روايات وقصص ضمن ขย้ำรักเลขา

แผลนี้ได้มาเพราะโกรธและเกลียดตัวเอง และเรื่องที่ไอลดาบอกเลิกเขาเมื่อวาน เขาเลยชกเข้าไปกับกำแพงจนมือแตก “คุณเลขาครับ” “ครับ?” “ถ้าผู้หญิงที่เรารัก รักคนอื่นไปแล้ว เราควรปล่อยเธอไปไหมครับ” เลขาถึงกับอึ้งไปกับคำถามของอีกฝ่าย มองใบหน้าหล่อที่ทำหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์แต่ดูเศร้า เหมือนคนอกหักแปลกๆ

ไข่มุกร้องตามจังหวะกระเด้า “อู้ววว… ของหนูตอดแรงมากจ้ะที่รักจ๋า… อ่า… มันเอ็นสุดๆ… ” บั้นท้ายของท่านประธานแอ่นหยัดขึ้นจากโซฟา อัดแก่นกายสอดเสียบเข้ามาในร่องกลีบคับแน่นของเลขาสาว ทำเอาหล่อนสะดุ้งในทุกครั้งที่แท่งเอ็นกระทุ้งขึ้นมาจากด้านล่าง

พีชญารู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นที่กลางใจ ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา นอกจากตอกหน้าเขากลับด้วยเรื่องจี้หัวใจ “หึ! งั้นนายก็อย่าหวังเลยว่าคุณติณท์แฟนสุดที่รักของเจ้าขาเขาจะยอมให้ไปอะ!” “อะไรนะ! ใครเป็นแฟนใคร” คิ้วหนาขมวดมุ่นจนเป็นปม “เจ้าขา..เจ้าขาคบกับเขาแ ล้วเหรอ...” เขาถามจันทร์เจ้าขาเสียงผ่อนแผ่ว ดวงตาคมล่อกแล่กไปมาด้วยความหวาดระแวง

‘ก็ว่า มึงรักเลขาตัวเองแล้วล่ะดีน’ ‘พูดอะไรของมึง กูไม่ได้รักเขา’ ‘อ๋อเหรอ? ไม่ได้รักสินะ แล้วสภาพเหมือนหมาป่วยใกล้ตายแบบนี้คืออะไร ไม่รักทำไมต้องตรอมใจ? ไม่รักทำไมต้องหวง? เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อนุบาล กูไม่เคยเห็นมึงเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะดีน ถ้าไม่ใช่เพราะเลขาคนน ั้น ไหนบอกกูมาสิว่ามึงเป็นแบบนี้เพราะอะไร’ ‘กู.. ไม่รู้’

“เวลาไม่สั่งเยอะก็น่ารักดี... แต่เวลาบ่น อืม.... ผมก็ยังรักคุณป้อมอยู่ดีนั่นแหละ” หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวกับคำหวาน สองตาสบประสาน ฝ่ามือหนาก็ลูบไปตามปลายนิ้วสอดประสานจับกุมไว้บนเตียงนุ่ม พลันวงหน้าหล่อเหลาโน้มลงประกบจุมพิตแผ่วเบา บอกผ่านความรู้สึกของเขาในฐานะเลขาฯ แล ะสามีที่ไม่ต้องการอะไรมากกว่า ‘ความรัก’ ของคุณนายนิตยา -------------------------------

ร่างสูงระหงส์เซ็กซี่บนส้นสูงสี่นิ้วรีบกล่าวลาทุกคนด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันหลังกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจแม้นจะรู้ว่าคามินมีภรรยาแล้วแต่ยังไงเธอก็จะไม่ยอมแพ้เพราะเป้าหมายที่เธอตั้งไว้ก็คือคามินดูจากภรรยาที่จืดชืดของคามินแล้วเธอคิดว่าคนอย่างเธอชนะขาดแน่นอนแค่รอเวลาให้เธอ ได้มีโอกาสโปรยเสน่ห์ให้เขาได้มากกว่านี้เท่านั้น "เลขาพี่มินแต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้แบบนี้ทุกวันเลยเหรอคะ" หลังจากเลขาสาวสวยของคามินเดินออกไปแล้วแพงขวัญก็เอ่ยหยอกคามินทีเล่นทีจริง

มุมปากหยักพยายามอย่างหนักในการฝืนกระตุกยิ้มไปให้ผู้หญิงที่ตัวเองมีใจรัก ก่อนที่ใบหน้าหล่อนั้นจะถูกเคลือบไปด้วยหยดน้ำตาในทันทีที่รถเมย์คันสีแดงนั้นวิ่งหายไปจนลับสายตา "ไอ้หน้าอย่างเรา เขาคงไม่รักหรอกไอ้แดช" แดชว่าอย่างรู้สึกน้อยใจในวาสนาแห่งความรักของตัวเองที่ดูเหมือนก ับว่าจะยากต่อการที่จะสมหวัง

“ บอสขา บอส ดูดมันอีก ดูดแรงๆ ดูดอีกค่ะ ลินเสียว เสียวจนจะบ้าอยู่แล้ว บอสขา บอส อ๊าาย อ๊าาา ผัวทรมานเมียเหลือเกิน อ๊าาาาย อ๊าาาา ซี๊ดดดด อ๊าาาาย ” นิ้วแกร่งสอดเข้าไปในร่องอวบของเลขาสาวช้าๆ เขางอข้อนิ้วแหย่ที่รูสวาทของหล่อนไปมา เขี่ยเมล็ดดอกไม้ของหล่อนจนสะโ

คำว่ารักสำหรับเขาคืออะไร พราวจันทร์สบตากับพ่อของลูกแล้วเผยรอยยิ้มจางๆ “เคยรัก และจะไม่รักอีกแล้ว” เจ็บปวดเจียนตายเป็นเช่นไร ไม่มีใครรู้ซึ้งไปมากกว่าผู้ที่ได้สัมผัส ซึ่งครั้งหนึ่งพราวจันทร์เคยได้พานพบกับความรู้สึกนี้มาแล้ว และติดอยู่กับมันนานมากกว่าจะหลุดพ้นมาไ ด้ เธอรู้ดีว่าทรมานแค่ไหน จึงไม่อยากกลับไปเจ็บอีก เลยเลือกที่จะหักใจเสียแต่ตอนนี้ ตอนที่ความรู้สึกยังไม่ถลำลึกมากเกินไป

“ฮ่า ฮ่า” มันช่างเป็นเสียงหัวเราะที่เศร้าจับใจผมจริง ๆ ยิ่งเห็นพี่กรทุ่มเทให้กับแฟนจนตัวเองยอมถูกตราหน้าว่าเป็นขโมย แล้วถูกตอบแทนด้วยการนอกใจแบบนี้ยิ่งทำให้ผมรู้สึกโกรธผู้ชายคนนั้นเข้าไปอีก แต่เพราะผมเองก็ไม่ได้มีสิทธิ์เข้าไปยุ่มย่ามอะไรได้ มันจึงทำได้แค่คอยปลอ บพี่กรอยู่ข้าง ๆ ก็เท่านั้น แต่จะให้พี่กรจมปลักแบบนี้ก็คงจะไม่ได้ ไหน ๆ พี่กรก็ลาพักร้อนแล้ว งั้นก็พาพี่กรไปเที่ยวเลยแล้วกัน “พี่กร ไปเก็บของ”