Novel & Cerita ความรัก

“ในโลกนี้ไม่มีเรื่องรักนิรันดรหรอก ความรักเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบ ความรู้สึกนี้ย่อมเปลี่ยนไปตามกาลเวลาและอารมณ์ อาจจะมีทั้งเพิ่มขึ้นและน้อยลง ดังนั้นอย่าวาดหวังความรักให้สวยเกินไปและก็อย่าซ้ำเติมการอกหักให้ทุกข์เกินเหตุ” “พ่อหรือแม่สอนมาเนี่ย คมยิ่งกว่ามีดโก นอีก” ปัทมาเลิกคิ้วขึ้นสูงเล็กน้อยขณะถาม

ท่านป้าเซียร่าหัวเราะออกมา “นั่นคือเรื่องอันตรายแล้วเจนนี่เพราะการต้องการความรักนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่นัก เจ้าจะจมปลักอยู่ในวังวนที่ไม่อาจหลุดพ้น และจะทุ่มเททุกสิ่งอย่างเพื่อให้ได้ความรักกลับมา หากเกิดผลตรงกันข้าม หากไม่ได้รับความรักกลับมาผู้ที่เจ็บปวดก็คือเจ้าเพียงผู้เดียวเพ ราะแบบนั้นป้าขอแนะนำว่า อย่าไปอยากได้ความรักจากใครทั้งนั้น จงอยากได้ความภักดีหรือว่าความเชื่อใจจะดีกว่า” การเป็นเจเนวีก็ไม่ง่ายเหมือนกันแฮะ..

____🩺 _____ ทำไมใจร้ายอย่างนี้ละ ที่ใจร้ายขนาดนี้ เพราะเคยรักน้องมันมากเลยสินะ รักมากเจ็บมากแบบนั้นเลยใช่ไหมพี่เสือ🥺 กด ใจ เขียน คอมเมนต์ ให้กันหน่อยน๊าา กำลังใจเด้อสู~

สายคมเขามองร่างบางตรงหน้าไม่กะพริบ มือเล็กยกขึ้นทาบลงหน้าอกแกร่งของเขา กระแสความอบอุ่นแล่นไหลวนที่อกด้ายซ้ายส่งผลให้ใจเต้นร้องโครมครามไม่หยุด “ฟอนต์ครับ” “ออกซิโทซิน ที่คนทั่วไปเรียกว่า.....Love Hormone” ‘สารแห่งความรัก’

"ทั้งที่คุณเพอร์เฟคขนาดนี้นี่นะ ทำไม..." "เพราะความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ความเพอร์เฟค แต่มันขึ้นอยู่ที่ความรู้สึก" ------ ใครก็ได้ไปฟ้องซาเฟียร์ที พี่หมอซานย์ติดหญิงค่าาา 555

เขาเตือนสติหญิงสาว “ฉันอาจผิดก็ได้...” “ความรักไม่มีถูก ไม่มีผิด ขึ้นอยู่ว่าเราเลือกคนที่คิดว่าใช่ แต่อาจไม่ใช่ของเขา” โจย้ำความเป็นจริง

ยิ่งพารู้สึกผิด อ้ายจะโกรธเขามั้ยนะ? ไม่ซิ..เจ้าหล่อนชื่ออะไรเขายังไม่รู้เลย..รู้แต่ว่าความรู้สึก 'รัก' นั่นคือของการจริง

"ชาของพี่ เป็นกำลังใจให้พี่ หายเหนื่อย แถมยังอยากทำอะไรๆ ให้ชา อีกด้วย " คนที่เร่าร้อน เพราะจูบเธอ ขยับตัวอุ้มเธอ เข้าไปในห้องนอน เสียงกระซิบบอกรัก ดังขึ้นอีกครั้ง ความสัมพันธ์มือที่สามบ้าบออะไร ตรัยคุณไม่เห็นสนใจ เค้ากับเมียเค้า รักกันดีจะตาย มีแต่คนขี้อิจฉา ที่ให้ข่าวทำให ้เสียหาย

ฉันขัดจังหวะคำพูดของเขา เขาหยุดพูดทันที เขารู้ดีว่าเขาเป็นคนแบบไหน ในความฝันนั้น ลี่สุยอานรักหลินชวงอยู่ แต่ก็ไม่อาจต้านทานเสน่ห์ของสิ่งใหม่ๆ ได้ นี่คือจุดด้อยที่อยู่ในตัวเขา “นายออกไปเถอะ” ฉันกล่าว “สามีของฉันกำลังจะมา”

ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายความรู้สึกในตอนนี้นอกจากร้องไห้ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา "ร้องอะไรเยอะแยะวะ หยุดร้องได้แล้วยัยขี้แย" "นารักคุณอิฐ รักที่สุดเลย" "อืม ฉันรู้ว่าเธอรักฉันแต่...แต่ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอตอนนี้มันคือความรักหรือเปล่า แต่ฉันบอกได้แค ่ว่าฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อนไม่เคยต้องการใครมากเท่าเธอไม่เคยอยากอยู่กับใครมากเท่าเธอไม่เคยร้องขอใครเหมือนที่ฉันร้องขอจากเธอ มันอาจจะฟังดูเห็นแก่ตัวถ้าฉันจะขอให้เธอรอ...เธอรอได้ไหมรอให้ฉันมั่นใจแล้วฉันจะบอกกับเธอว่าฉันรักเธอหรือเปล่า"