ความรักต้องห้าม

ความสัมพันธ์แบบ Friend with benefits เมื่อมีคนหนึ่งเผลอตกหลุมรักเข้า ก็จำต้องถอนตัวออกมา แต่เขากลับไม่ยอมให้เธอได้จากไปดีๆ นี่สิ!!!

“เป็นไงบ้างเมียจ๋า… อู้ว… ของไอ้สิงห์ยาวใหญ่เหลือเกิน กระแทกแรงสะใจเธอมากใช่ไหมจ๊ะที่รัก” เสี่ยธนาถาม เมื่อเห็นริมฝีปากของลัลนาห่อรัดเป็นวง ดวงตาหรี่เคลิ้มแล้วเบิกโพลงตามแรงกระเด้า เมื่อผัวเก่าโจนจ้วงทะลวงลำอาวุธใหญ่ยาวเกินกว่าเก้านิ้วเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มแน่นของหล่อนอย่างเมามันส์ ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สิงห์ขยับสะโพกโยกเอวเข้าใส่พร้อมกับจ้องตาเมียสาวของเสี่ยธนาด้วยแววตาที่บอกเป็นนัยว่าผู้หญิงคนนี้ก็คือเมียของมันเช่นกัน

“ฉะ… ฉันเสียว… ” ก้นของเพชรกันยากระดกขึ้นโดยอัตโนมัติ ราอูลบีบขยำพูทุเรียนของหล่อนอย่างแรงจนตูดกระดก อกอวบใหญ่เบียดกับที่นอน มีกลีบกุหลาบสีชมพูโปรยเอาไว้เพราะเป็นคืนเข้าหอ “เมียจ๋า… น่าเลียสุดๆ ผัวเบิร์นให้นะจ๊ะ” ราอูลตวัดลิ้นเลียริมฝีปาก เพชรกันยาหันมามองแบบอายๆ หากสุดท้ายก็มีอันต้องหลับตาพริ้ม เมื่อสองมือของราอูลผลักรวบก้นอวบขาวดันให้โย้ไปข้างหน้าแล้วเงยหน้าปาดลิ้นลากเลียขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ เสยขึ้นตามรูปทรงของกลีบสวาท ทะลักอ้าเป็นร่องออกมาระหว่างกลีบก้นทางด้านหลัง

ในที่สุดสวรรค์ก็ประทานพรแก่คนเขลา เกิดใหม่ครั้งนี้นางได้สวมร่างสตรีผู้มากวาสนา และด้ายแดงร้อยใจนางไว้กับบุรุษถึงสองคน หนึ่งคือพ่อเลี้ยงอดีตสามี อีกหนึ่งคือบิดาของสตรีที่เป็นหนามหัวใจในชาติก่อน...

เป็นผู้นำประเพณีในฐานะรัชทายาทเหรอ ? ไม่เอาหรอก อย่างเขาต้องผจญภัยสิถึงจะถูก แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ต้องวางแผนเพื่อที่จะหาทางหลีกหนี ภัยอันตรายให้ได้มากที่สุด แต่ไง๊ต้องมาดูแลเธอที่ความจำเสื่อมด้วยล่ะ

เพราะเตกิล่าสองแก้วในคืนนั้น ทำให้ชีวิตเรียบง่ายของดวงดาราเปลี่ยนไป หล่อนมีลูกแฝด โดยไม่รู้ว่า ใครคือพ่อของลูก

อัยยา...หญิงสาวที่ต้องแต่งงานกับ....ปรินท์....เพื่อใช้หนี้บุญคุณ เธอไม่เหลือทางเลือกแม้แต่ทางเดียวเพราะคำว่า ""บุญคุณของผู้มีพระคุณ"" ค้ำคอ

'ภาวัช' ได้พบกับ 'ทอฝัน' สาวใสวัยสิบแปดปีในคืนที่กำลังหนีตาย เธอยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใคร ความน่ารักและมีน้ำใจนั้น ก่อเกิดเป็นความประทับใจที่แสนงดงาม ภาวัชรักทอฝันหมดหัวใจ จนถลำลึกถึงขั้นตกเป็นของกันและกัน แต่ทายาทเศรษฐีอนาคตไกล กับลูกสาวผู้หญิงขี้เมาไร้ชาติตระกูล อุปสรรคย่อมดาหน้าเข้ามามากมาย ไม่อาจเลือกให้รักนั้นสมหวังได้ ทอฝันถูกแม่อย่าง 'ราณี' ขายให้กับ 'พงศกร' บิดาของภาวัช เป็นเหตุให้ความรักของสองหนุ่มสาว ต้องถึงคราวสิ้นสุดลง! “พี่รู้ว่าฝันเป็นเมียพ่อพี่ แต่เรียกคุณแบบนี้มันขัดหูจริง ๆ เรียกพี่เหมือนเดิมไม่ได้เหรอ” “เกรงว่าจะไม่เหมาะค่ะ” คนตอบใช้น้ำเสียงนุ่มนวล “อะไรไม่เหมาะ อย่างน้อยเราก็เคยเป็น...ผัวเมียกัน” ชายหนุ่มว่ายิ้ม ๆ มองคนที่กำลังเสียอาการด้วยความพอใจ “พี่พาย!” ทอฝันหลุดปากเรียกเพราะตกใจ “นั่นไง พอทวนความจำให้ว่าเราเคยเป็นอะไรกัน ฝันก็เรียกพี่ว่าพี่ได้ทันทีเลยนะ หรือว่าที่เล่นตัวไม่ยอมเรียกแบบเดิมเนี่ย เพราะอยากให้พี่ทำอะไร ๆ เพื่อรื้อฟื้นความหลังกันแน่ฮึ”

มือเรียวคว้าเอาหมอนข้างใบยาวมากอดไว้แน่น ราวกับกำลังไขว่คว้าหาความอบอุ่นจากเรือนกายของบุรุษเพศที่สามารถทำให้หล่อนอบอุ่นจนร้อนได้ ยิ่งกอดหมอน… ยิ่งทรมาน ก่อนพลิกกายนอนหงาย สอดนิ้วกรีดเข้ามาชำแรกในรอยแยกของพูทุเรียนสีชมพู ประกบกันแน่นอยู่ระหว่างง่ามขา “อ๊อย… ” คุณหนูเสียว แต่กระแทกนิ้วได้สักพักก็สะบัดใบหน้าอย่างเสียอารมณ์ เมื่อดุ้นนิ้วของตัวเองนั้นเล็กเกินกว่าจะเติมเต็มให้หายงุ่นง่าน หล่อนสอดมือข้างหนึ่งเข้าใต้ชายเสื้อ บีบบี้หัวนมตัวเองไปพลาง มืออีกข้างกระแทกนิ้วเข้าใส่ร่องสวาทฟิตแน่นเป็นจังหวะ หากสุดท้ายกลับค้นพบว่ายิ่งทำยิ่งทรมาน อารมณ์ ‘อยาก’ ที่กำลังพลุ่งพล่านขึ้นมารุนแรงขนาดนี้… ดาริการู้ดีว่าต้องมีคนช่วย

เมื่อ 'อารยะ' มาเฟียหนุ่มต้องการมีทายาทซึ่งภรรยาไม่สามารถมีให้ได้ เขาจึงต้องหาคนมาตั้งท้องลูกของเขา โสภิดาเป็นเมียเก็บที่ไม่ได้รับการยกย่อง เมื่อเธอตั้งท้องก็ถูกจัดฉากว่าเธอนอกใจเขา เธอโดนเขาไล่ออกจากบ้านและตราหน้าว่าเธอตั้งท้องลูกชู้ เธอต้องหอบท้องหนีคนของอารยะที่ตามล่าที่หวังทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอด้วยความเจ็บแค้น อารยะเจอเธอกับลูกชายตัวน้อยที่หน้าละม้ายเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน เขาอยากให้เธอและลูกกลับไป แต่เธอไม่มีวันให้อภัยคนใจร้ายอย่างเขาโดยเด็ดขาด