคระบาด วิญญาณของเธอได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุ14 ที่มีชื่อเดียวกับเธอซึ่งสิ้นใจตายระหว่างเดินทางกลับบ้านเดิมของมารดา

เธอเป็นแม่ค้าสุดฮอตที่กำลังถูกเผาอยู่ในโลง! พอระเบิดโลงศพออกมาเท่านั้นแหละ! นอกจากไอ้บ้าตัวลายตาคล้ำอย่างกับคนเล่นของที่ดีใจวิ่งเข้าหาเธอ คนอื่นก็วิ่งหนีหมดเลย... “มึงกลับมาหากูแล้ว ฮือ ฮือ~” เธอจะสลัดหมอผีบ้า ๆ อย่างเขาให้หลุดพ้นไปจากวงจรชีวิตได้อย่างไรกัน? “เพราะพ่อหมอไม่ได้รักฉันยังไงล่ะจ๊ะ ฮือ! ฉันก็ไม่รู้ว่าต้องอยู่ไปเพื่ออะไรกัน นังชบาคนนี้มันไม่คู่ควรที่จะยืนอยู่ตรงนี้ ไม่คู่ควรเป็นเมียพ่อหมอ ชบาพาพ่อหมอกลับมารักษาที่นี่แล้ว หลังจากนี้ ฮือ ก็ขะ ขอให้พ่อหมออายุมั่นขวัญยืน ตบแต่งลูกเมียที่ใจพ่อหมอนั้นรัก อยู่กันจนแก่เฒ่า” “กูจะไม่แต่งเมียใหม่ เมียกูเป็นมึงเพียงผู้เดียว”