روايات وقصص ضمن ขย้ำรักเลขา

อัศวกรุ๊ป "ที่รักขาา" "นี่!! บอกว่าอยู่ออฟฟิศอย่าเรียกแบบนี้ไง" อีกละโดนดุอีกละเรียกเมียแบบสนิทสนมแบบนี้ที่บริษัทก็ไม่ได้

หัวใจดวงน้อยถูกหลอมละลายด้วยคำหวานจนไม่เหลือชิ้นดี มาเฟียหนุ่มใช้ฝ่ามือลูบไล้ไปตามเรียวขาขาว เขาต้องการเธอ เขาอดทนไม่ไหวแล้ว แค่เธอจริงๆ "ที่รัก..." "ไม่สอดใส่นะคะ"

“เลขา..ฉัน”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเพียงสั้นๆ..พร้อมกันนั้นก็ปิดจอไอแพดในมือลง แต่ตรงข้ามกับดอกรักที่เวลานี้แก้มทั้งสองข้างแดงเป็นลูกตำลึงสุก..เพราะอดที่จะคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้ ว่าตำแหน่งงานของเธอที่เขาอยากให้ทำจริงๆนั้น..มันก็คือ ‘เลียขา’ ที่ผวนมาจากเลขาต่างหาก! ‘เขานี่มันอำมห ิตที่สุด!..ใจคอจะไม่ให้เธอได้พักร่างกายเลยหรือยังไง!’

เธอจะไม่หยุดดูให้เสียมารยาทเลยถ้าบังเอิญผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ว่าที่สามีของเธอ และผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เลขาบนเตียงของเขาที่เคยมองเธออย่างเย้ยหยันในวันนั้น ไม่แปลกใจเลยว่าผู้หญิงที่เป็นแค่เลขาจะกล้ามองเหยียดรองประธานบริษัทอย่างเธอ นั่นก็เพราะว่าเขาทั้งรักทั้งหลงกนกรัตน ์มากมายขนาดนี้นี่เอง

ศิลาเค้นเสียงตอบอย่างยากลำบาก “พี่รักหนู... พี่ไม่เคยเห็นหนูเป็นของเล่น พี่แค่...” “หยุดอ้างคำว่ารักสักทีเถอะค่ะ!” เธอตัดบทอย่างเด็ดขาด ยกมือขึ้นปาดน้ำตาทิ้งอย่างลวกๆ “ถ้าสิ่งที่พี่ทำมันเรียกว่ารัก ขวัญก็ขอปฏิเสธความรักของพี่ค่ะ... ขวัญพอแล้ว ขวัญทนรับความเจ็บปวดจากผู้ชา ยเห็นแก่ตัวแบบพี่ไม่ไหวอีกแล้ว”

จางกุนเหยาขมวดคิ้ว น้ำเสียงของเขาเจือความร้อนรน “ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกเจ็บปวดจากสิ่งที่ข้าทำ แต่ข้ายังอยากให้เจ้ารู้ว่าความรักของข้า…มันไม่ได้หมดลงเหมือนดอกเหมยเหล่านี้”

เจ้าสัวหิรัญขมวดคิ้ว "แกจะพูดอะไรตาหรัญ แกคิดจะหาข้ออ้างอะไรมาลบล้างความผิดที่แกทิ้งหนูรินเพื่อไปคว้าเอาเลขาธรรมดาๆ คนนั้นมาทำเมีย!" "อตีญาไม่ใช่เลขาธรรมดาครับคุณพ่อ!" หรัญสวนกลับทันควัน นัยน์ตาคมกริบทอประกายความภาคภูมิใจเมื่อเอ่ยถึงชื่อผู้หญิงที่เขารัก "ตลอดห้าปี

ในที่สุดขิมก็จำนนต่อการเล้าโลมของเขา เธอครวญครางด้วยความเสียว ขิมกางขาออกกว้าง มือบางเลื่อนลงมากดหัวเขาให้ฝังลึกแนบแน่นกลางหว่างขา สะบัดก้นแอ่นกระเด้า ส่งเนื้อนุ่มหวานเข้าปากเขาอย่างร่านร้อน “ซี้ด! ผัวขา เมียเสียว อ๊าๆๆ เสียวอะไรอย่างนี้” ขิมครางร่านอย่างลืมตัว เธอ ร้างลาจากการเสพสมไปนานแรมปี เมื่อถูกคนที่เธอรักเต็มหัวใจเล้าโลม ขิมก็มีอารมณ์ร่วม ปล่อยกายปล่อยใจไปกับลีลาร่วมรักของเขา

ดาริการ้องไห้คร่ำครวญ "พี่เดย์ว่า ยูมิควรจะทำยังไงกับเลขาคนสวยของพี่เดย์ดี" ยลดาถามเสียงเย็นยะเยือก พลางลูบไล้ไปตามกรอบหน้าของเขา ตรัยคุณกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก เมื่อเห็นสีหน้าและแววตาของเมียตัวน้อย

ได้ยินดังนั้นเลขาสาวยิ้มตาหยีอย่างภาคภูมิใจเพื่อยั่วโมโหประธานหลิวให้โกรธจนอกแตกตายแล้วเธอก็เอ่ยว่า " ขอบคุณที่ชมค่ะ เชิญ " ประธานหลิวกำมือแน่นจ้องเลขาสาวด้วยแววตาแข็งกร้าวดุร้ายน่ากลัว แล้วหันหน้าเดินออกไปจากห้องของเตชินอย่างโกรธแค้นจนหน้าดำหน้าแดง